Hotel Villa Cynamon

Okolica jak okolica - taka sama jak w całej Wiśle. Położenie - 3 kilometry od centrum Wisły.
Dwa kilometry na południowy wschód (Wisła Głębce) jest przepiękny most kolejowy na siedmiu przęsłach wysoki na jakieś 20 metrów. Trzeba zjechać z głównej drogi w boczną i od razu widać. Obiekt wart zobaczenia, a myślę, że mało kto o nim wie.

Obsługa miła aż do bólu. Teoretycznie obsługa jest dla gości, ale można odnieść całkiem odwrotne wrażenie. Buty "zostawia" się w holu. Owszem, nie ma takiego obowiązku, ale... Własne buty przechowuje się w skrzyni - każdy pokój ma własną. Nie, nie ma przypisanej skrzyni do pokoju. "Byłoby jak w przedszkolu" - uśmiecha się pani. Byłoby? Stolik na śniadanie? "Posadziliśmy Państwa tutaj" - prawda, że super? Po co mam się męczyć takim trudnym wyborem gdzie usiąść? "Czy może być jajecznica na maśle? To znaczy - już jest gotowa" - po tym, kiedy powiedzieliśmy, że z uwagi na dietę unikamy potraw smażonych na maśle. Czekałem, kiedy padnie propozycja umycia mi pleców, ale w tej kwestii mniej mi się poszczęściło.
Właścicielce zdarza się wypowiadać oceny na różne tematy, np.: "dziś nie jest dobry dzień na sport, bardziej na relaks" w odpowiedzi na naszą deklarację, że idziemy na narty. Odpowiedź była oczywiście na pytanie, co zamierzamy dziś robić. A moim zdaniem dzień był świetny na jazdę na nartach.

Śniadania po prostu dobre - obiady jadaliśmy gdzie indziej.

Pokój ("truskawki") bardzo przytulny pomimo niewielkich rozmiarów. Łazienka z prysznicem wygodna i stosunkowo duża. W szufladzie Nowy Testament (po polsku, angielsku i niemiecku). Baldachim nad łóżkiem i truskawki wymalowane na listwie biegnącej wzdłuż ściany - słodkie do bólu, brakuje tylko dużej różowej lali do poduchy.

Cenowo - drożej niż w hotelu po drugiej stronie ulicy (ok. 1,5 raza drożej). Zasięg GSM dobry (nawet Play), mobilny Internet - standard EDGE.
Nie czuję tzw. rodzinnego klimatu, bo po pierwsze obsługa pensjonatu to nie jest moja rodzina, a po drugie - gdybym chciał spotkać się z rodziną, to po prostu spotkałbym się z rodziną. Zdecydowanie wolę hotelową anonimowość, która nie zmusza mnie do opowiadania się, co robię, gdzie idę, co mi się podoba itp. Nie lubię też, kiedy wybiera się za mnie stolik, ogranicza mobilność (brama do 23:00) czy zmusza do chodzenia w kapciach. Bo przedszkole skończyłem 30 lat temu.
O ile wiem, w pensjonacie nie przyjmuje się gości ze zwierzętami. W zamian posiłkom towarzyszy pies gospodarzy - mały i cichy, ale wyraźnie oczekuje dokarmiania pod stołem.