San Carlos De Bariloche

Na granicy / wiza Nazywana zimową stolicą Argentyny. Tak, tak! Latynosi także jeżdżą na nartach. I właśnie w tym celu udają się do San Carlos de Bariloche, stolicy prowincji Rio Negro. Miejscowość zlokalizowana jest w dolinie 7 jezior. Dla Europejczyka pobyt tutaj to trochę tak, jakby przeniósł się do latynoskiej odmiany Szwajcarii. Zresztą, nie od dziś mówi się, że San Carlos de Bariloche to taka Szwajcaria Ameryki Południowej. Nawet tutejsze budownictwo (typowe alpejskie domku z drewna i kamienia) nawiązuje do europejskiego odpowiednika. Miasteczko położone jest pod masywem Cerro Cathedral, które w lipcu i sierpniu zamienia się w narciarski kurort. Największy kompleks sportów zimowych w całej Argentynie. Nazwa Bariloche pochodzi od słowa Mapuczów „Vuriloche” , które oznacza „ludzie za górą”. Okoliczna przełęcz Vuriloche była używana przez Mapuczów do przedostawania się przez Andy i długo była trzymana w tajemnicy przed Europejczykami. San Carlos de Bariloche to fantastyczne miejsce do wakacyjnego wypoczynku dla argentyńskich rodzin. Wokoło szmaragdowe jeziora. A wszystko pośród malowniczych pejzaży górskich. Niech nie zdziwi nas zatem widok pasażerów autobusu jadącego w góry, którzy udają się z plażowym leżakiem pod pachą. Bo takie właśnie jest San Carlos de Bariloche. Argentyńczycy dochodzą do wniosku, że skoro mają kilka dni urlopu, należy się jak najmniej męczyć. A skoro można w tym czasie być w górach, w dodatku nad jeziorem? Super! Mało tego, większość biwakowych miejsce nad jeziorami wyposażona jest w miejsca gotowe do grillowania. Trudno o lepsze miejsce dla wypoczywających Latynosów. Europejskiego turystę San Carlos de Bariloche może jednak rozczarować. Samo miasteczko to typowa szwajcarska osada. Z przepysznymi wyrobami czekoladopodobnymi, ale jednak szwajcarska. Zaś okoliczne góry przypominają suche, głęboko pocięte wyschniętymi dolinami Alpy. Krajobraz ratują okoliczne jeziora (nadające widokowi nastrój samotnego okrętu z Odysei) oraz nieodległe wulkany.

Przebywanie na terenie Argentyny do 3 miesięcy nie jest warunkowane posiadaniem specjalnej wizy. Przy przekraczaniu granicy argentyńskiej nasz paszport wzbogaci się o nowy stempel z pieczątką „90 dias” (90 dni). Granicę z Argentyną możemy pokonać drogą powietrzną (najwięcej połączeń z Europy ląduje w stolicy kraju), wodną (największe porty są również zlokalizowane w Buenos Aires), bądź lądową (sieć autobusowa pomiędzy krajami Ameryki Południowej jest bardzo dobrze rozwinięta).


Szczepienia


Klimat / Kiedy jechać? Klimat w San Carlos de Bariloche jest, rzecz jasna, górski. O ciepłej odmianie. Miasto położone jest w strefie oddziaływania zarówno polarnych mas powietrza, jak i kontynentalnych z północy. Dodatkowo bliskość oceanu wpływa na łagodniejszą odmianę mas powietrza.  W styczniu najpewniej będziemy przechadzać się po ulicach w krótkim rękawku. W lipcu słupki rtęci raczej spadną poniżej zera.


Waluta Argentyńskie pesos. Średni kurs oscyluje w okolicach relacji 0,85 peso – 1 PLN. Jadąc do Argentyny warto mieć w portfelu amerykańskie dolary, gdyż w tutejszych kantorach jest to najpopularniejsza waluta wymienna. Bez problemu funkcjonują też bankomaty.


Język


Prąd / Zasięg telefonów komórkowych

Historia / Obyczaje Jak wspomniano w zakładce „Na granicy / wiza”, nazwa Bariloche pochodzi od słowa Mapuczów Vuriloche, które oznacza ludzie za górą. Przełęcz Vuriloche była używana przez Mapuczów do przedostawania się przez Andy i długo była trzymana w tajemnicy przed Europejczykami. San Carlos de Bariloche początkowo zasiedlone zostało w roku 1895 r. przez imigrantów z Austrii i Niemiec, a nazwa miasta pochodzi od Carlosa Wiederholda, pioniera tych ziem, który po przebyciu Andów z Chile założył niewielki sklepik w pobliżu obecnego centrum miasta. Listy, które do niego adresowano, nazywały go błędnie San Carlos, zamiast Don Carlos i stąd miasto (oficjalnie założone 3 marca 1902 roku) nazwano San Carlos de Bariloche. Obecnie powszechnie używana jest nazwa Bariloche.
 

Mentalność / Tradycja Argentyńczycy to bardzo otwarci ludzie. Niezwykle serdeczni i gościnni. Niektórym europejskim przybyszom może przeszkadzać ich bezpośredniość oraz gwałtowany styl bycia, ale idzie się do tego przyzwyczaić. Również do głośnych salw śmiechu towarzyszącym błahym rozmowom na ulicy. Do codziennej tradycji należałoby zaliczyć typowo latynoski zwyczaj wspólnego wieczerzowania do późnych godzin nocnych. Argentyńczycy bardzo wysoko cenią relacje rodzinne. Dobrze czują się wszelkiego rodzaju happeningach, przyjęciach. Dochodzą do wniosku, że każda okazja jest dobra, aby spotkać się i zacieśniać relacje z członkami, z reguły dość licznej, rodziną. Kolejną tradycją, której hołduje praktycznie każdy dorosły Argentyńczyk to ceremonia picia yerba mate.


Religia

Wydarzenia  W San Carlos de Bariloche odbywają się przeróżne festiwale. Na uwagę zasługują zwłaszcza: Festiwal Zimy (rozgrywany na stokach Cerro Catedral), Navidad Coral Christmas (koncert bożonarodzeniowych kolęd wykonywanych przez chóry dziecięce) oraz Fiesta de la Rosa Mosqueta.
 

Specjalności kulinarne Będąc w Argentynie, nie sposób nie spróbować słynnej na całym świecie wołowiny. Zwłaszcza przygotowanej na grillu. Wrażenie smakowe niezapomniane! Świat z roku na rok coraz bardziej docenia argentyńskie winnice. Warto przekonać się o tym spędzając kilka dni nawet w tak odległym od wybitnie ciepłego klimatu mieście, jak San Carlos de Bariloche.


Styl życia Argentyńczycy uwielbiają spędzać czas w rodzinnym – co z reguły oznacza „w bardzo szerokim” – gronie. Wszystkie tak pięknie celebrowane tradycje dnia codziennego (wspólne picie yerba mate, wieczorne ucztowanie, wspólne wyjścia na happeningi, itd.) pięknie wkomponowują się w ten model pielęgnowania życia rodzinnego. Argentyńczycy pracują z reguły dwa razy dziennie – z przerwą na sjestę. Przez to można odnieść czasem wrażenie, że cały dzień Argentyńczyka jest czymś wypełniony. Myliłby się jednak ten, kto wyobraża sobie pędzącego i zestresowanego Argentyńczyka, który usiłuje zmieścić się w standardowym 15-godzinnym dniu. Nic z tych rzeczy. Ostatnią rzeczą, o jakiej pomyśli Argentyńczyk to pośpiech. Ceni swój czas. Pozostaje w zgodzie z wewnętrzną potrzebą spokoju i odseparowania się od pędzącego świata zewnętrznego. Bo skoro coś się obsunęło czasowo, oznacza to, że widocznie coś innego było ważniejsze i należy się z tym pogodzić. I koniec. Po co się z tego powodu denerwować. „Maniana!” A ileż dzięki takiej filozofii zaoszczędzonych nerwów.


Warte zobaczenia Będąc w San Carlos de Bariloche warto zobaczyć przede wszystkim:
Park Narodowy Nahuel Huapi.
Okoliczne wsie-satelity – większość położona nad malowniczymi jeziorami.
Cerro Catedral – zimowy ośrodek regionu.