Atrakcja turystyczna Kopalnia soli Wieliczka
Opinie Kopalnia soli Wieliczka
Opis Kopalnia soli Wieliczka
KOPALNIA SOLI “WIELICZKA”Kopalnia soli w Wieliczce jest jednym z najstarszych obiektów materialnej kultury człowieka. Od 1978 r. została wpisana na Pierwszą Listę Dziedzictwa Światowego UNESCO. Ta zabytkowa kopalnia - jest od niej starsza jedynie kopalnia w pobliskiej Bochni - działa do dziś bez przerwy począwszy od XIII w. Tworzy ją całe mnóstwo sztolni, grot, chodników i korytarzy, podziemnych jeziorek, ciągnących się na łącznej długości 300 km, a leżących na 9 poziomach, na głębokości od 64 do 327 m pod ziemią.
Powstanie tak dużych złoży soli miało miejsce 13 i pół miliona lat temu, kiedy w tak zwanej zapadlinie Pogórza Karpackiego zgromadziły się ogromne skrystalizowane zwały soli rozpuszczonej w wodach morskich: złoża i skalne konkrecje, które na skutek ciągłych ruchów tektonicznych ułożyły się warstwowo na najgłębszych poziomach i w blokach na poziomach wyższych.
Obecnie sól wykorzystywana jest nie tylko w przemyśle spożywczym. Dawniej była bardzo cennym środkiem konserwacji produktów spożywczych i to na tyle cennym, że często stawała się środkiem płatniczym. Wydobycie soli w Polsce za panowania Kazimierza Wielkiego było uregulowane prawnie Statutami, a zyski z tej produkcji pokrywały 30% dochodów całego królestwa. Działająca już w średniowieczu kopalnia w Wieliczce dała początek odmiennej obróbce soli wcześniej uzyskiwanej z solanek poprzez warzenie nawierzchniowych wód solnych.
Trasa udostępniona turystom wynosi około 2 km długości i przebiega na poziomach od I do III aż na głębokość 135 m pod ziemią, w zabytkowej części kopalni, w której można prześledzić ewolucję technik kopalnianych.
Zwiedzanie kopalni rozpoczynamy od szybu Daniłowicza swą nazwą przypominającego o dyrektorze kopalni w latach 1635-40. Pierwsza komora na poziomie I zadedykowana została Mikołajowi Kopernikowi, który był w kopalni prawdopodobnie w 1493 r. stając się w ten sposób pierwszym wybitnym jej gościem turystą, bo po nim odwiedzili to miejsce między innymi Wolfgang Goethe, Dmitrij Mendelejew, Karol Wojtyła, Bill Clinton. W komorze widoczne są drewniane podpory mające neutralizować siłę naporu skał, a dzięki soli jaką przesiąkły są one w znakomitym stanie konserwacji. Bardzo ciekawą jest komora Spalone, w której wieki temu wybuchł pożar i zniszczył wszystkie drewniane umocnienia. Leży ona na głębokości 64 m pod powierzchnią ziemi. W komorze tej przedstawione są dawne sposoby sprawdzania ryzyka zawalenia się komór czy ulatniania się gazu za pomocą tak zwanych „świadków”, tj. drewnianych filarów pod naporem zginających się aż do złamania, oraz „kających się”, czyli robotników mających wypalać gaz gromadzący się w szczelinach sufitów poszczególnych komór. Na tym samym poziomie I mieści się komora Kazimierza Wielkiego, której nazwę nadano w podzięce fundatorowi Statutu Żup Krakowskich (1368), oraz podszybie Kunegundy, gdzie przedstawiona została praca urządzeń do warzenia soli, czyli wypróbowanych metod sprzed tysiąca lat. Przejście na poziom II wyższy umożliwia komora Pieskowa Skała. Panuje tu szczególny nastrój, gdyż zachowały się w niej stare schodki wykute w skale, jakimi przez wieki chodzili wynoszący sól na powierzchnię. Pomiędzy poziomem II wyższym i niższym, czyli na głębokości od 91,6 do 101,4 m pod ziemią leży zachwycająca kaplica św. Kingi, poświęcona świętej patronce Polski. Została wykuta w 1896 r. w miejscu zajętym przez ogromny blok zielonej soli, a w przeciągu całego XX w. wyposażona w sprzęt wykonany wyłącznie z soli. Stoi tu solny pomnik Jana Pawła II. Na najgłębiej usytuowanym odcinku trasy turystycznej, na poziomie II niższym (tj. 100,4 m pod ziemią) leży komora Erazma Barącza, w nazwie poświęcona dyrektorowi kopalni w latach 1917-18, atrakcyjna ze względu na słone jeziorko. Jeszcze głębiej, bo na poziom 124,7 m pod ziemią, schodzimy do komory Stanisława Staszica. To najniżej leżąca atrakcja turystyczna, zadedykowana polskiemu geologowi XVIII w.
Opine Kopalnia soli Wieliczka: 7
Fantastyczne miejsce na rodzinną eskapadę w głąb ziemi. Długimi korytarzami na różnych poziomach głębokości, poznamy historię wydobycia cennej w dawnych czasach kopaliny, jaką była sól. Pracowali tam nie tylko ludzie ale i też zwierzęta - konie. Te ostatnie pracowały tam już do swojej śmierci. W wyniku słabego światła były ślepe, ale za to bardzo wytrzymałe. Poznamy też tam metody i techniki wydobywania soli oraz w jaki sposób one się zmieniały przez wieki, jak kształtowało się życie społeczne. Oprócz korytarzy prowadzących do wyrębu, są tam... Czytaj dalej opinię
maj 11,
Paweł, Wiek 41-45

