Fes

Na granicy / wiza
Dokumentem tożsamości potrzebnym do pobytu w Fesie to paszport, który powinien być ważny przez co najmniej sześć miesięcy. Od 2005 roku Polacy nie potrzebują wiz, przy pobytach turystycznych nie przekraczających 90 dni. Przy wjeździe należy wypełnić specjalny formularz w języku francuskim, angielskim lub arabskim. Formularz ten zawiera podstawowe informacje dotyczące danych osobowych, celu wizyty, adresu hotelu, w którym planujemy się zatrzymać podczas pobytu. Podstemplowany papier należy okazać później przy wyjeździe z kraju.

Szczepienia
Przy wjeździe do Maroka nie ma wymagań co do szczepień.

Klimat / Kiedy jechać?

Waluta
Walutą Maroka jest dirham, który poza krajem jest niewymienialny. Należy zabrać ze sobą dolary lub euro i wymienić je po przybyciu do Fes. Trzeba zachować potwierdzenie transakcji, które potrzebne jest później przy powrocie do kraju, gdy chcemy wymienić nie wydaną walutę.

Język
Językiem urzędowym w Fes jak w całym Maroko jest arabski. W powszechnym użyciu jest marokański, który jest dialekt języka arabskiego. Bez problemów uda nam się również porozumieć za pomocą języka francuskiego. Niekiedy uda nam się również porozumieć za pomocą języka angielskiego.

Prąd / Zasięg telefonów komórkowych
Standardowe napięcie w gniazdkach to 220V. Gniazda elektryczne są takie jak w Polsce.

Historia / Obyczaje
Fez jest czwartym, co do wielkości miastem w Maroko. Liczy około 950 tysięcy mieszkańców. Położone jest w północno centralnej części kraju.
Miasto założył Idrias I w VIII wieku naszej ery. Na początku swojego istnienia miasto było małą miejscowością. W nastypnych stuleciach uległo znacznej rozbudowie, kiedy to Idrias II ustanowił w 807 roku miasto pierwsza stolicą Maroka. Do miasta napływali uchodźcy z Andaluzji i Tunezji, za ich sprawą miasto gwałtownie się rozwijało. W X wieku Fes był już rozwiniętym ośrodkiem kulturalnym, religijnym i gospodarczym. Średniowieczni europejczycy widzieli miasto, jako stolicę fanatyzmu (Fes był najświętszym miastem islamu), a zarazem centrum nauk. W mieście kwitł rozwój medycyny, filozofii i matematyki. Fes stracił na swoim znaczeniu w czasie panowania dynastii Almorawidów i Almohadów, kiedy to stolica marokańskiego państwa została przeniesiona do Marrakeszu. Dopiero sułtani z dynastii Marynidów uczynili Fes ponownie stolicą państwa. Miasto podupadło ponownie za panowania Saadytów, którzy stolicę Maroko ponownie przenieśli do Marrakeszu. Dynastia Alamitów na powrót przywróciła świetność miastu, gdy w XVII wieku pierwszy marokański sułtan z tej dynastii (Mulaj Raszid) panował w Fesie. Niestety barat sułtana Mulaj Ismail w czasie swojego panowania przeniósł się ze swoim dworem do Meknesu, tym samy pozbawiając Fesu rangi miasta sułtana. Po jego śmierci miasto znowu zyskało rangę stolicy i tak aż do połowy XVIII wieku. Druga połowa XVIII wieku to walki o władzę, a krótkotrwale utrzymujący się na tronie sułtani przestali inwestować w miasto, a w wojny, jakie toczyli. Dopiero za panowania Muhammada II miasto odzyskało swój spokój. W czasie kolonialnych rządów francuskich nastąpił dalszy rozwój miasta. Powstały francuskie dzielnice – ville nouvelle. Mimo to za panowania rządów francuskich miasto odgrywało już o wiele mniejsza rolę niż wcześniej, w związku z tym, że stolicę Maroka Francuzi przenieśli do Rabatu.
W dzisiejszych czasach Fes jest dużym ośrodkiem gospodarczym i turystycznym. Jak również należy do istotnych centrów religijnych. W 1981 roku medyna w Fesie została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO. W 2001 roku w Fesie powstał pierwszy ogród botaniczny.

Religia
W Fesie tak jak w całym Maroku większość społeczeństwa wyznaje islam, znikomą liczbę stanowią chrześcijanie i wyznawcy judaizmu. Wyznawców islamu obowiązuje pięć podstawowych zasad. Pierwszą z nich jest wyznawanie wiary, drugą modlitwa, którą należy odmawiać pięć razy dziennie. Można modlić się w dowolnym miejscu, z twarzą zwróconą w kierunku Mekki. Trzecim filarem wiary jest jałmużna, a czwartym post, obowiązujący podczas Ramadanu czyli dziewiątego miesiąca w kalendarzu muzułmańskim. W ciągu dnia obowiązuje zakaz jedzenia i picia, a także kontaktów seksualnych. Posiłek można spożyć dopiero po zmierzchu. Ostatnim obowiązkiem jest pielgrzymka do Mekki, którą powinno się odbyć przynajmniej raz w życiu.

Wynajem samochodów
W kurortach turystycznych samochód można wynająć praktycznie w każdym hotelu. Kwota, którą należy przeznaczyć na wynajęcie auta to około 330 dirhamów za dzień. Droższe są samochody terenowe, ale mogą się okazać użyteczne w miejscach, gdzie nie dotrzemy samochodem osobowym. Należy sprawdzić warunki ubezpieczenia auta, które obejmuje jazdę, w większości przypadków jedynie po drogach asfaltowych. Można jeździć na podstawie polskiego prawa jazdy. Stacje benzynowe są dostępne w większych miejscowościach i przy głównych drogach. Problem może pojawić się na wschodzie i południu kraju. W warunkach górskich i pustynnych stacje zlokalizowane są w znacznych odległościach od siebie, trzeba uważać żeby nie zostać z pustym bakiem.
 
Transport publiczny
Jednym z najdostępniejszych środków transportu publicznego są autobusy. Mamy do wyboru państwowego przewoźnika CTM i innych prywatnych. Autobusy CTM odjeżdżają zazwyczaj z oddzielnych dworców, bilety można kupić w kasie. Za bagaż obowiązuje dodatkowa opłata, niezbyt wygórowana. Kursy autobusami prywatnych przewoźników z reguły są nieco tańsze. Problem może stanowić jednak znalezienie miejsca odjazdu i właściwego autobusu.
 
Taksówki / Infrastruktura
Do wyboru mamy małe i duże taksówki tzw. petit taxi i grand taxi. Duże taksówki mogą maksymalnie zabrać sześciu pasażerów. Zaletą tego środka transportu jest możliwość dotarcia do miejsca, gdzie nie kursują autobusy. Należy poczekać aż zbierze się komplet pasażerów, wtedy suma rozkładana jest na wszystkich. Powinno się z góry ustalić kwotę kursu. Czasami ceny podawane są nie za pojedyncze miejsce, ale za całą taksówkę. Drugi rodzaj taksówek tzw. petit taxi kursuje w granicach administracyjnych miast. Tutaj również należy ustalić cenę kursu przed wyruszeniem. Dość powszechnym zjawiskiem jest nie włączanie przez kierowcę taksometru.

Wydarzenia


Specjalności kulinarne
Kuchnia marokańska należy do jednej z najciekawszych wśród kuchni arabskich. Gdy muzułmanie obchodzą ramadan to spożywają harirę (zupę ze świeżej kolendry, soczewicy, fasoli i jagnięciny). Po okresie ramadanu bardzo popularną wśród miejscowej ludności jest tażin, to mięso (baranina, wołowina lub drób) z cebulą oraz innymi warzywami, posypane ziołami i przyprawami. Bardzo popularne są dania kuskus, spożywane przede wszystkim w piątki. Z deserów wart skosztować ghoribę, są to ciastka z migdałami lub sezamem. Bardzo popularnym trunkiem przy posiłkach są soki ze świeżych owoców, przede wszystkim z pomarańczy oraz herbata miętowa.

Warte zobaczenia
Będąc w Fes warto zobaczyć:
Starą Medynę – Fas al – Bali oraz nowszą Fas al – Dżdid
Meczet Al – Karawijjin
Meczet Andaluzyjski z IX i XII wieku
Synagogę Ibn Danana
Grobowiec Marynidów, znajdujący się na wzgórzu ponad miastem
Dawne mury obronne z licznymi bramami