Psalidi

Psalidi to popularny kurort turystyczny, położony na wschód od miasta Kos. W zasadzie są to już przedmieścia stolicy wyspy. Miejscowość dysponuje bardzo rozbudowana bazą noclegową oraz wszelkimi udogodnieniami dla turystów. Równie szeroka jest oferta gastronomiczna. Nie brak wykwintnych i drogich restauracji, jednak można znaleźć również tańsze i urokliwe miejsca, gdzie można smacznie zjeść.

Klimat
Ze względu na usytuowanie wyspy, sezon turystyczny jest nieco dłuższy w porównaniu do innych regionów Grecji. We wrześniu pogoda jest słoneczna i jest ciepło. Najpopularniejszymi miesiącami turystycznymi są lipiec i sierpień. Dni są słoneczne i bezdeszczowe. W tym czasie notowane są najwyższe temperatury powietrza, dlatego polecane są osobom, które planują poświecić czas na plażowanie i relaks w wodzie. Poza sezonem liczba turystów maleje, a ceny spadają. Minusem jest mniejsza liczba połączeń autobusowych i promowych. Najchłodniejszy okres przypada od grudnia do marca. Dni słonecznych jest znacznie mniej i należy się przygotować na opady deszczu.


 

Historia / Obyczaje
Pierwszymi kolonizatorami wyspy byli mieszkańcy wybrzeży Azji Mniejszej, którzy zaczęli się osiedlać na wyspie w II tysiącleciu p.n.e. W XI wieku p.n.e. na Kosie pojawili się Dorowie. Stolica wyspy powstała w 336 r. p.n.e. Kos podobnie jak inne tereny Grecji stał się częścią imperium rzymskiego, a następnie Bizancjum. W 1302 roku wyspę zajęli Wenecjanie, a potem odsprzedali Joannitom. Zakonnicy w obawie przed najazdem ze strony imperium osmańskiego, wznieśli w stolicy potężną twierdzę, której ruiny stanowią dziś atrakcję turystyczną miasta. W 1523 roku Kos przejęli Turcy, którzy władali nią przez kolejne cztery stulecia. W 1912 roku znalazła się w rękach Włochów, a w czasie II wojny światowej została zajęta przez wojska niemieckie. W 1933 roku wyspę nawiedziło silne trzęsienie ziemi, które z jednej strony doprowadziło do zniszczenia zabudowań, a z drugiej odsłoniło wiele pozostałości z czasów starożytnych. Po wojnie na krótki okres Kos znalazła się pod protektoratem Wielkiej Brytanii. Do Grecji wyspa i miasto należą od 1947 roku.
 
Mentalność / Tradycja
Intensywny rozwój turystyki na wyspie przyczynił się w znacznym stopniu do zmiany stylu życia wyspiarzy, który kiedyś skupiał się głównie na rolnictwie. Obecnie coraz więcej osób znajduje zatrudnienie w turystyce, otwiera własny interes - kawiarnię, wypożyczalnię samochodów. Turyści przybywają jednak głównie w sezonie. Poza nim wyspiarze mają czas na spotkania w tawernach, kawiarniach, przy filiżance kawy lub suto zastawionym stole. Lubią spędzać czas na wspólnych biesiadach, dyskusjach i plotkach. Bardzo gościnni, chętnie sami rozpoczynają rozmowę.
 

Lotniska / Wynajem samochodów
Lotnisko Hipokratesa znajduje się w samym centrum wyspy, w okolicach wioski Antimachia, w odległości około 27 km od stolicy. Na lotnisko kursują autobusy KTEL. Można się nimi dostać do stolicy i innych miejscowości turystycznych: Mastichári, Kéfalos, Kardámeny. W sezonie lotnisko obsługuje bardzo wiele lotów czarterowych. Na Kos można przylecieć z Aten, Salonik lub sąsiednich wysp. Połączenia obsługują linie Olimpic Air. Miasto jest najlepszą bazą do wypożyczenia samochodu. Warto popytać w kilku miejscach i ponegocjować cenę.

Transport publiczny
Transport na wyspie jest dość dobrze zorganizowany. Autobusem można dotrzeć praktycznie do wszystkich rejonów wyspy, a zwłaszcza miejsc turystycznych i znanych plaż. Wyspa posiada regularne połączenia promowe z sąsiednimi wyspami. W sezonie kursują również statki wycieczkowe do Bodrum w Turcji.

Taksówki / Infrastruktura
Taksówkę można złapać na ulicy lub zamówić również telefonicznie. Ceny w porównaniu z innymi państwami Europy Zachodniej są dość przystępne. Drogi są w dobrym stanie, miejscami wąskie. Miejscowość oferuje szeroki asortyment zakwaterowania, od prywatnych kwater po pięciogwiazdkowe hotele.

Wydarzenia
Wiele wydarzeń związanych jest ze świętami religijnymi i państwowymi, które przypadają: Nowy Rok, Chrzest Chrystusa (6 stycznia), Poniedziałek Wielkopostny, Święto Niepodległości (25 marca), Wielkanoc, Święto Pracy (1 maja), Zielone Świątki, Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (15 sierpnia), Dzień Ochi (25 października), Boże Narodzenie (25 i 26 grudnia). Latem na wyspie organizowane są zawody w piłce plażowej.

Specjalności kulinarne
Specjalnością greckiej kuchni są mezedes czyli przystawki, podawane w małych porcjach przed posiłkiem dla zaostrzenia apetytu. Należą do nich: gołąbki w liściach winogron, znane tzatziki, smażone kabaczki lub owoce morza.
Bardzo popularne są potrawy z ciasta filo w postaci różnorodnych zawijańców i przekładańców, wypełnionych farszami, w wersji pikantnej: ze szpinakiem, serem feta lub na słodko. Popularne są zapiekane warzywa: papryka, pomidory, kabaczki, wypełnione farszem ryżowym lub mięsnym. Nie można nie spróbować wszędobylskich szaszłyków z cebulą, pomidorami i papryką czyli souvles lub klopsików w sosie pomidorowym. Warzywa stanowią podstawowy składnik świeżych sałatek. Światową sławę zyskała sałatka wiejska - choriatiki czyli grecka. W Grecji spożywa się bardzo dużo mięs w postaci grillowanej, gotowanej i duszonej z warzywami.
Do sztampowych dań należy moussaka czyli zapiekanka z bakłażanów, ziemniaków i mięsa lub z makaronu i mięsa pod beszamelem zwana pastítsio.
Ryby i owoce morza najlepiej próbować w nadmorskich tawernach, gdzie serwuje się często smażone skropione jedynie sokiem z cytryny lub z sosem czosnkowym. Grecja oferuje różnorodne gatunki serów, produkowane w zależności od regionów z mleka owczego i koziego. Do greckich specjałów należy jogurt, który serwuje się często z miodem jako deser.
Kawa i słodycze to niewątpliwie wpływy tureckie. Należą do nich chałwy, baklawy i inne słodkości polewane obficie syropem cukrowym. Kawę po grecku czyli elliniko, parzy się w tygielku z dodatkiem cukru. Do popularnych alkoholi należy aromatyzowane anyżem ouzo i inne trunki wytwarzane na bazie winogron w tym tsípouro. Jeżeli chodzi o wina to niewątpliwie smakiem, wyróżnia się wśród nich żywiczna retsína.

Warte zobaczenia
Jednym z głównych punktów zwiedzania jest miasto Kos. Pomimo współczesnej zabudowy nie można mu odmówić uroku. Szczególnie pozytywne wrażenie robi duża ilość zieleni widoczna na każdym kroku, dumne palmy, porastające ściany budynków kolorowe bouganville. Wzrok przykuwa średniowieczny zamek, pochodzący z czasów, kiedy władzę nad wyspą sprawowali Joannici. Twierdzę wzniesiono na rozległym cyplu strzegącym wejścia do portu. Tuż obok zamku rośnie platan Hipokratesa, pod którym według opowieści nauczał wielki medyk. W rzeczywistości wiek drzewa datowany jest na około 700 lat i należy do najstarszych drzew w Europie. W sąsiedztwie znajduje się budynek meczetu Hassana Paszy. Inny meczet Defterdar zlokalizowany jest przy placu Elefterías. Na terenie miasta warto zwrócić uwagę na fontannę, pochodzącą z czasów panowania tureckiego. Ze starą częścią miasta sąsiaduje rozległy teren wykopaliskowy, na terenie którego znajdują się pozostałości rzymskiej agory. Cennym zabytkiem są również ruiny Casa Romana, rzymskiej willi znajdującej się bardziej na południe od centrum miasta. Można tam zobaczyć bardzo dobrze zachowane fragmenty mozaik i malowideł ściennych. Teren starego miasta oblegany jest przez liczne kawiarenki, restauracje i sklepy z pamiątkami.
Z miasta bardzo blisko jest do najsłynniejszego miejsca na wyspie czyli Asklepiejonu. Miejsce poświęcone jest bogowi medycyny - Asklepiosowi. Świątynia na Kos była jednym z najważniejszych tego typu przybytków poświęconych Asklepiosowi. Inne ważne ośrodki znajdowały się w Pergamonie i Epidauros. Asklepiejon został wzniesiony w IV wieku p.n.e., w niedużym odstępie czasu od śmierci Hipokratesa. Ten wielki starożytny medyk urodził się na Kos w 460 roku p.n.e. Miejsce położone jest w malowniczym miejscu, na zboczu wzgórza. Zostało wybudowane na trzech sztucznych tarasach. Znajdowało się w pobliżu źródeł i w otoczeniu lasów piniowych. Z najwyższego poziomu roztacza się piękny widok na zatokę. Asklepiejon oprócz funkcji religijnych pełnił również rolę szpitala i sanatorium. Oprócz tego był miejscem, gdzie nauczano młodych medyków. Chorzy byli poddawani zabiegom oczyszczającym, takim jak posty i kąpiele, oraz zabiegom magicznym. W starożytnej szkole medycznej na terenie Asklepejonu stosowano metody nauczania praktykowane przez Hipokratesa. Medyk w licznych przypisywanych mu traktatach podkreślał między innymi rolę środowiska i wpływ jaki wywiera ona na zdrowie człowieka. Do czasów współczesnych zachowało się niewiele. Przyczyniły się do tego trzęsienia ziemi, często nawiedzające wyspę. Kamienne elementy posłużyły joannitom jako materiał budulcowy do zamku, wznoszącego się w porcie. Co cztery lata na terenie Asklepejonu odbywały się igrzyska ku czci boga medycyny.
Poszukiwania świątyni rozpoczęto pod koniec XIX wieku. Pierwszych odkryć dokonał niemiecki archeolog Rudolf Herzog. Później prace kontynuowane były w latach trzydziestych przez włoskich badaczy.
Warto udać się do wiosek we wnętrzu wyspy: Ziá, Tingáki, Asómatos i zobaczyć zachowane elementy tradycyjnej architektury.