Dominikana

Na granicy / wiza

Na Dominikanie, tak jak w większości państw karaibskich, nie wymagane są od Polaków wizy. Musimy mieć jednak ze sobą paszport ważny minimum 6 miesięcy oraz wykupiony bilet powrotny do kraju. Wykazać musimy również, że posiadamy środki pieniężne na pokrycie kosztów pobytu na wyspie – kwota jednak nie jest szczegółowo określona, najprawdopodobniej karta kredytowa wystarczy. Przy wjeździe możliwe, że trzeba będzie wykupić kartę turystyczną (ok 15USD), chociaż czasami zdarza się,że jest ona wliczona w koszt biletu lotniczego.
 
Warto również pamiętać, że dzieci do lat 13-tu muszą podróżować z rodzicem lub opiekunem. Opiekun zobowiązany jest do posiadania pozwolenia na podróżowanie z tym dzieckiem, zalegalizowanego przed wyjazdem w urzędzie konsularnym Dominikany. W przeciwnym wypadku mogą wystąpić duże problemy z przekroczeniem granicy przez dziecko.
 
Tak jak w większości krajów nie można wwozić na Dominikanę broni, amunicji, narkotyków i niezabezpieczonej żywności. Psy i koty nie są opodatkowane;)
 

Szczepienia, opieka zdrowotna

Turyści z Europy nie mają obowiązku stosowanie szczepień ochronnych. Ponieważ jednak występuje duże zagrożenie sanitarno – epidemiologiczne, warto pomyśleć o zaszczepieniu się przeciwko żółtej febrze, tężcowi, żółtaczce i durowi brzusznemu. Nie chcę tu nikogo straszyć, ale istnieje również zagrożenie zarażenia malarią, chorobami układu pokarmowego oraz wścieklizną. Dlatego warto pić butelkowaną wodę oraz zabezpieczać się przed komarami.
 
Służba zdrowia nie jest ogólnie dostępna, a lekarze mogą sobie zażyczyć przed wizytą opłaty. Lekarstwa są drogie, dlatego warto zaopatrzyć się w nie już wPolsce.

Klimat / Kiedy jechać?

Dominikana leży w strefie klimatu podrównikowego wilgotnego, co oznacza, że nasze polskie lato to na Dominikanie pora deszczowa. Największe nasilenie opadów przypada na maj i czerwiec, a średnia temperatura wtedy sięga 28 stopni. Lepszą porą na odpoczynek w tym kraju wydaje mi się styczeń, kiedy to temperatura jest niższa, opadów praktycznie brak, co stanowczo sprzyja zwiedzaniu:)
 

Waluta, język

Walutą obowiązującą na Dominikanie jest peso dominikańskie (DOP), które najłatwiej jest wymienić z dolarów amerykańskich lub Euro. Językiem urzędowym jest hiszpański, aczkolwiek w turystycznych regionach porozumienie się po angielsku nie powinno stwarzać problemów. Zawsze zostaje jeszcze język migowy...


Prąd, wtyczki
Napięcie w gniazdkach na Dominikanie różni się od polskiego – 110V/60Hz, a do wtyczek będzie nam potrzebna jakaś przejściówka. Problem ten nie dotyczy jednak osób zakwaterowanych w hotelach – z reguły są one przygotowane na gości z Europy:)

Historia
Historia Dominikany to nieustający ciąg podbojów i buntów. W XIX w. Dominikana była przez ponad 20 lat okupowana przez Haiti. Następnie, po uzyskaniu niepodległości, gdy okazało się, że zupełnie nie radzą sobie z utrzymaniem wewnętrznego pokoju, poprosili Hiszpanię o aneksję. Epidemia żółtej febry niemalże doprowadziła do sprzedaży wyspy. Przełom XIX i XX wieku to okres wojen domowych naDominikanie.

W latach 1930-61 Dominikaną rządził generał Rafael Leonidas Trujillo, który był jednym z najbardziej bezwzględnych dyktatorów w historii. Jego następca, Balaguer, zasłynął z oszustw wyborczychi brutalnego prześladowania przeciwników. Dopiero po 1996 roku na wyspie zapanowała prawdziwa demokracja, chociaż korupcja jest wszechobecna...


Mentalność / Tradycja
Dominikańczycy, jak większość mieszkańców Karaibów, to ludzie niesamowicie otwarci, sympatyczni i bezproblemowi. Interesują się wszystkim i wszystkimi, dlatego niech nas nie zdziwią osobiste pytania zadawane bez żadnego skrępowania. Nieśmiałe dzieciaki należą do rzadkości. Są niesamowicie przyjacielscy, jednak na ich pełne zaufanie trzeba sobie długo pracować – wiedzą, że ludzie lubią być fałszywi.
 

Najważniejsza jest dla nich rodzina, a kariera, pieniądze czy sława stawiane są na odleglejszych miejscach. Najczęstszym modelem rodziny na Dominikanie jest model wielopokoleniowy, w którym najważniejszym członkiem jest najstarszy mężczyzna. To on podejmuje główne decyzje i odpowiada za utrzymanie rodziny. Najstarsza kobieta natomiast kieruje gospodarstwem od strony kuchni. W skład rodziny wchodzą jeszcze niezamężne dzieci oraz żonaci synowie i wnuczęta. Wszyscy są posłuszni głowie rodziny. Małżeństwa kościelne czy cywilne najczęściej spotyka się wśród wyższych klas społecznych. U biedniejszych ludzi częściej spotykany jest związek oparty na konkubinacie.
 

Na pewno do dominikańskiej tradycji należy taniec. Każdy z nas musiał słyszeć o merengue – latynoskim gatunku muzycznym, oddającym gorące i radosne usposobienie mieszkańców Dominikany. Pierwotnie wyższe sfery mało interesowały się tym tańcem, jednak kiedy Rafael Trujillo ogłosił merengue narodową muzyką Dominikany, jej rytmy nie cichną;) Warto wyjść na ulicę i potańczyć.
 

Religia
Dominikańczycy są narodem bardzo religijnym. Zdecydowana większość ludności Dominikany deklaruje katolicyzm, następnie protestantyzm. Mieszkańcy mają w sobie sporo z ludów afrykańskich czy indiańskich, dlatego też religie takie jak animizm czy voodoo nie są tu rzadkością.

Lotniska

Na Dominikanie zlokalizowanych jest sporo lotnisk międzynarodowych, nastawionych głównie na obsługę turystów zagranicznych, przewożonych potem bezpośrednio do wybranych hoteli. Dzięki temu ich transfer nie trwa bardzo długo. Lotniska są zlokalizowane w Santo Domingo (Las Americas), PuertoPlata, Punta Cana, El Catay, Santiago, La Romana, Barahoa i Samana. Indywidualni turyści najprawdopodobniej trafią na lotnisko główne, czyli Las Americas. Jest ono oddalone o 30 km od stolicy, gdzie najłatwiej jest dojechać taksówką, co będzie nas kosztowało ok20$ (można obniżyć koszty umawiając się z innym turystą na wspólny transport).


Dobrym pomysłem może też być przemieszczanie się samolotem między miastami na Dominikanie. Ze stolicy można za 50-100$ w ciągu godziny dotrzeć do Puerto Plata, Santiago, Punta Cana, La Romana, El Portillo, Arroyo Barril, Barahona. Loty krajowe ze stolicy najczęściej startują z lotniska La Isabela Dr. Joaquin Balaguer w Higuero niedaleko Santo Domingo.

 

Wynajem samochodów
Wynajęcie samochodu na Dominikanie nie jest trudne, ale trzeba spełnić kilka warunków. Po pierwsze kierowca musi mieć ukończone 25 lat, po drugi e mieć prawo jazdy, a po trzecie niezbędna będzie jego karta kredytowa. To samo obowiązuje przy motocyklu. Samochód to koszt około 60$ za dzień,a motocykl niecałe 30$. Najlepiej jest wcześniej pojazd zarezerwować. Najbardziej wiarygodne wydają się być firmy międzynarodowe, których przedstawicieli bez problemu znajdziemy na lotnisku lub w centrum stolicy i większych miast turystycznych (np.Santiago).

 
Transport publiczny
Między głównymi miastami kursują regularnie autobusy, na które można liczyć – raczej nie ma większych opóźnień lub innych wpadek. Jest to też najtańszy sposób podróżowania po wyspie. Większe firmy oferują transport pomiędzy głównymi miastami, natomiast, żeby się dostać w mniej uczęszczane miejsca należy dopytać się o guagua, czyli rodzaj zdezelowanych ciężarówko-autobusów, które wyjątkowo zatłoczone pokonują całkiem niezłe dystanse. Bliskie okolice można też zwiedzać wynajmując quady lub konie.

 
Taksówki
W przypadku taksówek ważne jest, aby cenę ustalić, zanim zgodzimy się na kurs – inaczej możemy całkiem sporo zapłacić. Taksówki nie są drogie, więc można od czasu do czasu pozwolić sobie na tą ekstrawagancję;)

Wydarzenia
Na Dominikanie nie sposób się nudzić– ten naród, jak większość latynoamerykańskich, kocha zabawę. Każda miejscowość ma swojego patrona, więc oczywiście raz do roku urządzana jest na jego cześć wielka fiesta – śpiewy, tańce i parady. Oprócz tego kalendarz świąt państwowych na Dominikanie jest bardzo bogaty. Poniżej subiektywny spis kilku z nich:

styczeń – 1-go stycznia Festiwal Cocolo w San Pedro de Macoris (przedstawienia artystów na ulicach), 21-go Virgen de Altagracia – największe religijne święto ku czci Matki Boskiej, patronki Dominikany
luty – co niedzielę w całym kraju z okazji obchodów karnawału – kolorowo ubrani uczestnicy szalejący na ulicach; 27-go Dzień Niepodległości – parada wojskowa ora zinscenizacja bitew w Santo Domingo
marzec/kwiecień – obchody Wielkiego Tygodnia – Semana Santa
czerwiec – Festiwal Kultury w Puerto Plata – koncerty i jarmarki; Festiwal Muzyki Latynoskiej w Santo Domingolipiec – Festiwal Merengue w Santo Domingo – szalone, dwutygodniowe zabawy na ulicach Santo Domingo
październik – Festiwal Jazzowy; Festiwal Merengue w Puerto Plata

Specjalności kulinarne
Dominikańska kuchnia to mieszanka wpływów indiańskich, afrykańskich i hiszpańskich. Opiera się na zbożach, roślinach strączkowych, mięsie i warzywach. Potrawy z reguły są ostre i polewane pysznymi sosami.

Narodową potrawą jest bandera dominicana, składająca się z ryżu, czerwonej fasoli, wieprzowiny, manioku, batatów i smażonych bananów. Barwami przypominać ma flagę dominikańską – stąd nazwa. Ważnym elementem kuchni na Dominikanie są zupy – treściwe,z dodatkiem mięsa, roślin strączkowych i warzyw. Ciekawe i warte spróbowania są potrawy z bananów, zarówno na słodko jak i na słono.
 
Styl życia
Mieszkańcy Dominikany to naród skłonny do całonocnych zabaw, szaleństw i tańców – uwielbiają rozrywkę, o czym warto przekonać się na własnej skórze i nawłasne oczy.

Warte zobaczenia
Dominikanę warto objechać wzdłuż i wszerz – żeby nie przeoczyć żadnego szczegółu, które łączą się w całościowy, kolorowy obraz tego kraju. Jeżeli jednak miałabym wskazać jedno miejsce najbardziej warte zobaczenia, byłby to Przylądek Samana - niezwykle atrakcyjny turystycznie i krajobrazowo, idealnie nadający się do zwiedzania samochodem lub rowerem. Można tu obserwować wieloryby, wygrzewać się i spacerować po dzikich plażach lub pozwolić sobie na chwilę zapomnienia w jednym z urokliwych, cichych miasteczek.