Francja

Na granicy / wiza
Obywatele Polski, a więc i Unii Europejskiej, wjeżdżający na terytorium Francji, muszą posiadać ważny dowód osobisty lub paszport (dokumenty ważne minimum: 3 miesiące – dowód, 6miesięcy – paszport od przekroczenia granicy UE). Aby pozostać we Francji dłużej niż 3 miesiące, trzeba postarać się o kartę stałego pobytu. Można ją wyrobić w lokalnej prefekturze. Potrzebujemy do tego aktualnego paszportu, świadectwa urodzenia, zaświadczenia, że posiadamy środki finansowe na utrzymanie oraz, jeśli wyjeżdżamy na studia, zaświadczenia o przyjęciu na uczelnię. Czasem wymagane jest także zaświadczenie o posiadaniu zakwaterowania.

Szczepienia
Podobnie jak w innych krajach europejskich, także we Francji nie wymaga się specjalnych szczepień, jednak przed każdą podróżą warto zaszczepić się na tężec oraz, wzależności o charakteru wyprawy, także na żółtaczkę. Przed wyjazdem pamiętajmy o ubezpieczeniu od kosztów leczenia. Można też postarać się o wyrobienie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego, uprawniającej do bezpłatnej opieki medycznej na terenie Unii.

Klimat / Kiedy jechać?
W całej Francji to zwykle lato jest najpiękniejszą porą roku, upał sprzyja urlopowiczom odpoczywającym nad Morzem Śródziemnym, Atlantykiem czy w górach. Problemem w tym czasie może być jedynie nadmiar turystów. Jesienią zwiększa się ilość opadów, ze względu na wpływ niskich ciśnień znad oceanu. Można też zaobserwować poranne mgły. Niemniej o tej porze roku we Francji bywa naprawdę pięknie – po winobraniu krajobraz mieni się odcieniami zieleni, ochry i złota. Najlepiej wtedy odwiedzić Burgundię, Alzację i Normandię. Zima to idealna pora roku dla narciarzy, którzy kochają stoki w Wogezach, Jurze, Masywie Centralnym Alp czy Pirenejach. Warto jednak wspomnieć, że niektóre zimy mogą być niespotykanie łagodne, a kapryśna wiosna, czasem spóźniona, bywa nieprzewidywalna. Piękne, słoneczne dni przeplatają się z szarymi i deszczowymi.

Waluta
Walutą obowiązującą we Francji jest euro. Czeki podróżne i międzynarodowe karty kredytowe akceptowane są w większości sklepów, hoteli, restauracji i bankomatów.

Język
Jedynym oficjalnym językiem we Francji jest francuski. Istnieje jednak ponad 70 dialektów regionalnych (m.in. bretoński, alzacki, prowansalski, flamandzki, korsykański). Głównym językiem emigranckim jest arabski, którym posługuje się ok. 3 miliony osób.


Prąd / Zasięg telefonów komórkowych
Francuskie gniazdka elektryczne są takie same, jak w Polsce i nie wymagają dodatkowych przejściówek.

Nie ma także problemów z zasięgiem telefonów komórkowych, opłaty za połączenia oraz usługi SMS/MMS pobierane są według cennika operatora. Numer kierunkowy do Francji to +33 (dzwoniąc do Francji wybieramy numer wg schematu: 0-033 + numer abonenta bez zera).

Historia / Obyczaje
Wyobraźmy sobie tygiel osad ludzkich istniejących na ziemiach francuskich jeszcze przed przybyciem Rzymian. Na przestrzeni wieków zjednoczone, dzięki ambicjom władców z dynastii Kapetyngów dążącej do centralizacji władzy. Potem przejdźmy do czasów nowożytnych, kiedy na skutek rewolucji francuskiej i utworzenia cesarstwa zwiększyło się poczucie jedności narodowej. Oto największy skrót historycznych dziejów Francji.

Historia kraju zawiera w sobie wiele wątków, którymi warto się zainteresować. Każdy kto chce poznać dzieje Francji, powinien poczytać o samych początkach, czyli malowidłach na ścianach jaskiń Lascaux i Niaux. Zapoznać się także z losami najważniejszych dynastii, takich jak: Merowingowie, Karolingowie,Kapetyngowie, Walecjusze i Burbonowie. Dalej poznać rządy kolejnych Ludwików ,zaczynając od Ludwika XIII i przypadający wówczas okres regencji, przez Króla Słońce – Ludwika XIV, Ludwika XV, aż do Ludwika XVI. Zaznajomić się z burzliwymczasem rewolucji francuskiej, potem tworzeniem się cesarstwa, restauracji pod rządami Ludwika XVIII, a następnie prześledzić losy wielkiej-niewielkiej postaci Napoleona Bonaparte i powstawania kolejnych republik, do panującego do dziś ustroju nazwanego V Republiką.

Z dziejów najnowszych warto pamiętać datę utworzenia Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (1957), w której skład wchodzi także Francja, rok 1981, kiedy na prezydenta powołano Francois Mitterranda, a także otworzono linię TGV Paryż-Lyon, datę 1995, czyli początki działalności Jacquesa Chiraca jako głowy państwa, a także roku 2002, w którym euro zastąpiło obowiązującą do tej pory walutę (frank).

Tradycja
Bogactwo i różnorodność regionów, umiejętności przekazywanych z pokolenia na pokolenia, święta i festiwale, zwyczaje i tradycje tworzą francuską tożsamość narodową. Francuzi, pomimo postępującej globalizacji, wciąż są bardzo przywiązani do swoich tradycji, zwłaszcza kulinarnych. Celebrują wiele świąt ludowych, a ilość i różnorodność tych uroczystości odzwierciedla indywidualnych charakter poszczególnych części kraju. W takich regionach jak Bretania, Pikardia, Alzacja czy Langwedocja, dzięki utrzymaniu przy życiu tradycji ludowych, do dziś zachowała się tożsamość lokalna. Obrzędy mają swoje  korzenie zarówno w tradycji chrześcijańskiej, jak i pradawnej, pogańskiej, a uczestnictwo w obchodach świąt ludowych pozwala poczuć się członkiem danej społeczności.

Religia
Zgodnie z konstytucją, Francja jest krajem laickim i świeckim. Uznane w 1905 r. cztery religie, czyli katolicyzm, protestantyzm zreformowany i luterański i judaizm, istnieją do dzisiaj. Choć katolicyzm pozostaje religią dominującą, na drugie miejsce wysuwa się islam, następnie buddyzm i rozwijające się inne, bardziej zindywidualizowane i mniej upowszechnione formy kultu. Równocześnie zauważa się postępujący agnostycyzm (ponad 25 proc. Francuzów nie identyfikuje się z żadną religią) szczególnie wśród młodzieży. 

Lotniska
Połączenia lotnicze wewnątrz kraju, mimo konkurencji ze strony pociągów TGV, są nieźle rozwinięte. Loty te są stosunkowo drogie, szczególnie do mniejszych miejscowości, gdzie latają mniejsze samoloty (np. na Korsykę). Jednak większość linii oferuje korzystne stawki dla młodzieży, małżeństw i rodzin, jak i specjalne taryfy promocyjne. We Francji lotnisk jest wiele, na te bardzo oddalone od centrum, zazwyczaj jeżdżą autobusy wahadłowe.


Wynajem samochodu
Aby wynająć samochód trzeba mieć ukończone 20 lat i od roku posiadać prawo jazdy. Obowiązkowo należy wykupić ubezpieczenie. Biura agencji wynajmujących samochody działają w większości miast w całym kraju, nawet w całkiem niewielkich. Przeważnie znajdują się w sąsiedztwie dworca kolejowego oraz przy samym lotnisku, bądź na najważniejszych ulicach w centrum czy przy drogich hotelach. Zanim jednak odjedziemy wypożyczonym samochodem, sprawdźmy wszystko bardzo dokładnie, zróbmy próbną jazdę, sprawdźmy biegi. Wypożyczający są najbardziej uczuleni na niewielkie zadrapania i otarcia, dlatego warto dokładnie obejrzeć wypożyczany przez nas samochód.  

Transport publiczny
Poruszanie się po Francji komunikacją publiczną nie należy do najtrudniejszych, ale i najtańszych niestety. Najdroższą formą jest samolot, pod względem czasu podróży często przegrywający z TGV. Na długich dystansach sprawdza się najlepiej właśnie szybki pociąg. Możemy także skorzystać z pociągów pospiesznych lub pociągów TER (regionalne, odpowiadające naszym osobowym).

Sieć komunikacji autobusowej we Francji ma przede wszystkim charakter lokalny. Autobusów dalekobieżnych właściwie nie ma. Nie ma też jednego przedsiębiorstwa obsługującego cały transport autobusowy. W każdym regionie, a nawet departamencie jest kilkunastu przewoźników. W wielu miejscach państwowe przedsiębiorstwo kolejowe zamiast pociągów obsługuje przejazdy autobusowe – zwykłe bilety kupuje się tak samo jak bilety kolejowe.  

Taksówki
Kurs taksówką bez odrobiny szczęścia może kosztować nas naprawdę sporo. Każdy pojazd wyposażony jest w licznik wskazujący cenę kursu według odpowiedniej taryfy, która musi być wywieszona w widocznym miejscu w samochodzie. W cenę wlicza się koszt dojazdu w razie wezwania telefonicznego. Niekiedy płaci się też dodatkowo za jazdę w korku! Jeśli prędkość taksówki spadnie poniżej 20 km/godz., opłatę nalicza się według czasu przejazdu! Przewóz większego bagażu, zwierząt oraz czwartej osoby wiąże się z kolejnym kosztem. Na dodatek przyjęte jest wręczanie kierowcy napiwku (wedle uznania). Na postojach należy wsiadać do pierwszej stojącej taksówki, ale można je także zatrzymać machnięciem ręki w dowolnym miejscu.


Infrastruktura
 Kierowcy mówią, że podróżowanie samochodem po Francji to przyjemność. Gęsta sieć dobrze utrzymanych dróg liczy prawie milion kilometrów.

Najszybciej można poruszać się autostradami (ich ilość wynosi około 8 tys. km, większości płatnych). Średnio cena to nieco mniej niż 1 euro za kilometr. Drogowskazy na autostradach są koloru niebieskiego, informacja o tym, czy dana droga jest płatna, czy nie, pojawia się z odpowiednim wyprzedzeniem, umożliwiającym jej opuszczenie ostatnim darmowym zjazdem. We Francji spotkamy się także z drogami krajowymi (oznaczane jako N lub RN), departamentalnymi (o niższej klasie, określane literą D), jak i gminnymi (najniższa kategoria dróg oznaczona literą C).

Warto wspomnieć o francuskich skrzyżowaniach. Dominującym ich typem jest rondo, które nierzadko sprawiają duży kłopot początkującym kierowcom.

Wydarzenia
Francuzi oprócz tradycyjnych świąt religijnych (wolnych od pracy) obchodzą także święta narodowe. Daty 8 maja i 11 listopada upamiętniają zakończenie dwóch wojen światowych, a 14 lipca - zburzenie Bastylii. Z tej okazji na terenie całego kraju odbywają się festyny i koncerty oraz parady wojskowe.

Do francuskich wydarzeń znanych na całym świecie należy na pewno nicejski karnawał poprzedzający okres wielkiego postu, Procesja Pątnika, która odbywa się w Wielki Piątek (co roku zaszczytem niesienia krzyża wyróżnia się innego duchownego), Festiwal Filmowy w Cannes (koniec maja), Festiwal Teatralny w Awignionie (3 tygodnie lipca), a także Hospices de Beaune - największa dobroczynna aukcja wina (3 niedziela listopada). Przez cały grudzień w Strasburgu trwa wielki kiermasz bożonarodzeniowy połączony ze spektaklami, pokazami tańca, szopek oraz degustacją nieodłącznego grzanego wina.

Poza słynnym Tour de France, najsławniejszym na świecie wyścigiem rowerowym, Francja ma do zaoferowania wiele innych atrakcji: • Le Festival de La Bastille. • Międzynarodowy Festiwal Komiksów w Angoulęme • Celtycki Festiwal w Lorient (początek sierpnia) • Święto muzyki, z darmowymi koncertami przy wsparciu SACEM • Astropolis (pierwszy event muzyki elektronicznej we Francji) • Le Festival des Vieilles Charrues • La Réunion des Transmusicales de Rennes • Wiosna w Bourges (jeden z najstarszych we Francji festiwali muzycznych, który odbywa się co roku w kwietniu w Bourges). • Musique Festival Besançon Franche Comté • Les Eurockéennes de Belfort • Festiwal Latino Tempo • La Folle Journée w Nantes (festiwal muzyki klasycznej organizowany co roku w styczniu lub lutym w mieście Nantes). • Les Francofolies de la Rochelle • Banlieues Bleues • Festival de Jazz d'Antibes Juan-les-Pins • Les Chorégies d'Orange (najstarszy festiwal we Francji, odbywa się od 1869 r. inspirujący się starym théâtre datant). • Les 38čme Rugissants
Gastronomia Francuska kuchnia znana jest ze względu na takich kucharzy, jak Taillevent, La Varenne, Caręme, Escoffier, Bocuse i Alain Ducasse.FRancja szczyci się swoją tradycją spożywania posiłków oraz rekomendacją przewodnika Michelin Jedzenie jest tutaj tak dobre, że część kucharzy i smakoszy domaga się wręcz, aby kuchnia francuska została wpisana do dziedzictwa narodowego. Trzeba zauważyć, że oprócz pieczywa, serów i ciast, jej częścią jest też foie gras i zioła prowansalskie, wina i napoje alkoholowe (Bordeaux, szampan, absynt, Armagnac, Calvados, de la Chartreuse, Cointreau, koniak, Pastis ...)
Co trzeba zobaczyć Francja ma do zaproponowania, oprócz wielkiego na skalę światową dziedzictwa historycznego i artystycznego (czerpiącego ze wszystkich ludów, które zamieszkiwały te tereny: celtyckie monolity, greckie ruiny w Marsylii, rzymskie w Nimes, gotyckie katedry w Chartres, Amiens, Notre-Dame de Strasbourg, renesansowe zamki w Blois i w Fontainebleau), plaża i góry. Oczywiście, najważniejszym symbolem kraju jest Wieża Eiffela i Paryż w ogóle z Luwrem i katedrą Notre-Dame. A to tylko kilka przykładów. Francuzi w liczbach Francja liczy ponad 65 milionów mieszkańców, z czego 62 miliony mieszkają w części kontynentalnej. Paryż i "île de France" skupiają około 11 milionów mieszkańców, co czyni z niego najbardziej zaludnione miasto w Unii Europejskiej. Innymi dużymi miastami (ponad milion mieszkańców) są Lyon i Marsylia. Francja jest jednym z krajów, w których jakość życia jest najlepsza. Jeśli chodzi o imigrację, która ma miejsce od XIX w., jeden na czterech mieszkańców urodził się za granicą, w szczególności w Afryce Płn. i w Chinach. Spośród 4 milionów imigrantów 1,5 miliona już otrzymało obywatelstwo francuskie, a około 400.000 przebywa w kraju nielegalnie.

Specjalności kulinarne
Każdy region Francji ma swoją kulinarną specjalność, wyjątkowy smak wina czy przyrządzoną potrawę, obszary położone nad Morzem Śródziemnym, Oceanem Atlantyckim czy przy największych rzekach Francji specjalizują się w daniach z ryb i owoców morza.

Nie ulega wątpliwości, że sztuka kulinarna jest jednym z najważniejszych filarów kultury francuskiej. Świadczy o tym choćby czas, jaki przeciętny Francuz spędza przy stole, a także ilość renomowanych restauracji w kraju, których szefowie kuchni żyją na bardzo wysokim poziomie. Francja nie boi się kulinarnych eksperymentów przyrządzając potrawy ze składników ze wszystkich kontynentów. Jednak zawsze najbardziej kojarzyć się będzie ze ślimakami, żabimi udkami, winem, no i oczywiście serami.