Los Cristianos

Los Cristianos to jeden z najpopularniejszych i największych kurortów turystycznych Wysp Kanaryjskich. Przez wiele lat miejscowość była cichym, małym miasteczkiem rybackim. Dowody jego skromnych początków widoczne są w typowej architekturze kanaryjskiej starszych budynków. Początki turystyki sięgają lat 50-tych i 60-tych XX wieku. Miejscowość jest popularna zwłaszcza wśród osób starszych.
Piaszczysta plaża, osłonięty port stwarzają doskonałe warunki do plażowania, kąpieli morskich i uprawiania sportów wodnych. Turyści mają do dyspozycji szereg udogodnień, w tym wypożyczalnie sprzętu wodnego, siatkówka plażowa, prysznice i place zabaw dla dzieci.
W miejscowości jest mnóstwo barów i restauracji z różnorodną ofertą gastronomiczną, od barów tapas po wysokiej klasy lokale z kuchnią lokalną i międzynarodową.

Klimat
Teneryfa bardzo często jest nazywana wyspą wiecznej wiosny, a to za sprawą ciepłego i łagodnego klimatu. Temperatura najcieplejszego miesiąca wynosi w granicach 22-24º C, najchłodniejszego 16-18º C. Niewielkie różnice temperatury w poszczególnych miesiącach, czynią wyspę niezwykle atrakcyjną destynacją turystyczną. Udający się na wypoczynek mają gwarantowaną dobrą pogodę. Jeżeli chodzi o opady, to na wybrzeżu są raczej skąpe, w górach bardziej obfite. Najwięcej opadów występuje w okresie od listopada do lutego, w północnej części wyspy, a dzieje się tak za sprawą wilgotnego pasatu, który wieje z północnego wschodu. Jeżeli pada deszcze, to z reguły nie trwa to dłużej niż klika godzin.
Śnieg pada jedynie na najwyższych wzniesieniach wysp. Na Teneryfie w miesiącach zimowych, można cieszyć się słońcem i plażą na wybrzeżu, podziwiając jednocześnie ośnieżoną sylwetkę Pico del Teide.
Przez kilka dni w roku wieje suchy wiatr, który przynosi pył z Sahary, powodując jednocześnie rozdrażnienie i złe samopoczucie. Za sprawą zimnego Prądu Kanaryjskiego, temperatura morza wokół wysp jest nieco niższa niż w innych miejscach na tych szerokościach geograficznych.

Zdrowie
Przy wjeździe na terytorium Hiszpanii nie są wymagane żadne specjalne szczepienia. Podobnie jak w przypadku innych państw Unii Europejskiej, obywatele polscy objęci są prawem do bezpłatnej opieki medycznej w podstawowym zakresie. Należy zabrać ze sobą z Polski Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego, wydawaną przez NFZ. Karta nie obejmuje usług prywatnych i innych dodatkowych zabiegów medycznych. Przy wyjazdach turystycznych z zamiarem uprawiania sportów o podwyższonym ryzyku zalecane jest wykupienie specjalnego ubezpieczenia.

Język
Na wyspach mówi się po hiszpańsku. Osoby, które znają hiszpański z pewnością zauważą pewne różnice w wymowie i znaczeniu niektórych słów. Występują również słowa nieznane w innych obszarach Hiszpanii, mające swoje regionalne zabarwienie.

Historia / Obyczaje
Przez starożytnych Greków i Rzymian archipelag był nazywany Wyspami Szczęśliwymi. Platon uważał, że wyspy są pozostałością legendarnej Atlantydy. Pierwotnymi mieszkańcami wyspy byli Guanczowie. Wielu specjalistów uważa, że ich przodkami był lud, zamieszkujący tereny Afryki Północnej na długo przed skolonizowaniem jej przez Arabów. Większość Guanczów mieszkała w jaskiniach , a ich gospodarka opierała się na uprawie zbóż i hodowli. Nie znali metalu, posługiwali się językiem symboli.
Momentem przełomowym w historii archipelagu był rok 1402, kiedy to do brzegów Lanzarote przybił Jean de Béthencourt. Od tego momentu rozpoczął się intensywny proces kolonizacji Wysp Kanaryjskich. Podboju Teneryfy dokonał w 1494 roku Alonso Fernández de Lugo. Opanowanie wyspy przez Hiszpanów przyniosło kres kulturze Guanczów. Część rdzennej ludności została wyniszczona, a część przyjęła wiarę katolicką i uległa asymilacji z najeźdźcami. Na wyspy przybyła duża liczba osadników z Półwyspu Iberyjskiego, jak również z Francji i Włoch. Po odkryciu Nowego Świata wyspy stały się przystankiem dla statków kursujących z Europy do Ameryki. Wykorzystując niewolniczą pracę Guanczów, na wyspach wprowadzono uprawę trzciny cukrowej. Głównymi towarami eksportowymi stały się cukier i rum. Później zaczęto zakładać plantacje winorośli. Na początku XIX wieku nowym produktem wysp stał się czerwony barwnik, otrzymywany z owadów koszenili pasożytujących na opuncji. Kiedy jednak w latach 70-tych XIX wieku upowszechniły się barwniki chemiczne, nastąpił upadek produkcji koszenili na wyspach.
W 1797 roku admirał Nelson wraz z flotą próbował przejąć wyspy na rzecz Anglii. Pod Santa Cruz de Tenerife rozegrała się zacięta bitwa morska, w której jednak Anglia poniosła klęskę.
W 1821 roku Wyspy Kanaryjskie zostały uznane za prowincję Hiszpanii, a na jej stolicę wybrano Sana Cruz de Tenerife. Ożywienie gospodarki i handlu nastąpiło po nadaniu Santa Cruz de Tenerife i Las Palmas „prawa wolnych portów”.
Znamienną datą w historii Teneryfy stał się rok 1936, kiedy to na stanowisko komendanta wojskowego na wyspie został przesunięty Francisco Franco. Przyszły dyktator zaplanował tam zamach stanu, który przekształcił się później w wojnę domową. Intensywny rozwój turystyki masowej nastąpił po śmierci Franco.

Mentalność / Tradycja
Kultura rdzennej ludności i jej język zanikły niemal całkowicie. Istnienie Guanczów potwierdzają głównie nieliczne rysunki naskalne. Współcześnie dominuje kultura i tradycje hiszpańskie. Widać jednak wyraźnie duże wpływy afrykańskie i portugalskie. Na Wyspach Kanaryjskich zamieszkuje ponadto duża liczba Brytyjczyków i Niemców, jak również przybyszów z krajów Ameryki Południowej. Nie da się nie zauważyć lokalnego patriotyzmu. Przez wiele lat, zwłaszcza w czasie dyktatury Franco, Wyspy Kanaryjskie pozostawały na uboczu, traktowane jako uboga, rolnicza część Hiszpanii. Mieszkańcy wyspy mówią o sobie często Canarios, odróżniając się od kontynentalnej części Hiszpanii. O związku z Hiszpanią przypominają zwłaszcza obowiązkowe popołudniowe sjesty oraz upodobanie do jedzenia i spędzania wolnego czasu w restauracjach i barach. Nieodłączną częścią życia Kanaryjczyków są również fiesty, do których podchodzi się z niezwykłą żywiołowością i spontanicznością. Duże zmiany przyniósł ze sobą rozwój turystyki, który z jednej strony zapewnił nowe miejsca pracy, a z drugiej spowodował wzrost dysproporcji między poziomem zamożności, jak również wyludniane się terenów wiejskich. Część osób, utrzymująca się do tej pory z rolnictwa podjęła pracę w hotelach, obiektach gastronomicznych, czy przy obsłudze ruchu turystycznego.
 

Lotniska / Wynajem samochodów
Na Teneryfie funkcjonują dwa lotniska. Pierwsze znajduje się w północnej części wyspy, w pobliżu stolicy wyspy Santa Cruz de Tenerife - Aeropuerto de Los Rodeos. Drugie, główne lotnisko znajduje się w południowej części - Aeropuerto de Tenerife Sur Reina Sofía. Lotnisko Reina Sofía obsługuje największą liczbę pasażerów na archipelagu Wysp Kanaryjskich. Posiada regularne połączenia z wieloma miastami Hiszpanii i innymi państwami Europy Zachodniej. Regularne loty utrzymywane są między innymi z Barceloną, Alicante, Bilbao, Madrytem, Sevillą, Santander, Walencją. Jeżeli chodzi o obszar poza Hiszpanią, to loty organizowane są m.in. do Berlina, Dublina, Bolonii, Kopenhagi, Frankfurtu, Londynu, Helsinek, Paryża, Moskwy i wielu innych miast. Liczne są również połączenia czarterowe.
Aeropuerto de Tenerife Norte (Los Rodeos) obsługuje głównie połączenia z innymi miastami Hiszpanii na kontynecie oraz loty między wyspami.
Regularne loty między wyspami są organizowane między innymi przez Binter Canarias, Islas Airways. Lotniska znajdują się również na Gran Canarii, Fuerteventurze, Lanzarote oraz na La Gomerze, La Palmie i El Hierro. Połączeń między wyspami jest sporo, a lot trwa średnio 30 minut.
Lotniska z miejscowościami i kurortami na wyspie są połączone regularnymi liniami autobusowymi. Samochód można wypożyczyć bezpośrednio na lotnisku. Swoje przedstawicielstwa na terenie portów lotniczych mają firmy: Auto Reisen, Avis, Cicar, Europcar, Goldcar Rental. Wypożyczalnie znajdują się również we wszystkich kurortach na wyspie.

Transport publiczny
Między dużymi miastami na wyspie i kurortami turystycznymi kursują autobusy guaguas. Połączeń między tymi miejscowościami jest sporo. Na przykład linia 111 kursuje z Santa Cruz de Tenerife przez miejscowości: Candelaria, Güimar, Arico, Chimiche, San Isidro do lotniska Reina Sofía i dalej do San Miguel , Los Cristianos i Playa de las Américas. Z kolei linia 343 łączy Puerto de la Cruz, Aeropuerto Norte, Aeropuerto Sur, Los Cristianos i Costa Adeje.
Gorzej przedstawia się sytuacja jeżeli chodzi o mniejsze, mniej znane miejscowości położone w głębi wyspy, wtedy najlepiej jest wypożyczyć samochód. Interesujące nas połączenia można znaleźć na stronie www.titsa.com

Taksówki / Infrastruktura
Ze znalezieniem taksówki raczej nie ma problemu. Samochody są oznaczone inicjałami SP - servicio público. Zielone światło na dachu oznacza, że taksówka jest wolna. Przy postojach są często napisane stałe ceny za najpopularniejsze kursy. Przy dłuższych przejazdach ceny należy negocjować.

Wydarzenia
Fiesty są nieodłącznym elementem kultury na Wyspach Kanaryjskich. Najbardziej żywiołową imprezą jest karnawał. Karnawał na Teneryfie jest wydarzeniem w skali światowej. Przygotowania do niego rozpoczynają się kilka miesięcy wcześniej, a właściwie zaraz po zakończeniu jednego karnawału planuje się już następny. Zabawa trwa przez dwa tygodnie. W dzień i w nocy, ludzie tańczą na ulicach przy dźwiękach latynoskich hitów, obywają się parady przebierańców i wybory królowej karnawału. Kluczowym elementem dobrej zabawy jest odpowiedni strój, najlepiej z piórami, cekinami i wszelakimi błyskotkami, im bardziej kolorowy i zabawny tym lepiej. Kulminacyjnym punktem programu każdego karnawału jest parada, w której każdego uczestniczą tłumy mieszkańców i przybyszów. Widowiskową częścią karnawałowych obchodów jest również Pogrzeb Sardynki. Kilkumetrowa makieta sardynki, wykonana z kartonu jest niesiona przez kilku mężczyzn w kierunku morza. Jeżeli pogrzeb to muszą być również żałobnicy, mieszkańcy przebrani w żałobne stroje i głośno zawodzący. Po symbolicznym pogrzebie na plaży, w górę strzelają fajerwerki.
W okresie Wielkiego Tygodnia odbywają się tradycyjnie procesje, przebranych w tuniki i kaptury pokutników.
W czerwcu ważnym wydarzeniem są uroczyste obchody Bożego Ciała. W miejscowości La Orotava i La Laguna na Teneryfie usypywane są na ulicach i placach, kolorowe obrazy z piasku i kwiatów, przedstawiające często sceny z życia mieszkańców.
Bardzo uroczysty charakter ma również sierpniowe święto ku czci Matki Boskiej - Virgen de Candelaria.

Specjalności kulinarne
W większości lokali gastronomicznych serwowane są klasyczne potrawy hiszpańskie, oferowane na kontynencie. W menu z pewności nie zabraknie takich dań jak gazacho, tortilla de patatas czy paella. Popularne są również liczne potrawy z ryb (merluza, lenguado, atun) i owoców morza (gambas, mejiones, calamares), najczęściej smażonych lub grillowanych.
Tradycje kulinarne na Wyspach Kanaryjskich mają również swoje regionalne zabarwienie, odróżniające ją od innych. Popularne są zupy z jarzyn czyli potaje oraz W kuchni kanaryjskiej spotkamy z elementami kultury żywieniowej Guanczów. Podstawą diety rdzennych mieszkańców wyspy było gofio czyli mielona i prażona pszenica lub kukurydza, z której kiedyś wypiekano chleb.
Popularnym daniem wśród Kanaryjczyków są papa arrugadas czyli małe ziemniaki gotowane w mundurkach z dużą ilością soli. Później serwuje się je często z dodatkiem pikantnej papryki i ostrego sosu mojo picón. Charakterystycznym elementem miejscowej kuchni są również sosy, wspomniany już mojo picón, przyrządzany z papryki słodkiej i pikantnej, z dodatkiem szafranu i kuminu. Zwykle serwuje się go jako dodatek do dań mięsnych i papas arrugadas. Drugi sos – mojo verde, gdzie podstawę stanowią kolendra i pietruszka towarzyszy potrawom z ryb. Inną charakterystyczną potrawą jest sancocho, które przygotowuje się z solonej ryby, słodkich ziemniaków i warzyw oraz ziół.
Szczególnie warto spróbować miejscowych serów przygotowywanych z mleka koziego.
Jeżeli chodzi o desery to klasycznym hiszpańskim deserem, popularnym również na Wyspach Kanaryjskich jest flan i turrón oraz oczywiście lody i owoce. Najbardziej sławny jest chyba jednak bienmesabe sporządzany z migdałów, miodu i rumu.


Warte zobaczenia