El Calafate

Na granicy / wiza El Calafate to jedna z najczęściej odwiedzanych miejscowości argentyńskiej Patagonii. To jednocześnie brama wjazdowa do południowej części parku Los Glaciares. To właśnie w tej części parku znajduje się największy spośród wciąż rozrastających się lodowiec na świecie: Perito Moreno. Śnieżnobiałe cielsko rozciąga się na powierzchni 258 km kwadratowych. Jego jęzor charakteryzuje średnia długość 30 km. „Średnia”, gdyż Perito Moreno jako lodowiec „żyjący” cały czas rośnie i zmienia swą długość. Szczęściarze będą mieli okazję oglądać fascynujący spektakl, jaki oferuje czoło lodowca. Kilkusettonowe bryły lodu opadają do jeziora, co przyprawia obserwującego o dreszcze i świadomość współuczestniczenia w niezwykle intymnej zabawie przyrody.
Miasto zlokalizowane jest w prowincji Santa Cruz, na południowym brzegu jeziora Lago Argentino. Leży 320 km na północny zachód od stolicy prowincji Río Gallegos. Nazwa miejscowości pochodzi od hiszpańskiej nazwy krzewu berberysu bukszpanolistnego - Calafate. Współcześnie miasto rozwija się w dynamiczny i – co tu dużo ukrywać – niekontrolowany sposób. Wg oficjalnego spisu ludności w 2001 liczyło 6.143 mieszkańców, wg nieoficjalnych danych w 2005 - 8.000,w 2008 - 21.000, a w 2010 - 22 000 mieszkańców.

El Calafate przypomina nieco westernową mieścinę. Przez miasteczko przebiega jedna główna aleja, wokół której skupione są liczne sklepiki, butiki i restauracje. Oczywiście zewsząd atakują nas banery ze śnieżnobiałym jęzorem pobliskiego lodowca Perito Moreno. Pamiętajmy także, że to jedna z droższych miejscowości Argentyny.

Przebywanie na terenie Argentyny do 3 miesięcy nie jest warunkowane posiadaniem specjalnej wizy. Przy przekraczaniu granicy chilijskiej nasz paszport wzbogaci się o nowy stempel z pieczątką „90 dias” (90 dni). Granicę z  tym krajem możemy pokonać drogą powietrzną (najwięcej połączeń z Europy ląduje w stolicy kraju), wodną (największe porty są również zlokalizowane w Buenos Aires), bądź lądową (sieć autobusowa pomiędzy krajami Ameryki Południowej jest bardzo dobrze rozwinięta).


Szczepienia


Klimat / Kiedy jechać? Klimat w El Calafate jest, rzecz jasna, chłodny. Miasto położone jest w strefie oddziaływania polarnych mas powietrza. Jednak bliskość oceanu wpływa na łagodniejszą odmianę. Jednak pisanie o pogodzie w przypadku El Calafate to jak wróżenie z fusów. Przypatrzmy się choćby temperaturom, jakie bywają tutaj w lutym, jednym z miesięcy, w których przybywa tutaj najwięcej turystów. Oto w lutym temperatura waha się pomiędzy 7 a 20 stopniami Celsjusza. Znacznie chłodniej jest w okresie maj-sierpień. Wówczas temperatura w miasteczku spada nawet do minus 12 stopni Celsjusza. Najchłodniejsza odnotowana temperatura w El Calafate wynosi minus 20 stopni Celsjusza (lipiec 2003 r.). Najcieplejsza natomiast – 31.6 stopni Celsjusza (luty 2003 r.).



Waluta


Język


Prąd / Zasięg telefonów komórkowych

Historia / Obyczaje El Calafate powstało w miejscu gdzie gromadzili się farmerzy przed wyruszeniem w wielotygodniową podróż z belami wełny do Río Gallegos. Oficjalna datą założenia jest rok 1927. Miejscowość zaczęła rozwijać się od momentu powstania w 1937 r. parku narodowego Los Glaciares.


Mentalność / Tradycja Argentyńczycy to bardzo otwarci ludzie. Niektórym europejskim przybyszom może przeszkadzać wręcz ich bezpośredniość oraz gwałtowany styl bycia, ale idzie się do tego przyzwyczaić. Również do głośnych salw śmiechu towarzyszącym błahym rozmowom na ulicy. Do codziennej tradycji należałoby zaliczyć typowo latynoski zwyczaj wspólnego wieczerzowania do późnych godzin nocnych. Tutaj, w pobliżu bieguna południowego, w odróżnieniu od np. Buenos Aires spożywa się w domach, a nie na świeżym powietrzu. Argentyńczycy bardzo wysoko cenią relacje rodzinne. Dobrze czują się wszelkiego rodzaju happeningach, przyjęciach. Dochodzą do wniosku, że każda okazja jest dobra, aby spotkać się i zacieśniać relacje z członkami, z reguły dość licznej, rodziną.


Religia

Lotniska / Wynajem samochodów Największy port lotniczy Patagonii mieści się właśnie w okolicy El Calafate (FTE). Dolecimy tutaj m.in. z Buenos Aires. Lotnisko położone jest 23 km od centrum miasta. To względnie młody port – założony został bowiem dopiero w listopadzie 2000 r. Obecny obiekt zastąpił stare, przestarzałe, lotnisko Lago Argentino Airport. FTE obsługuje ok. 4000 tys. pasażerów rocznie.


Transport publiczny Najprościej i najskuteczniej podróżować po patagońskich stepach autobusami dalekobieżnymi. Podobnie jest w przypadku dotarcia do El Calafate. Podróż tego typu autobusem z Buenos Aires zajmie ok. 2 dni. Nieco bliżej jest już do El Chalten – słynnego za sprawą ścian Cerro Torre i Fitz Roy. Odcinek dzielący El Calafate od El Calafate wynosi 220 km. Dziennie tę trasę pokonują 3 autobusy, w godzinach: 08:00, 13:00, 18:30 Koszt? Ok. 75 argentyńskich pesos (70 PLN). Dworzec w El Calafate znajdziemy bez problemu. W środku mieści się informacja turystyczna, do której warto zajść w poszukiwaniu taniego noclegu lub mapy miasta.


Taksówki / Infrastruktura Po El Calafate chodzimy na piechotę. To naprawdę niewielka mieścina. Taksówki mogą się natomiast przydać, jeśli chcemy zajechać nad Perito Moreno przed godzina otwierania kas parku.

Wydarzenia El Calafate nie jest typową miejscowością festiwalową, ale i tutaj możemy natrafić na kilka ciekawych wydarzeń. Między innymi: Lodowy Festiwal (przełom lipca i sierpnia), Festiwal Folkloru (listopad), Dzień Jose Hernandeza z paradami gauchos(10 listopad), Święto Miasta – upamiętniające założenie El Calafate (7 grudnia).


Specjalności kulinarne Będąc w Argentynie, nie sposób nie spróbować słynnej na całym świecie wołowiny. Zwłaszcza przygotowanej na grillu. Wrażenie smakowe niezapomniane! Świat z roku na rok coraz bardziej docenia argentyńskie winnice. Warto przekonać się o tym spędzając kilka dni nawet w tak odległym od wybitnie ciepłego klimatu miasteczku, jak El Calafate. Miasteczko słynie także z pysznych wyrobów czekoladowych. Nie zdziwmy się jednak, gdy zobaczymy ich ceny. Są równie przepyszne...


Styl życia Argentyńczycy uwielbiają spędzać czas w rodzinnym – co z reguły oznacza „w bardzo szerokim” – gronie. Wszystkie tak pięknie celebrowane tradycje dnia codziennego (wspólne picie yerba mate, wieczorne ucztowanie, wspólne wyjścia na happeningi, itd.) pięknie wkomponowują się w ten model pielęgnowania życia rodzinnego. Argentyńczycy pracują z reguły dwa razy dziennie – z przerwą na sjestę. Przez to można odnieść czasem wrażenie, że cały dzień Argentyńczyka jest czymś wypełniony. Myliłby się jednak ten, kto wyobraża sobie pędzącego i zestresowanego Argentyńczyka, który usiłuje zmieścić się w standardowym 15-godzinnym dniu. Nic z tych rzeczy. Ostatnią rzeczą, o jakiej pomyśli Argentyńczyk to pośpiech. Ceni swój czas. Pozostaje w zgodzie z wewnętrzną potrzebą spokoju i odseparowania się od pędzącego świata zewnętrznego. Bo skoro coś się obsunęło czasowo, oznacza to, że widocznie coś innego było ważniejsze i należy się z tym pogodzić. I koniec. Po co się z tego powodu denerwować. „Maniana!” A ileż dzięki takiej filozofii zaoszczędzonych nerwów.


Warte zobaczenia Będąc w El Calafate warto zobaczyć przede wszystkim:
Perito Moreno – pobliski lodowiec, największy spośród wciąż rozrastających się lodowców świata.
Wybrać się do nieodległego El Chalten – by podziwiać na własne oczy maestrię ścian Cerro Torre oraz Fitz Roy’a.