Ouranoupolis

Na granicy / wiza
Ouranoupoli położone jest wschodnim cyplu Półwyspu Chalcydyckiego, który w większości zajmuje Republika Teokratyczna. To ostatnia świecka miejscowość przed granicą z państwem mnichów, na obszar którego nie mają wstępu kobiety. Ouranoupoli jest współcześnie sporym kurortem turystycznym, z którego wyruszają rejsy widokowe wzdłuż wybrzeża Athos.

Szczepienia
Nie są wymagane żadne szczepienia.

Klimat / Kiedy jechać?
Klimat jest nieco bardziej surowy niż w południowych częściach kraju. Lata są bardzo ciepłe, a zimy deszczowe i chłodne. Najpopularniejszymi miesiącami turystycznymi są lipiec i sierpień. Dni są słoneczne i bezdeszczowe. W tym czasie notowane są najwyższe temperatury powietrza, które jednak nie sprzyjają zwiedzaniu miasta i zabytków. Duże jest również natężenie ruchu turystycznego. Poza sezonem liczba turystów maleje, a temperatura powietrza spada. Przyjemnym okresem do podróżowania jest kwiecień, maj i wrzesień. Jest znacznie chłodniej i spokojniej. Najchłodniejszy okres przypada od grudnia do marca. Dni słonecznych jest znacznie mniej i należy się przygotować na opady deszczu.

Waluta
Euro

Język
Nowogrecki

Prąd / Zasięg telefonów komórkowych
220V

Historia / Obyczaje
Niewiele wiadomo na temat starożytnego Ouranoupoli. Miejscowość została założona około 300 roku p.n.e. z polecenia Alexarhosa, brata macedońskiego króla Kassandera. Nie jest znana dokładna lokalizacja starożytnego miasta, ale przypuszcza się, że było położone blisko Góry Athos. Miejscowość posiadała własny system monetarny. Starożytne Ouranoupoli nie przetrwało jednak długo, przypuszcza się, że jego ruiny skrywają morskie głębiny. W czasach bizantyjskich nastąpił intensywny rozwój monastycyzmu na Athos. Świadectwem tamtego okresy jest wieża w Ouranoupoli, która został wzniesiona w XIV wieku i należała do klasztoru Vatopedi. Wieża strzegła posiadłości klasztornych. Po wojnie grecko-tureckiej rozpoczął się intensywny proces wysiedlania ludności greckiej z terytorium Turcji. Rząd grecki zadecydował o konfiskacie dóbr klasztornych w okolicach wieży i postanowił osiedlić tam imigrantów z Azji Mniejszej. Pierwsi osiedleńcy przybyli w 1922 roku. Miejscowość pierwotnie została nazwana Prosforion, w 1946 roku zmieniona na Ouranoupoli jako nawiązanie do starożytnego miasta. Miejsce było odizolowane od świata, z powodu braku dróg praktycznie niedostępne. Pierwsza droga do miejscowości został wybudowana w 1959 roku i od tego czasu zaczęli przybywać pierwsi turyści. Współczesne Ouranoupoli to turystyczna miejscowość, bardzo ruchliwa, odwiedzana przez dużą liczbę turystów.
 
Mentalność / Tradycja
Mieszkańcy wykorzystują w pełni turystyczną koniunkturę. Dużo tu sklepów z pamiątkami, restauracji i tawern, a ceny dość wygórowane.

 

Wydarzenia
Jednym z ważniejszych wydarzeń w regionie jest Festiwal Oliwny, odbywający się w czerwcu w starożytnym Olincie. W sezonie letnim w Afitos organizowany jest Kassandra Festival, obfitujący w koncerty i przedstawienia teatralne. Podobny charakter ma festiwal w Sani.

Specjalności kulinarne
Miejscowe tawerny specjalizują się w potrawach ze świeżych ryb i owoców morza, przyrządzanych na rozmaite sposoby. Spośród licznych dań z owoców morza najpopularniejsze są smażone kalmary, gotowane ośmiornice, małże w sosie pomidorowym lub smażone oraz ośmiornice z grilla. Menu uzupełniają sałatki z warzyw: grecka (choriátiki) czy buraki ćwikłowe w occie i oliwie, pyszne pieczywo i oliwa z oliwek. Nieodzownym dodatkiem greckiej kuchni jest miejscowe wino. Do najpopularniejszych należy retsina – białe, wytrawne o charakterystycznym żywicznym aromacie, pochodzącym z żywicy sosnowej dodanej w czasie fermentacji.

Warte zobaczenia
Głównym celem, dla którego przybywają turyści do Ouranoupoli jest rejs wzdłuż wybrzeża Świętej Góry Athos, w odległości 500 m od brzegu. Warto wybrać się również do Stágiry, wioski uważanej za miejsce narodzin Arystotelesa. Można również odwiedzić antyczny Olint, znany teren wykopaliskowy i Jaskinię Petralony z barwną szatą naciekową.