Hotel Tagadirt

Do plaży jest ok. 400 metrów, ale trzeba przejść dosyć ruchliwą ulicę - ten kto zna nawyki marokańskich kierowców wie o czym mówię.
Na ulicach panuje prawdziwa anarchia. W okolicy jest głośno... głośne samochody, hałasujący ludzie - normalka. Spokoju zaznacie po zachodzie słońca.

Kompletna klapa. Ani w restauracji, ani na recepcji nie ma obsługi. Jedyne co robią to ścielą łóżka.

Gdy przyszliśmy do restauracji w dniu odjazdu jeszcze przed wschodem słońca drogę przebiegł nam karaluch.
Na kolację podają regionalne potrawy. Można wybierać między mięsem, rybą i makaronem. Do tego zupa, sałatka i deser ( ciasto albo owoce).
Śniadanie nie jest dobre. Jeden rodzaj wędliny, sera, miód, marmolada, bagietki i croissanty.
Kelnerzy to katastrofa, za napoje do kolacji płacicie od razu, a kelnerzy nie potrafią od razu dobrze przeliczyć pieniędzy tylko próbują was oszukać. Taka metoda jest w całym Marko ( w ten sposób podwyższają sobie napiwki).

Jako animacja można było grać w bingo, śpiewać karaoke, wybierać miss Tagadirt ( ale to nie ma nic wspólnego z konkursami piękności). Dla dzieci wieczorem organizowane jest mini disco. Opieka do dzieci jest miła.

Słowa uznania dla naszej pokojówki, która dawała z siebie dużo, by choć trochę ulepszyć pokój.
Mieliśmy szczęście i nasz pokój znajdował się na pierwszym piętrze do tego był z balkonem, więc mieliśmy wspaniały widok na plażę. W pokoju zmieści się mała rodzina ( 2 pojedyncze łóżka, 1 małżeńskie i 2 szafy).
Wszystko jest jednak stare ( tak jak cały hotel). Sejf można wynająć ( 14 dni/ok. 30 euro).

W hotelu dużo jest tubylców i francuskich gości, Niemców było może 20%.

To jest hotel z atmosferą schroniska dla młodzieży, do tego dużo za drogi.

Więcej tutaj nie wrócimy i wam też go nie polecamy. A szkoda!