Grecja

Grecja
Ci którzy przynajmniej raz odwiedzili Grecję wiedzą, że tam po prostu nie można się nudzić. Liczne zabytki architektury starożytnej i średniowiecznej, czyli świątynie, klasztory, meczety zaciekawią wszystkich pasjonatów sztuki, a zróżnicowane ukształtowanie terenu (wiele pasm górskich, dzikich wąwozów, gęstych lasów, jaskiń, rzek ... czytaj dalej

Grecja
Ci którzy przynajmniej raz odwiedzili Grecję wiedzą, że tam po prostu nie można się nudzić. Liczne zabytki architektury starożytnej i średniowiecznej, czyli świątynie, klasztory, meczety zaciekawią wszystkich pasjonatów sztuki, a zróżnicowane ukształtowanie terenu (wiele pasm górskich, dzikich wąwozów, gęstych lasów, jaskiń, rzek i jezior) urzeknie każdego wielbiciela długich wędrówek. W greckim świecie zwierząt można znaleźć między innymi pelikany i wilki. Oferta turystyczna Grecji stale się rozrasta, powstaje wiele nastrojowych hoteli, prestiż zyskuje miejscowa kuchnia. Doskonałe warunki do uprawiania sportów zimowych czy wspinaczki górskiej, a także niezliczone festiwale kulturowe urozmaicą urlop każdego spragnionego wypoczynku podróżnika.

Wakacje w Grecji to doskonały wybór, ilość atrakcji zadowoli najbardziej wybrednych turystów.
Goethe powtarzał, że dla Grecji oddałby swoją duszę, a Byron kochał ten kraj najbardziej ze wszystkich.

Cała Grecja poprzecinana jest wysokimi pasmami górskimi, z których wiele przekracza wysokość 2 tys. metrów. Wysoko położone zielone tereny od tysięcy lat są królestwem pasterzy baranów i kóz. Z niektórymi wzgórzami wiąże się mitologiczna historia. Na górze Olimp (2019 m), siedzibie Zeusa, odbywały się uczty wszystkich bogów, a na zboczach Paranas (2045m) bóg wina i płodności spotykał się ze swoją świtą i urządzał rozpustne przyjęcia.

W sezonie zimowym greckie góry stają się rajem dla narciarzy, latem ostoją dla spragnionych ciszy i spokoju wędrowców. Na położonych wysoko obszarach uprawia się zboże, kukurydze, bawełnę i tytoń. Ujścia rzek to siedliska ptaków. Wybrzeża Grecji liczą ponad 15 tys. km (do niektórych zakątków dostać się można tylko od strony morza), plaże są zarówno piaszczyste jak i żwirowe, a z większości z nich rozciąga się zachwycający widok górskich szczytów, które od grudnia do maja pokrywa śnieg. Położone koło siebie wybrzeża i pasma górskie są idealnym miejscem dla wszystkich, którzy stoją przed wakacyjnym dylematem: góry czy morze?

Ponad 1/5 Grecji stanowią wyspy, z których prawie 100 jest zamieszkanych. Na największej z nich –Krecie żyje pół mln ludzi, najmniejszą zamieszkuje nieco ponad 100 osób. Wiele wysp można zwiedzić, do wysp Lefkas i Euboa prowadzi most, a na Aginę, Poros i Hydrę dociera się promem.

Grecja zalicza się do najstarszych cywilizacji europejskich. Politycy i myśliciele stworzyli podstawy filozofii antycznej. Podczas wykopalisk archeologicznych znaleziono znacznie więcej murów z czasów hellenistycznych i rzymskich niż z okresu klasycznej Grecji. Być może dlatego, ze wiele z nich zastąpiono architekturą wczesnochrześcijańską (działo się tak już za czasów apostoła Pawła, który na ziemiach greckich głosił naukę chrześcijańska).

W przeciwieństwie do budowli tureckich, które po wyzwoleniu w większej mierze zniszczono, do najliczniej zachowanych obiektów należą klasztory bizantyjskie. Jednak kultura turecka, pomimo nielicznych pozostałości architektury, wywarła olbrzymi wpływ na grecka kuchnię, muzykę, modę, a nawet język.

Grecy niechętnie rozmawiają o problemie mniejszości narodowych w ich kraju. Najwięcej jest Romów, którzy jeżdżą po całym kraju ciężarówkami i sprzedają melony, jajka oraz artykuły gospodarstwa domowego. W północno-wschodniej Grecji, szczególnie w Tracji, żyje wiele sunickich muzułmanów. W rejonie Xanthai mieszkają przede wszystkim Polacy mówiący po bułgarsku. Pozostałą część Tracji zamieszkują tureccy muzułmanie. Posiadają oni własne szkoły, w których język grecki jest przedmiotem obowiązkowym. Po upadku komunizmu w końcu lat 80. do Grecji przybyło wielu albańskich imigrantów. Wiele Greków zamieszkujących wybrzeże Morza Czarnego (obszar byłego Związek Radziecki) także powróciło do swojej ojczyzny.

Grecy otwarcie mówią, ze pomimo przynależności do Unii Europejskiej (z tego tytułu Grecja otrzymała spore dotacje na rozbudowę dróg i autostrad) nie czuja się Europejczykami. Cenię swoja niezależność. Większość z nich wychodzi z założenia, że ich kraj do dziś pozostaje szóstym kontynentem. Doceniają działania wspólnoty europejskiej, ale wiele przepisów brukselskich uważają za sprzeczne z ich przekonaniami

Turyści maja kłopoty z greckim alfabetem. Tutejszy folklor obronił się przed wpływami zachodniej cywilizacji. Grecja to kraj z zasadami, które ściśle przestrzegane są przez ich mieszkańców. Dzień dzieli się na cztery części: od rana do południa praca, potem długa sjesta, popołudniowa zmiana od 17 oraz wieczór, który rozpoczyna się kolacją ok. godziny 21. Lokale nocne otwierane są ok. godz. 23, w których zabawa rozkręca się dopiero po północy. Nikt nie chodzi wcześniej spać.

Ciekawe jest to, że w języku greckim słowo „zawód” po prostu nie występuje. Greka nie pyta się jaki posiadasz zawód tylko co robisz, czym się zajmujesz. Pracuje się tylko po to, by zarobić pieniądze i np. kupić sobie samochód. Wielu Greków emigruje w celach zarobkowych, ale jesień życia chcą spędzić w swojej własnej ojczyźnie, rodzinnym miasteczku.

Wiele miasteczek sprawia wrażenie opustoszałych. Pobyt w takim miejscu może przynieść ciekawe doświadczenia. Poza obszarem turystycznych aglomeracji przyjezdni wciąż budzą spore zainteresowanie miejscowych, którzy chętnie rozmawiają z turystami (nierzadko w języku angielskim), co ukazuje niezwykłą gościnność Greków. Najlepsza metoda na głębsze poznanie Grecji jest zboczenie z głównych szlaków turystycznych.

Istnieje wiele kościołów i klasztorów, muzeów oraz miejsc historycznych, krajobrazów i wiosek które trzeba zobaczyć. Podróżowanie po kraju nie stanowi problemów, komunikacja jest bardzo dobrze rozwinięta. Nieznajomość greckiego także nie będzie problemem, bo zawsze znajdzie się przyjazny miejscowy, który zapytany o drogę chętnie udzieli wskazówek, a nawet zaprowadzi do celu. Ze znalezieniem noclegu też nie powinno być kłopotu, ponieważ Grecy chętnie wynajmują lokale. Trzeba wiedzieć jednak, że wiedza miejscowych nie wykracza poza znajomość najbliższej okolicy. Mieszkańcy kraju szanują bardziej swoją miejscowość niż całą ojczyznę. Grecy bardzo cenią swoją narodowość, zawsze gotowi są stanąć w jej obronie, ale rząd nie jest tu zbyt lubiany. Instytucja pobiera podatki i cło, nic nie oferuje w zamian, co zdaniem Greków, godzi w ich życie prywatne.

Każdy turysta powinien wiedzieć, że Grek to indywidualista. Groźbami, obelgami oraz krzykiem nie osiągnie się zbyt wiele. Aby uzyskać pomoc od Greka, wystarczy pozwolić mu poczuć się panem sytuacji, od którego wszystko zależy. Okazany mu szacunek sprawi, że z chęcią pomoże w każdej sprawie.

Regiony
Ateny
Ta perła antyku jest nowocześniejsza, niż mogłoby się wydawać. Jest miastem wielu zabytków, muzeów, tawern i kultury. Grecka stolica, w której żyje prawie połowa ludności Grecji wypiękniała w ostatnich latach. W żadnym greckim mieście nie ma tylu muzeów i zabytków kultury antycznej oraz niezwykłych architektonicznych połączeń antyku z nowoczesnością. W Atenach narodziła się cała europejska demokracja oraz teatr. Tutaj powstawały świątynie Akropolu. Warto przyjrzeć się życiu kulturalnemu Aten, wybrać się na targ, do tawerny, porty czy na zakupy. Niezwykłe położenie geograficzne miasta – bliskość gór, wybrzeża czy wysp Zatoki Sarońskiej sprawia, że Ateny są jednym z najbardziej popularnym celem podróży na świecie.
Białe morze domów stolicy rozciągają się na dużej równinie pomiędzy pasmami górskimi. Szczyty osiągają wysokość nawet do 1400 m n.p.m. i niczym widownia amfiteatru otaczają grecką metropolię, gdzie sceną jest Zatoka Sarońska. Naprzeciwko wznoszą się góry Peloponezu, których szczyty pokryte są śniegiem aż do kwietnia.

Warto zobaczyć
Akropol
Najbardziej znaczącą świątynia dla Aten, wznoszącą się na 156 metrowym skalistym wzgórzu w centrum miasta jest oczywiście Akropol. Pozostałości, które jeszcze dziś można zwiedzić pochodzą przynajmniej z V wieku p.Chr. Propyleje tworzyły bramę do świętego miejsca. Składały się z trzyskrzydłowej sali z sześcioma doryckimi kolumnami stojącymi wzdłuż dłuższego boku oraz sześcioma jońskimi wzdłuż krótszego. Idąc po szerokich schodach w górę do Propylejów widać po prawej stronie najmniejszą świątynie Akropolu – sanktuarium bogini Nike.
Najbardziej znaną cechą Erechtejonu jest ryzalit Kor, którego sklepienie podtrzymuje sześć kariatyd (kolumn w kształtach pięknych kobiet). Dziś są to kopie, oryginały można zobaczyć w British Museum w Londynie oraz w muzeum Akropolu.
Największą i wciąż najwspanialsza budowlą Akropolu jest Partenon. Ta potężna świątynia powstała w 447-432 p.Chr. Wprawdzie brakuje sklepienia, ścian wewnętrznych i malowideł, ale obiekt wciąż wzbudza zachwyt odwiedzających.

Macedonia i Tracja
Grecja zaskakuje niezwykłymi krajobrazami, spokojnymi morzami, naturalnością, oryginalnością i różnorodnością. Między gospodarczym i kulturowym centrum – Salonikami – a wioskami Tracji widać sporą różnicę. W dalekich częściach Tracji żyją przede wszystkim bułgarscy i tureccy muzułmanie, których wyróżnia ubiór. Wczasowicze z zagranicy są w Tracji rzadkim widokiem. W górach Rhodopen mierzących ponad 1800m, oddzielających Trację i wschodnia Macedonię od Bułgarii, obcy są raczej rzadkością. Najczęściej odwiedzanym obszarem jest Półwysep Chalkidiki oraz podnóża góry Olimp, a także centra Macedonii, Pelly i Verginy.

Tereny przybrzeżne rzek Macedonii i Tracji są dobrze wykorzystywane. Tu hoduje się kukurydzę, bawełnę, ryż i zboże. Po za tym Tracja jest najbardziej znaczącym terenem uprawy tytoniu w Grecji. Na Półwyspie Chalkidiki obecny jest przemysł górniczy, teren ten znany jest także z miodu i choinek.

W Macedonii i Tracji można uprawiać wiele sportów. Kajakarze mogą wypożyczać łódki i zmierzyć się z wąwozem Nestos, pływacy mogą brać udział w wyścigu między półwyspem Kassandra a Sithonia. Jeziora są przede wszystkim rajem dla ptactwa. Gorące termy i kąpiele błotne są idealnym miejscem na kurację.

Kastoria
Kastoria jest greckim centrum handlu futrem i kuśnierstwa. Gospodarczy sukces objawia się w wielu pięknych, zadbanych willach tego miasta. Kastoria leży na wzgórzu i na półwyspie przy brzegu dużego jeziora. Pełno w niej średniowiecznych kościołów, uliczek i domów. W końcu Kastoria była przez setki lat jednym z najbardziej znaczących miast w Macedonii.

Warto zobaczyć
Warto obejrzeć bizantyjskie kościoły (ponad 70) w starej części miasta. Wiele z nich jest jeszcze w prywatnym posiadaniu i może się zdarzyć, że będą otwarte.

Agii Anargiri
Ta trzynawowa bazylika odznacza się pięknymi dekoracjami z cegieł i malowidłami na zachodniej fasadzie. Malowidła wewnątrz pochodzą z XII Wieku.

Agios Stefanos
W kościele można zobaczyć malowidła powstałe między IX a VII w., które w XIV wieku zostały częściowo odnowione i odrestaurowane.

Muzeum Bazyntyjskie
Nowoczesne muzeum zawiera ponad 80 ikon z kościołów w mieście. Najstarsza pochodzi z XVII w.

Panagia i Koumbelidiki
To Kościół Mariacki z XI w. z niezwykle wysokim tamburem (sklepieniem). Ozdobiony czternastowiecznymi freskami wewnątrz i malowidłami z XV w. na zewnątrz.

Panagia Mavriotissa
Klasztor położony jest poza miastem nad brzegiem morza. W kościele klasztornym znajdują się freski z XII wieku oraz malowidła ścienne z roku 1552 w kaplicy kościelnej, poświęcone św. Janowi Ewangeliście.

Cele w okolicy
W miejscu zetknięcia się trzech państw (Grecji, Albanii i dawnej jugosłowiańskiej Republiki Macedońskiej) na wysokości 800m znajduję się duże jezioro Prespa, które jest największym jeziorem Bałkanów. Od plażą położonego obok małego Prespa dzieli tylko cypel i piaszczysta plaża. Oba jeziora latem stają się siedliskiem pelikanów i niezliczonych kormoranów. Spotkać je można podczas podróży łodzią rybacką z wioski Psarades nad dużym Prespa do pustelni z XIII wieku Metamorfosis i Panagia Eleousa (XVw.). Na zamieszkałem wyspie Agios Achilios znajdują się pozostałości bazyliki z X w.
Karpie z obfitującego w ryby jeziora są podawane we wszystkich tawernach przy brzegu. Miłym i spokojnym hotelem jest czynny przez cały rok Agios Germanos (od nazwy miasta) przy głównym placu wiejskim.

Kavala
Kavala jest centrum przemysłu tytoniowego oraz rybołówstwa. Rozciąga się na brzegach wielu zatok. Historycznym sercem miasta jest położone na półwyspie, częściowo murowane stare miasto połączone z nowoczesnym centrum miasta i bulwarem nadbrzeżnym.

Warto zobaczyć
Stare miasto
Warto zobaczyć obszerną budowlę z wieloma sklepieniami, wieżyczkami i dziedzińcami. Jest to Imaret wybudowany w XIX w. jako szkoła koraniczna, a od 2004 funkcjonująca jako hotel. Ulica kończy się na nowoczesnym kościele Kimisi tu Theotokou. Stąd jest zaledwie kilka kroków do posągu jeźdźca na koniu Mehmet Alis i do jego domu rodzinnego roku wybudowanego w 1720 r. i udostępnionego zwiedzającym. Mehmet Ali pochodził z muzułmańskiej rodziny handlującej tytoniem i należał do ostatniej egipskiej dynastii królewskiej, która wymarła wraz z wypędzeniem króla Faruksa w 195 r.. W najwyższym miejscu starego miasta stoi wybudowany w 1425 r. zamek.

Akwedukt
Wybudowany w XVI wieku ma ponad 60 metrów długości.

Muzeum archeologiczne
Zobaczyć tu można złotą biżuterię z III w. p. Chr. i gliniane popiersie Bogini Demeter, Persephone i Afrodyty z IV wieku p.Chr.

Cele w okolicy
Drama
Miasto Drama położone na dalekiej równinie cenione jest przez tubylców za przepiękny krajobraz natury. Warto wstąpić do restauracji To Nisaki.

Delta Nestos
Delta Nestos jest jednym z największych rajów Grecji (powierzchnia wynosi 550 km²). Poza 30 kilometrowym odcinkiem rzeki Paradissos aż do ujścia, do obszaru zalicza się też 50 kilometrowy wydmowy pas przybrzeżny z Nea Karvali aż do Avdira. Pejzaż rzeczny z tamami po obu stronach rzeki z ciągle zmieniającą się mielizną, wysepkami, starorzeczem i lasami jałowymi urzeka każdego. W delcie żyją niezliczone gatunki ptaków (np. orlik krzykliwy, czapla), a także przeróżne ssaki jak szakale i wydry. Dobrym punktem widokowym jest kawiarnia Nestos.

Philippi
Św. Paweł założył tu pierwszą chrześcijańską parafię w Europie. Za czasów Chrystusa na terenie tym rozgrywały się krwawe bitwy. Z antycznego miasta zachowały się filary i ściany wczesnochrześcijańskiej bazyliki z VI w. oraz wykopaliska bruku Via Egnatia, która prowadziła z Konstantynopolu aż do Salonik. W muzeum wykopalisk są wystawione drobne znaleziska z epoki kamienia gładzonego i epoki brązu. Będąc w okolicy warto wybrać się na kąpiele błotne do Lydia Laspoloutra.

Saloniki
Ta kulturowa stolica Europy sprawia wrażenie dość głośnej i nowoczesnej. Jednak spacerując po Salonikach można odkryć niezwykły urok starego miasta i niemalże wiejską atmosferę w dzielnicy Akropolis. Warto udać się do położonego nad morzem Platia Aristotelous z wieloma kawiarenkami. Domy starego miasta wyglądają jakby pięły się do góry. Dzięki rzeźbie terenu i zabudowie miasto sprawia wrażenie ogromnego, które ciągnie się od brzegu morza aż do wzgórza.

Warto zobaczyć
W mieście można zobaczyć meczety, tureckie łaźnie i dziesiątki bizantyjskich kościołów. Niektóre z nich stoją w pobliżu imponującego (mierzącego dawniej 7km) i długiego muru miasta.

Agia Sophia
Kościół z VIII wieku, podczas panowania Imperium Tureckiego przekształcił się w meczet. W absydzie umieszczona została mozaika Matki Bożej (XII w.), a na sklepieniu zarysowuje się scena Wniebowstąpienia.

Agios Dimitrios - Kościół Św. Dymitra
Poświęcona patronowi miasta bazylika skrywa w srebrnym sarkofagu prochy św. Demetriosa, męczennika (+303 r.)

Agios Nikolaos Orphanos
Kościół pochodzący z XIV wieku z dobrze zachowanymi freskami położony jest w dzielnicy starego miasta z tureckimi domami.
Akropolis i stare miasto.
Na zwiedzanie tego miasta warto poświęcić co najmniej pół dnia. Spacer najlepiej rozpocząć przy zachodnim końcu Via Egnatia i podążać wzdłuż muru aż do zamku Heptapyrgion („siedem wież”) najwyżej położonego punktu Akropolis.

Łuk Galeriusa
Częściowo zachowany łuk triumfalny rozpięty jest nad wspaniałą ulicą, która za czasów rzymskich prowadziła od Rotonda do pałacu cesarza Glariusa. Został wzniesiony w 27 r. na pamiątkę wygranej wyprawy zbrojnej przeciwko Persom.
Muzeum bizantyjskiej kultury
Jedno z najnowszych i najładniejszych muzeów w Grecji, prezentujące zbiory architektury i sztuki od V do XIX wieku.

Osios David
Ten mały kościół klasztorny z ok. 500 r. posiada w apsydzie dobrze zachowana i jedyną w swym rodzaju mozaikę z tego okresu. Przedstawia Chrystusa, który ukazuję się prorokowi Ezechielowi. Freski przedstawiające Narodzenie i Chrzest Chrystusa pochodzą z XII w.

Biała wieża
To symbol Salonik, który został wzniesiony w pierwszej połowie XVI wieku za panowania władców tureckich. Dzisiaj należy ona do muzeum kultury bizantyjskiej i przedstawia etapy historii miasta (otwarta w 2008 r.).

Cele w okolicy
Półwysep Chalkidiki
Kształtem przypomina rękę z trzema palcami. Te trzy palce to Kassandra, Sithonia i Athos.
Stolicą tego okręgu administracyjnego jest Poligiros.

Xanthi
W Xanthi, zwłaszcza w dzień sobotniego targu, można znaleźć się w zupełnie innym świecie. W mieście i otaczających go wioskach żyją pochodzący z Turcji muzułmanie i wyznawcy islamu pochodzący z Bułgarii i Pomaken. Kobiety z obydwu grup narodowych noszą na co dzień swój strój narodowy. Atmosferę orientu można odczuć na starym mieście i w uliczkach bazarowych, pełnych tureckich sklepów.

Warto zobaczyć

Stare miasto
Xanthi było niegdyś bardzo znaczącym miastem handlującym tytoniem. Większość dużych domów na starym mieście, jak w Odos Antika, w którym teraz mieści się muzeum folklorystyczne, należą do bogatych handlarzy tytoniem. Jeszcze dziś w Xanthi żyje wiele mniejszości narodowych, jak Armeńczycy i Żydzi, których synagogi stoją w Odos Chatzistavrou. Główną uliczką na starym mieście jest właśnie Odos Antika, prowadząca do pięknie wyrestaurowanego Platia Mitropoleos.

Epir
Epir (w nowogreckim: Ipiros) to górzysty teren na północnym zachodzie Grecji. Przyroda zachowała tu swój pierwotny stan. Na wybrzeżu, niedaleko płytkiej ambrakijskiej zatoki krajobraz rzeczny łączy się z górskim. Wiosną wiele szczytów pokrytych jest śniegiem. W głębi kraju znajduje się większa równina, na której krańcu leży epiryijska stolica Janina z pięknym i orientalnym starym miastem. Przy jej uliczkach pracują rzemieślnicy wyrabiający ozdobne przedmioty i biżuterię ze srebra. Stan miejskich domów mieszkalnych świadczy o dobrobycie handlujących mieszkańców.

Do najładniejszych obszarów Epiru należy Zagori, kraina między Janiną a główna ulicą do Konitsa i Metsovo. Na niebie często widać zataczające koła orły, a w tutejszych lasach mieszkają niedźwiedzie brunatne. Wieczorami w powietrzu unoszą się setki świetlików, a na drogi szybkiego ruchu często wychodzą żółwie lądowe, tym samym powodując wiele wypadków. Ścieżki trekingowe prowadzą przez narodowy park Vikos-Aoos położony w najwyższych regionach gór Pindos. Wsie Zagorii leżą na wysokości od 650 m do 1350 m n.p.m., co ciekawe lepiej zachowały swój historyczny charakter niż niejedno greckie miasto. Nieotynkowane domy i kościoły z naturalnego kamienia dają świadectwo dawnego dobrobytu. Uliczki wyłożone są zabytkową kostką brukową, a nad potokami i rzekami przejść można po uroczych mostach. Domy w wioskach wiele lat stoją puste, czasem mieszkańcy Zagorii wracają do nich na ferie. Większość domów przebudowano na pensjonaty. Tradycyjne umeblowanie nadaje wnętrzom bardzo przytulny charakter. Wielu mieszkańców Zagorii od XII wieku zaczęło opuszczać wieś w poszukiwaniu lepszych warunków na uprawę roli. Emigrowali do Europy Środkowej, Egiptu, Konstantynopolu, Azji Mniejszej i Mołdawii, a potem stawali się uczonymi lekarzami, politykami i handlowcami. Potem wracali do swoich rodzin, wznosili kościoły i powiększali swoje domy lub budowali nowe

Nie tylko w Zagorii, także w wielu innych górskich rejonach Epiru wiele pastwisk leżało odłogiem. To przyciągało koczownicze plemiona. Byli to nazwani przez Greków Aramani, mówiący w języku rzymskim. Niektórzy z nich posiadali wioski, inni żyli w namiotach i dzierżawili pastwiska. Wiele z nich już w XVIII w. w okolicy Janina otworzyło swoje zakłady tkackie i rzemieślnicze. Drugą grupą mniejszości narodowych, która jeszcze do drugiej wojny światowej prowadziła koczowniczy tryb życia, byli mówiący po grecku Sarakatsani. Na przestrzeni lat doskonale przystosowali się do otoczenia, tak że dziś prawie niczym nie różnią się od Greków.

Epir w swoim krótkim okresie niepodległości przeżył dwa okresy rozkwitu. W czasie od 1203 do 1337 r. regionami Arty rządzili bizantyjscy księża, co wiązało się z powstaniem licznych kościołów i klasztorów na tych terenach. Dzikie wąwozy, imponujące góry, wioski i relikty historii nie są wszystkim, co można zobaczyć w Epirze. Między Pargą i Prevezą rozciągają się piaszczysto-żwirowe plaże.

Arta
Małe miasto położone przy ruchliwej trasie z Janiny do Aten otacza rzeka Arachthos. Założono je na niewielkim pagórku na środku dużej i żyznej równiny, którą porasta gaj oliwny, plantacje pomarańczy i cytryn. Między domami tego współczesnego miasta można znaleźć antyczne ruiny, średniowieczny zamek i bizantyjski kościół. W czasach antycznych miasto to nazywało się Ambrakia, od miasta też wzięła się nazwa położonej niedaleko Zatoki Ambrakijskiej. Po upadku Nikopolis w XI w. Arta zyskała na znaczeniu. Po zdobyciu przez wojska krzyżackie Konstantynopola w 1204 r. i przez tymczasowy rozpad imperium bizantyjskiego Arta stałą się stolicą małego chrześcijańskiej państwa – Epiru.

Warto zobaczyć
Zwiedzanie najlepiej rozpocząć od zamku, który leży bezpośrednio przy krajowej drodze z Janiny do Aten. Warto także zwrócić uwagę na położone niedaleko Odos B. Pyrrou. Znajduje się tu historyczne muzeum oraz kościół Panagia Parigoritissa.

Cele w okolicy
W okolicy miasta Arta zwiedzić można liczne bizantyjskie kościoły i klasztory.

Kirkizates
Kościół Agios Nokolaos tis Rodias z końca XIII w. stoi przy wjeździe do miasta. W sąsiedniej wiosce Plisii znajduje się zabytkowy kościół pochodzący X w.

Janina
Stolica Epiru położona jest przy brzegu morza i jednocześnie na krańcu wysoko położonej i otoczonej górami równiny. Na półwyspie leży stare miasto z murami i widocznymi meczetami. Brzeg przed obwarowaniami to świetny punkt widokowy do obserwowania odpływających z portu łodzi, które do późnych godzin nocnych przewożą turystów do małej wioski położonej na jeziornej wysepce.
Janina jest rozwijającym się miastem handlowym i uniwersyteckim (17 tys. studentów). W wielu domowych zakładach kuśnierze złota i srebra produkują swoje tradycyjne wyroby. Miejskie zabudowania świadczą o burzliwej historii miasta, które zostało założone w 527 r. przez bizantyjskiego cesarza Justyniana.

Cele w okolicy
Dodona
Drugie po Delfach największe miejsce starożytnej wyroczni, które znajdowało się u podnóża 1818 m góry Tomaros przy dzisiejszej wiosce Dodona. Panem tej greckiej wyroczni był Zeus.

Stare miasto
W centrum nowej części miasta znajduje się ulica handlowa Leoforos Averof, która prowadzi do starówki. Otacza ją 1800 metrowy mur powstały za czasów panowania Turków. Przez ogromną bramę miasta dociera się do wciąż zamieszkałych uliczek wolnych od ruchu drogowego. Szyld „Municipal Museum” wskazuje drogę do muzeum miasta. Zajmuje ono pomieszczenia wybudowanego w 1618 r. meczetu Aslan-Pascha. Warto zobaczyć także meczet Fetije i grób Ali Paschas.

Wyspa
Jezioro w Ioannina o pow. 23 km² sięga głębokości nawet 13 m. Leży na nim wyspa z piękną, wolną od ruchu ulicznego wioską z 800 mieszkańcami. Wyspę otacza trzcina, a w jeziorze złowić można węgorze, karpie i żaby, które przyrządza się w tawernach. Niestety warunki przetrzymywania żywych jeszcze zwierząt są skandaliczne, każdy kto zobaczyłby zaplecze takiej tawerny, na zawsze straciłby apetyt. Dlatego zamiast obiadu z serwowanych tu przysmaków warto przejść się po wyspie. W dawnym klasztorze Panteleimon znajdują się cele, w których Ali Pascha spędził ostatnie dni życia. Na wyspie stoją jeszcze cztery kolejne klasztory ozdobione freskami, uwagę przykuwa klasztor Nikolaos z 1292 r. Wśród fresków z XVI w. znaleźć można ilustracje, opisy i wizerunki antycznych filozofów i pisarzy – Platona, Arystotelesa, Plutarcha.

Praga
Praga jest najlepiej i najpiękniej położonym miasteczkiem na zachodnim wybrzeżu Grecji i wspaniale wpisuje się w zieleń oliwnego gaju i plantacji cytrusów. Na wysokim przylądku nad Pragą wznosi się zespół zamkowy. Stamtąd do samego portu ciągną się piętrowe domy starego miasta. Atmosfera jaka tu panuje, piaszczyste plaże i klimat sprawiły, że Praga stała się najczęściej odwiedzaną miejscowością wypoczynkową w tej części Grecji (głównie przez Francuzów, Włochów i Brytyjczyków). Na kartach historii zapisała się jako ta, która uchroniła się przed tureckim uciskiem. Od 1413 do 1797 roku było to miasto weneckie, dopiero potem została odstąpiona Osmańskiemu
Imperium. Od 1913 roku Praga należy do wolnej Grecji.

Warto zobaczyć
Zamek
Został wybudowany przez Wenecjan, teraz wśród zieleni podziwiać można tylko ruiny budynku. Mimo to warto wejść na zamkowe wzgórze, choćby po to, by zobaczyć wspaniały widok.

Cele w okolicy
Igoumentisa
Do najbardziej znaczącego portu na zachodnim wybrzeżu Grecji dniem i nocą wpływają promy z Włoch i Korfu. Niestety poza piękną plażą i portem miasto nie ma nic więcej do zaoferowania.

Korfu
Z Igoumenitsa można dobrze i łatwo przedostać się na najbardziej zieloną wyspę Grecji. Nie jadąc autem można spędzić cały w głównym mieście wyspy, w który przeważa architektura wenecka. Zmotoryzowani muszą zapłacić 30€ za samochód i 6,5€ za każdą osobę dorosłą, mają za to możliwość objechania całej wyspy.

Nekromantejon
To antyczna wyrocznia zmarłych położona powyżej dzisiejszej wioski Mesopotamo, niedaleko głównej trasy Preveza-Igoumenitsa. Na równinach hodowany jest ryż, a przepływająca tędy rzeka Acheron według mitologii była jedną z wód graniczących z podziemnym królestwem zmarłych – Hadesem. W wyroczni tej żywi mogli kontaktować się ze zmarłymi, o czym pisał Homer. Wykopaliska potwierdzają, że opis miasta w dziele Homera dotyczy właśnie Nekromantejonu. Pozostałości murów pochodzą z III w. przed Chrystusem. Samo sanktuarium natomiast musiało powstać znacznie wcześniej. Przed wejściem do Wyroczni wchodziło się na dziedziniec otoczony fundamentami spiżarni oraz mieszkań duchownych. Tu też wznosi się średniowieczna wieża mieszkalna, która została uratowana przez archeologów przed rozpadem, tak jak i kościół św. Jana. Przez bramę docierało się do północnego korytarza, gdzie znajdowały się cztery pomieszczenia – rytualne sale sypialne i łazienki. Tutaj właśnie przygotowywano pielgrzymów na spotkanie i rozmowę ze zmarłymi, tutaj też odurzani byli oparami z siarki. Następnie wkraczało się do korytarza wschodniego, który jak wszystkie pomieszczenia sanktuarium był całkowicie ciemny. Prawdopodobnie wypełniał go dym, ponieważ tam spalano zwierzęta na ofiary. Potem korytarz skręcał się w labirynt krętych murów aż w końcu dochodziło się do centrum sanktuarium - długa sala i dwie podzielone na trzy części nawy boczne. W podłodze środkowej sali znajdował się otwór do niżej położonej krypty.

Tesalia
Tesalia dla większości urlopowiczów jest tylko miejscem przejazdu. Przecina ją droga krajowa do Aten, jak również ważniejsze linie kolejowe w kraju. Wczasowicze dłuższy pobyt planują raczej na półwyspie Magnisia z miastem Volos i górami Pilion, bo właśnie tam znajdują się najpiękniejsze plaże Tesalii. Głównym celem wycieczki są zwykle klasztory Meteory.Tesalia jest najbardziej płaskim terenem ze wszystkich regionów Grecji. Ze wszystkich czterech stron otaczają ją wysokie góry m.in. Olimp, Pilio i Pindos. Uchodzi za spichlerz Grecji, gdzie hodowana jest bawełna, zboże, kukurydza oraz buraki cukrowe. Jedyne dojście z głębi równiny do morza prowadzi przez zieloną dolinę Tembi, która odegrała swoja rolę w greckiej mitologii. W wodach Piniosu, przepływających przez dolinę, bóg Apollo zmywał z siebie winę po zabiciu delfickiego Pytona.

Kalambaka/Meteory
Meteory są główną atrakcją każdej podróży do Grecji. W fenomenalne na skalę światową krajobrazy wpisują się średniowieczne klasztory pełne kosztowności. Małe miasteczko Kalambaka (ok. 7,5 tys. mieszkańców) leży u podnóża skał i jest doskonałym punktem na rozpoczęcie wędrówki. Niezwykłe formy ostańców piaskowcowych ukształtowała woda spływająca w dół w kierunku równiny. Wymyły one mniej trwałe warstwy piaskowca, a pozostawiły najtwardsze kamienie, które obecnie wznoszą się ponad równinę rzeki Penejos na wysokość 400 m. Już w XI wieku przyciągały one pierwszych pobożnych pustelników, zamieszkujących jaskinie i prawie niedostępne szczyty skał. W XIV wieku założono pierwszy klasztor, potem powstały kolejne. Do większości z nich można było dostać się tylko za pomocą drabiny bądź wciągarek liniowych. Dzięki temu mieszkańcy tych miejsc mieli zagwarantowany spokój czy ochronę przed napaścią. Od XVI w. budowano coraz to więcej klasztorów, obecnie zamieszkiwanych jest tylko 6.

Volos
Miasto portowe Volos często padało ofiarą trzęsień ziemi – nie zachowały się prawie żadne starsze budowle. Świetne położenie nad Zatoką Pagasejską, szeroka promenada Odos Argonafton z kawiarniami, restauracjami oraz widokiem na wioskę przy zboczach Pilio, czyni miasto bardzo atrakcyjnym dla turystów.

Cele w okolicy
Ambelakia
Ta duża wioska położona ponad doliną Tembi w XVIII wieku była siedzibą greckiej spółdzielni. Głównie zajmowano się obróbką bawełny i jej eksportem. Z tamtych czasów zachowały się wspaniałe rezydencje, np. dom przewodniczącego spółdzielni (nawiązał kontakty z Wiedniem i zmienił swoje nazwisko na Schwarz) Budynek był jednocześnie skarbcem i kantorem spółdzielni. Został on wyremontowany i udostępniony zwiedzającym.

Larisa
To centrum przemysłu spożywczego. W dawanym meczecie przy Platia Laou zostało umieszczone muzeum archeologiczne. Na platti wznosi się kapliczka Agios Vizarios, która została pomalowana w bizantyjskich kolorach. Droga handlowa od Platia Laou prowadzi w kierunku Trikali. Przy jej prawym rozgałęzieniu Odos Papanastasiou znajdują się pozostałości grecko-rzymskich teatrów. Dalej trasa prowadzi do murów średniowiecznego zamku.

Objazd Pilio
W czasach starożytnych mierzące 1551 m góry Pilion na Półwyspie Magnisia uchodziły za ojczyznę centaurów. Dzisiaj półwysep ten uważany jest za jeden z najpiękniejszych regionów Grecji. Na jego obszarze zobaczyć można piękne pasma górskie, wspaniałe plaże i dobrze zachowany kompleks wiejski z typowa architekturą końca XVIII wieku. Wąska droga prowadzi przez lasy liściaste, gdzie bluszcz oplata pnie drzew. Dalej rozciągają się plantacje owocowe aż dociera się do miejsca, gdzie znajdują się liczne kościoły. Szczególnie warto zobaczyć wsie Zagorę z kościołem Agios Georgios, Kissos z kościołem Agia Marina i Milies z kościołem Tachiarchon.

Grecja Środkowa

Grecja Środkowa razem z Półwyspem Peloponez to jedne z najważniejszych obszarów kraju. Obejmuję Attykę, wyspę Eubeję, Beocję ze słynnymi Tebami i Phokis z Delfami. Tylko trzy regiony na skrajnym zachodzie i północnym zachodzie zaliczały się do Grecji Środowej, które w antyku nie odgrywały znaczącej roli. Etolię i Akarnanię zamieszkiwała ludność, która mówiła trudnym do zrozumienia dialektem. Dopiero od V w. p.Chr. zaczęli ulegać wpływom kultury greckiej. Położona w górach Ewrytania zamieszkiwana była wyłącznie przez pasterzy. W przeciwieństwie do Grecji Środkowej Ewrytania należy do najgorzej rozwiniętych regionów Grecji. Drogi są w kiepskim stanie, brakuje połączeń lotniczych i kolejowych.

Krajobraz Grecji Środkowej jest bardzo zróżnicowany. Większa część wybrzeża ciągnie się wzdłuż pasma gór. Na Morzu Jońskim blisko stałego lądu znajduje się mnóstwo niezamieszkałych wysepek. Wybrzeża to także laguny i strome zbocza skalne. Plaże znaleźć można przede wszystkim na obszarze Attyki i nad Zatoką Eubejską, ale nie są zbyt uczęszczane przez turystów. Większa część Grecji Środkowej to tereny górzyste. Najwyższe szczyty sięgają aż 2500 metrów. Na równinach przy miejscowości Lamia i Livadia uprawia się bawełnę, przy Lamia również ryż. Na wzgórzach Akarnanii rośnie tytoń. Na równinie Amafissy przy Delfach uprawiano także drzewa oliwne.

Delfy
Delfy leżą przy południowo-zachodnim wzgórzu gór Parnass (2459m). Z tej niegdyś mitologicznej, dzisiaj bardziej turystycznej wioski rozciąga się widok na równinę z licznymi drzewami oliwnymi, góry Peloponezu, które aż do maja pokryte są śniegiem oraz na zatokę miasta Itea – antyczny port Delf. W czasach starożytnych Delfy uchodziły za centrum świata, dziś mogłyby przyciągać miłośników sportów zimowych, gdyby nie prace wykopaliskowe przy świątyni Apollina, którym obecność turystów mogłaby zaszkodzić.

Jak wiadomo Delfy słynęły z wyroczni. Przez usta Pytii, kobiety wprowadzonej w trans, przemawiał do ludzi sam bóg Apollo. Przepowiednie przeważnie były bardzo tajemnicze i dwuznaczne, dlatego też wszyscy uważali wyrocznię za nieomylną, a jej sława stale rosła. Także bogaty lidyjski król Krezus przybył niegdyś do Delf, by poradzić się w sprawie wojny z Persami. Dowiedział się, że jeśli przekroczy granicę rzeki Halys to zniszczy wielki kraj. Zaryzykował wojnę, przegrał i zniszczył wielki kraj… ale swój.

Do Delf przyjeżdżali nie tylko ludzie ze swoimi codziennymi troskami, ale też oficjalne poselstwo z wielu greckich polis, a nawet z krajów ościennych. Na samym początku wyrocznia otwarta była tylko jeden dzień w roku, potem raz w miesiącu, a później zainteresowanie wzrosło do tego stopnia, że otwierano ją codziennie, z wyjątkiem zimy, kiedy to Apollo opuszczał Delfy, a władzę nad nimi przekazywał Dionizosowi, bogowi wina i urodzaju. W świątyni pracowały jednocześnie trzy Pytie. Pielgrzymi składali Apollowi dary oraz uiszczali opłaty dla miasta. Aby kolejka szybciej się przesuwała, trzeba było bardzo miłym dla kapłanów i urzędników. Mieszkańcy Delf byli dość bogaci, nic dziwnego skoro w świątyni gromadzono liczne skarby Apolla. We wnętrzu stały posągi ze szlachetnego marmuru, brązu czy szlachetnych metali. Co cztery lata odbywały się igrzyska pytyjskie, do których przystępowali zarówno artyści jak i atleci z całej ówczesnej Grecji. Miały miejsce w teatrze, na stadionie i na hipodromie. Kiedy w 381 r. chrześcijaństwo umocniło się, postanowiono zamknąć słynną wyrocznie, która od 1700 tys. lat wpływała na dzieje starożytnej Grecji.

Cele w okolicy
Arachova
W czasie zimy Arachova pełni funkcję ważnego ośrodka sportów zimowych z wieloma wypożyczalniami sprzętu, gdzie można także zapisać się kurs jazdy na nartach. Latem jest obowiązkowym miejscem postojowym dla wszystkich wycieczek autobusowych do Delf. Atrakcją tej miejscowości są sklepy z towarami tkackimi. Jeszcze na początku 1980 r. każda kobieta tkactwie pracowała w przemyśle włókienniczym, dziś robią to tylko nieliczne panie, dlatego wiele sklepów należy do tkaczy z innych regionów Grecji.

Eubea
Eubea (Evia) o powierzchni 3850km² jest drugą co do wielkości największa wyspą po Krecie. Ze stałym lądem łączy ją most przy Chalkidy. Pierwszy most powstał w 411 r. p.Chr. i zawisł na wysokości 35m nad szerokim kanałem. Stolica wyspy Chalkis (Chalkidy) jest raczej centrum przemysłowo-handlowym, mało atrakcyjnym dla turystów. Wyspę (175 km długości) to tereny górzyste. Ciekawym miejscem archeologicznym jest Eretria z pozostałościami antycznego teatru i zachowanymi podziemnymi schodami i stopniami. Prowadziły one z pomieszczenia pod sceną do środka orchestry, na której występowali aktorzy.

Lamia
Lamia rozciąga się od stóp góry Orthis aż w dół do wybrzeża równiny. Znana jest jako ojczyzna Achillesa.

Teby
Miasto o historycznym znaczeniu stało się ośrodkiem przemysłu spożywczego zaopatrującym Ateny. Tutaj też rozgrywały się dramaty Antygony, Edypa i Polinika.
Teby leżą na wzgórzu nad bardzo żyzną równiną, niestety nie zachowały się tu prawie żadne historyczne budowle, oprócz wieży obronnej z czasów panowania frankońskiego z XIII w. oraz niewielkich fragmentów muru z okresu mykeńskiego.

Termopile
W starożytności linia brzegowa przy miejscu zwanym dziś Ciepłymi Wrotami przebiegała identycznie jak dzisiejsza autostrada. Przejście między ciepłymi źródłami a morzem, tym samym z Grecji południowej do północnej umożliwia niewielkie pasmo lądowe. Tutaj w 480 r. p.Chr. Leonidas z 300 Spartanami ruszył do walki z Persami , którym chciał przeszkodzić w najeździe na Grecję. Zdradzony doprowadził jednak do całkowitego unicestwienia słabszych Spartan, którzy do końca sił próbowali powstrzymać Persów. Sławny epigram Symonidesa: ”Przechodniu, powiedz Sparcie, że wierni jej prawom tu spoczywamy” znajduje się na symbolicznym grobie, który dziś znajduje się przy autostradzie.

Nafpaktos
Nafpaktos (niegdyś Lepanto) jest jednym z ładniejszych miast przybrzeżnych Grecji. Domy starego miasta ciągną się od małego portu aż do stromego wzgórza, na którym stoi potężna cytadela. Po obu stronach historycznego centrum znajduje się delikatnie żwirowa plaża. Wysokie platany przy wolnej od ruchu samochodowego promenadzie osłaniają nowoczesne budowle, dzięki czemu miasto zachowało swój historyczny charakter. Przy górze zamkowej i blisko brzegu znajdują się źródła i studnie, które nawadniają miejsce tereny. Miasto Nafpaktos zapisało się w historii jako miejsce bitwy morskiej pod Lepanto w 1571roku. Rok wcześniej Turcy zajęli dużą część Cypru, który wcześniej należał do Wenecjan. Na skutek tego Wenecja zawarła umowę z papieżem i hiszpańskim królem Filipem II. Flota składająca się z 200 statków wojennych wyruszyła jednak zbyt późno, by móc uratować Cypr. Za to tuż przed Nafpaktos natrafili na flotę turecką, którą w przeciągu czterogodzinnej walki totalnie zniszczyli. Hiszpański pisarz Miguel de Carvantes stracił w walce lewe ramię. Chrześcijanie powrócili w rodzinne strony silnie podbudowani zwycięstwem, którego tak bardzo potrzebowali po wielu klęskach w walkach przeciw Osmanom. Nafpaktos jednak nadal pozostało pod władzą turecką i przerodziło się w centrum piractwa i handlu niewolnikami. W latach 1687-1700 na krótko ponownie stało się własnością Wenecjan.

Cele w okolicy
Antirrio
Położone jest w najciaśniejszym przesmyku między zatoką Patras a Koryncką, naprzeciwko Rionu na Peloponezie. Wybudowane po obu stronach twierdze miały ułatwić kontrolę nad cieśniną, później były wykorzystywane również przez Turków. Forteca Antirrio jest położona bezpośrednio przy porcie, do którego wpływają promy wciąż kursujące pomiędzy Antirrio i Rio. Choć zachowały się mury tej budowli, wnętrze nie jest udostępnione zwiedzającym.

Lefkada
Lefkada jest jedyną wyspą, do której można dotrzeć po przez most. Każdy wyjazd na Lefkadę pozwoli poczuć wyjątkową atmosferę wyspy. Zwiedzanie najlepiej zacząć od głównego miasta – Lefkady. Przy ciasnych uliczkach stoi jeszcze wiele domów z drewnianymi kondygnacjami z czasów panowania tureckiego. Droga wokół wyspy prowadzi wzdłuż wybrzeża aż do uroczego kąpieliska Nidri. To doskonały punkt na rozpoczęcie wycieczki łodzią wokół wyspy Skorpions, która obecnie jest w posiadaniu Onassisów.

Vasiliki
To piękna miejscowość z długimi plażami. Przy wysokich, białych skałach kredowych rozciągają się plaże Porto Katsiki. Na szczycie półwyspu na przylądku Doukato, w miejscu dawnej świątyni Apolla, stoi latarnia morska. Stąd podobno w otchłań morza rzuciła się nieszczęśliwie zakochana Safona z Lesbos. W drodze powrotnej do Lefkada warto odwiedzić jeszcze plażę w Agios Nikitas i żeński klasztor Faneromeni.

Peloponez
Peloponez słynie z jednej z najpiękniejszych plaż w Grecji. Powierzchnia półwyspu zajmuje około 21,5 tys. km² , a płaski przesmyk łączy go ze stałym lądem. Wraz z budową Kanału Korynckiego pod koniec XIX wieku półwysep zyskał miano wyspy.
Peloponez jest doskonałym celem podróży dla wszystkich poszukujących śladów historii antyku, na obszarze półwyspu aż roi się od stanowisk wykopaliskowych. W czasach mykeńskich stały tutaj zamki i pałace legendarnych władców z epopei Homera, np. Agamemnona czy Nestora. Ilość średniowiecznych zamków jest naprawdę zdumiewająca, bizantyjskie kościoły z drogocennymi malowidłami ściennymi można znaleźć nie tylko w stolicy dworu Mystras, ale też w małych wioskach i prawie całkiem wyludnionych dolinach. Krajobraz Peloponez jest zróżnicowany, a tym samym bardzo ciekawy. Szczyt najwyższej góry sięga 2400 m. Na równinach uprawia się owoce cytrusowe i zboże, a także produkuje wino. Do miast przemysłowych należą Patras, Korynt i Kalamata.

Korynt
W czasach antycznych Korynt był bardzo znaczącym miastem handlowym. Posiadał dwa porty przy Zatoce Sarońskiej. Z potężnej twierdzy na górze kontrolowano wszystkie ulice na Peloponezie. Od VIII w. p. Chr. Korynt nazywano metropolią pierwotnej Grecji. Ok. 500 r. p. Chr. stracił swoją pozycję na rzecz Aten i Sparty. W 146r. p.Chr. Korynt został zburzony przez Rzymian i odbudowany dopiero sto lat później .
Współczesny Korynt został założony w 1858 r., ale po mocnym trzęsieniu ziemi w 1928 r. miasto zostało zniszczone i ponownie odbudowane. Dziś cechuje je sieć dróg ułożonych w formie szachownicy, jednak całe miasto nie odznacza się niczym szczególnym. Miejsca warte uwagi leżą raczej poza miastem, przede wszystkim w wiosce Archea Korinthos.

Warto zobaczyć
Kanał Koryncki
Kanał Koryncki od 1893 łączy Zatokę Koryncką z Sarońską. Z położonego 45 m nad wodą mostu rozciąga się bardzo ciekawy widok. Kanał ma szerokość 24,5 m i głębokość 8 m. Skały znajdujące się przy brzegu sięgają nawet 76 m.

Nemea
W czasach antycznych w miejscowości Nemea rok przed igrzyskami olimpijskimi odbywały się panhelleńskie zawody. Poza dobrze zachowanym stadionem zostały również fundamenty gospodarstw i kąpielisk odkryte podczas badań amerykańskich archeologów. Symbolem Nemei są trzy pionowo stojące kolumny świątyni Zeusa. Eksponaty pochodzące z wykopalisk znajdują się w muzeum położonym 5 km od miejscowości.

Nauplia
Jej stolicą jest Argolis. Na jej obszarze znajduje się jedna z najładniejszych i najbardziej zabudowanych dzielnic starego miasta na greckim lądzie. Rozciąga się między brzegiem szerokiej zatoki i stromymi skałami. Nowa część miasta została oddzielona od zabytkowej dzielnicy, do której samochody właściwie już nie wjeżdżają. Parkujące pojazdy ustąpiły miejsca przeróżnym tawernom i kawiarniom. Kręte uliczki pełne zabytkowych schodów prowadzą do wyżej położonej dzielnicy mieszkalnej.
Miasto ma 13,8 tys. mieszkańców. W średniowieczu była pierwszą stolicą Grecji, o którą toczyły się walki pomiędzy Turcją a Wenecjanami. Prawdopodobnie w 1822 r. Turcy zostali wypędzeni z Nauplia, bo w 1823 r. stała się siedzibą rządu rewolucyjnego. Od stycznia 1833 aż do grudnia 1834 była rezydencją pierwszego greckiego króla – Otto I Wittelsbacha. Z czasem Nauplia ustąpiła miejsca Atenom.

Argos
Argos leży naprzeciwko Nauplia, ok. 5 km od brzegu Zatoki Argolidzkiej. Na wzgórzu o wysokości 289 m znajduje się zamek Larissa oraz ruiny bizantyjsko-wenecko-tureckiej twierdzy. W centrum miasta można przespacerować się po deptaku i zobaczyć pięknie odrestaurowany gmach na rynku przy dworcu kolejowym. Głównym kościołem w mieście jest Agios Petros.

Epidauros
Miasto Epidauros kojarzy się przede wszystkim z antycznymi tragediami i bardzo dobrze zachowanym amfiteatrem. Warto zwiedzić muzeum i wykopaliska sanktuarium boga Asklepiosa (znany też jako Eskulap), do którego należał teatr. Epidauros było kiedyś bardzo popularnym miejscem uzdrowiskowym. Po obrzędowym rytuale i obowiązkowej ofierze chorzy kładli się w hali Abaton. Prawie zawsze w śnie objawiał się im bóg. Kapłani interpretowali te sny, stawiali diagnozę i dobierali odpowiednią terapię (czasem nawet przeprowadzano operacje).

Teatr w Epidauros wzniesiono w III w. p.Chr.. Posiadał on wówczas 34 rzędy z miejscami siedzącymi, 500 lat później widownię powiększono do 55 rzędów, która mogła pomieścić odtąd aż 13 tys. widzów. Warto zwrócić uwagę na świetną akustykę. Obok obiektu prowadzone są liczne prace wykopaliskowe. W Katagonionie (początkowo dwupiętrowej budowli z 160 pomieszczeniami) od IV w. p. Chr. zatrzymywali się pielgrzymi. Prawie tak samo duży był Gymnasion, w którym trenowano zapasy.

Mykene
Dumne mury liczącego 3,5 tys. lat zamku Mykeny znajdują się na skraju urodzajnej równiny. Tutaj między 1600 a 1200 r. p.Chr. rezydowali królowie Atreus, Agamemnon i Orestes. Nazwa Mykene wiąże się z postacią Heinricha Schliemanna, który w 1876r odkrył złote skarby w królewskich grobach Myken. Część znalezisk, w tym słynną maskę pośmiertną Agamemnona, można zobaczyć w narodowym muzeum w Atenach. Przy drodze do wykopalisk leży wzgórze, na którym umieszczony jest antyczny zamek – Tezaurus Atreusa. W rzeczywistości jest to grobowiec kopułowy z wczesnych lat XIII w. p.Ch. Główna droga prowadzi także do słynnej bramy lwów, zbudowanych z czterech tonowych bloków kamiennych. U góry bramy znajduje się 70 cm płyta z płaskorzeźbą, która uchodzi za jedną z najbardziej znaczących pamiątek sztuki mykeńskiej. Przedstawia dwa prężące się lwy, z przednimi łapami na ołtarzu.

Tiryns
Mykeński zamek Tiryns wznosi się na 20 m wzgórzu. Wrażenie robią jego ogromne mury z czasów 1400-1200 p.Chr. Maja grubość 17 m i ułożone są warstwami bez jakiejkolwiek zaprawy murarskiej z bloków skalnych o długości 7 m. Niezwykłe są także tak zwane Galerie, czyli podziemne korytarze. Wewnątrz obiektu znajdują się pozostałości po pałacu królewskim, podobnym do tego w Mykenach.

Olimpia
Olimpia to bardzo ważny obszar archeologiczny doskonale obrazujący historię i przebieg igrzysk olimpijskich. Pierwsze igrzyska odnotowano w 776 p.Chr. Do 472 r. p.Chr. wszystkie zawody odbywały się w jednym dniu, potem czas trwania igrzysk wydłużono do 5 dni. Udział w widowisku mogli brać tylko greccy obywatele (w czasach rzymskich także prawni mieszkańcy Rzymu). Głowy zwycięzców przyozdabiano laurami, a w swoich rodzinnych miastach traktowani byli jak wielcy bohaterowie. Zawody odbywały się ku czci Zeusa. Zakaz odbywania kultów pogańskich z 395 r. położył kres igrzyskom. Wznowiono je dopiero w czasach nowożytnych, a dokładnie w 1860r.

Na terenie dzisiejszych wykopalisk archeologicznych stała niegdyś jedna z najważniejszych greckich budowli – Świątynia Zeusa. Zachowane fundamenty, kamienne segmenty czy trzony kolumn podkreślają jej dawną wielkość. We wnętrzu świątyni znajdował się jeden z siedmiu cudów świata – posąg Zeusa (14 m) ze złota, srebra, kości słoniowej i kamieni szlachetnych. Autorem dzieła był bardzo sławny rzeźbiarz Fidiasz, którego warsztat znajdował się naprzeciwko budowli. Tuż obok mieścił się Leonidaion, czyli „hotel” dla gości honorowych zbudowany w IV w. p.Chr. W pobliżu zakładu Fidiasza znajdowała się także Palestra (III w. p.Chr.) w której odbywały się zawody zapasów.
Przebywając w Olimpii warto także przyjrzeć się pozostałościom po Świątyni Hery, położonej tuż obok budowli ku czci Zeusa.

Cele w okolicy
Andritsea
Duża górska wioska leżąca przy trasie z Olimpii do Megalopoli i do świątyni Bassai zachowała niezwykły charakter tamtych czasów, dlatego warto ją zwiedzić. Stare sklepiki i kawiarnie ciągną się wzdłuż zabytkowych uliczek, a przy Platii tryska woda z fontanny umieszczonej w pniu starego platanu.

Kalavrita
Małe miasto Kalavrita leży na skrawku górskiej doliny. Znajduje się tu wiele pomników upamiętniających czasy wojenne. 25 marca 1821 roku biskup Patrasu w klasztorze Agia Lavra wyzwał Turcję do walki, która zakończyła się sukcesem i przyniosła Grecji wyzwolenie. Od tego czasu kościół klasztorny nazwano pomnikiem narodowym.

Patras
Jest to trzecie co do wielkości miasto Grecji zaraz po Atenach i Salonikach. Dzięki portowi promowemu i bramie wjazdowej miasto to znane jest prawie wszystkim zmotoryzowanym wczasowiczom. Patras w 2006 r. otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Kultury. Pomimo świetnego rozplanowania ulic i budynków miasto to należy raczej do głośnych i zatłoczonych. Śródmieście Patras to miejsce nowoczesnych butików, kawiarni i barów. W wielu miejscach można naprawdę dobrze zjeść.
Warto zobaczyć kościół patrona miasta – św. Andrzeja Apostoła z 1973 roku, wybudowanego prawdopodobnie w miejscu męczeńskiej śmierci świętego.Z antycznego Akropolis rozciąga się wspaniały widok. Ciekawym miejscem może okazać się winiarnia Achaia Clauss w pobliżu wioski Saravali.

Sparta/Mystras
Sparta, stolica Lakonii, była w czasach antycznych groźnym przeciwnikiem Aten. Gdy w Atenach rozwijała się demokracja, Sparta pozostała samodzielnym miastem, rządzonym przez arystokratyczne rody. Po wielkiej Sparcie pozostały zachowane z czasów rzymskich gruzy.

W XIII wieku mieszkańcy Sparty przenieśli się do oddalonego o 6 km Mystras. W 1249 roku frankońscy krzyżacy postawili tam zamek na stromym wzgórzu przed górami Taigettos. W 1262 r. został zajęty przez Bizantyjczyków, którzy właśnie tam na wzgórzu zbudowali najbardziej znaczące miasto Peloponezu z licznymi kościołami i klasztorami. Do 1460 roku Mystras było siedzibą książąt panujących na Peloponezie. Od 1687 do 1715 miasto przeszło z rąk weneckich do tureckich.
Dzisiaj jest malowniczym miastem ruin, traktowane jako obowiązkowy punkt programu wycieczek. Między murami średniowiecznych domów mieszkalnych i pałaców zachowały się ogromne sakralne budowle z pięknymi freskami, a panorama miasta należy do najpiękniejszych krajobrazów Grecji.

Warto zobaczyć
Mystras
Różnica wysokości między górną a dolną bramą miasta wynosi 300 m. Zwiedzenie architektury może zająć nawet 4 godziny. Wszystkie drogi prowadzące do ciekawych atrakcji są dobrze oznakowane.
Jedną nich jest prywatna kaplica św. Jerzego z przepiękną malutką kruchtą. Kolejna to klasztor Perivleptos położony na zboczu, na różnych wysokościach terenu. Kościół ten jest budowlą pełną zakamarków, a także dobrze zachowanych fresków z 1350r. Phrangopoulus Mansion jest określany jako ruiny okazałego domu, który obrazuje życie zamożnych ludzi w XV w. Klasztor Pantanassa zamieszkują zakonnice. Na porośniętym kwiatami dworze znajduje się studnia z woda pitną. Ze względu na ukształtowanie terenu absyda klasztornego kościoła skierowana jest na południe, a nie na wschód. Dobrze zachowane freski pochodzą częściowo z XVII i XVIII wieku. Ruiny pałacowe, określane jako Palaces pełniły niegdyś funkcję siedziby książąt rezydujących w Mystras. St. Sofia z XIV wieku była jednocześnie klasztorem i pałacem kościelnym. W czasach tureckich uchodziła za meczet. Agii Theodori zachwyca pięknym murem i ogromna kopułą. Wewnątrz można rozpoznać łoże książęce oraz znajdujące się wzdłuż ścian bocznych empory przeznaczone dla kobiet. Mitropolis był niegdyś kościołem biskupa i przylega do byłego biskupiego pałacu (z dobrze zachowanymi freskami).

Sparta
Skromne pozostałości starej Sparty można obejrzeć w jedną godzinę. Drogą wiodącą wśród drzew eukaliptusowych i pinii dociera się do małej greckiej świątyni z III wieku p. Chr. Budowlę tę wzniesiono dla Leonidasa, dowódcy wojsk przeciwko Persom w bitwie pod Termopilami. Dalej znajduje się posąg Leonidasa, nowoczesny stadion, a tuż za nim rozciąga się starożytny Akropol. Z tego miejsca Sparta prezentuje się najlepiej. Leżące pod oliwnymi drzewami starożytnie kamienie i kolumny, widoczne w oddali pozostałości rzymsko-bizantyjskiego muru miasta oraz ruiny wczesnochrześcijańskiej bazyliki i rzymskiego teatru tworzą wyjątkowy krajobraz. Najlepszą porą na spacer jest wczesny ranek lub późne popołudnie.

Cele w okolicy
Koroni
jest jednym z najpiękniejszych miast nadmorskich Peloponezu. Sieci rybackie można zobaczyć nie tylko w porcie ale również w uliczkach, które prowadzą w górę do weneckiego zamku. Na jego terenie stoją jeszcze domy mieszkalne, klasztor żeński, cmentarz miejski i ruiny wczesnochrześcijańskiej bazyliki. Po drugiej stronie zamku ciągnie się wybrzeże z piękną żółto-czerwoną, piaszczysta plażą Zaga Beach, do której można dojść również z portu.

Tripoli
Tripoli jest tętniącą życiem stolicą Arkadii, leżącą w samym sercu Półwyspu Peloponez na skraju Wyżyny Arkadyjskiej (gdzie przede wszystkim uprawia się zboże). Miasto to zostało założone dopiero w XIV wieku i uległo całkowitemu zniszczeniu przez Turków podczas greckiej wojny wyzwoleńczej w 1827 r. Z tego powodu w mieście nie zachowały się żadne historyczne budowle. Ze względu na centralne położenie Tripoli jest doskonałym punktem do rozpoczęcia wycieczki po Grecji.

Wycieczki

Wycieczka objazdowa – Sparta i Olimpia.
Ta jednotygodniowa wycieczka prowadzi poprzez najsławniejsze miasta Antyku, perełki architektury średniowiecza, niesamowite krajobrazy oraz liczne plaże. Warto zdecydować się na wynajęcie samochodu już na ateńskim lotnisku, co znacznie ułatwi poruszanie się po kraju. Turysta przybywający do Grecji własnym samochodem może zacząć od zwiedzania portu w Patras.
Trasa wycieczki: 1100 km.
Plan wycieczki:
Dzień 1: Wynajęcie samochodu na ateńskim lotnisku, przejazd płatna autostrada w kierunku Koryntu, postój przy Kanale Korynckim, powrót z Korytnu autostrada w kierunku Patras i zjazd do Ancient (Archea) Kortinthos. Długość trasy: 100km.
Dzień 2: Przed południem zwiedzanie starego Koryntu, dalsza podróż w kierunku Akrokorinth aż do Myken, dalej Tiryns, a potem najpiękniejsza grecka miejscowość – Naulpia. Wieczorem spacer po starówce lub festiwal Epidauros.
Dzień 3: Krótka wycieczka do Epidauros, dalej przez Naulpia i Lerna do Tripoli, a potem Tegea. Długość trasy: 200 km.
Dzień 4: Przedpołudniowe zwiedzanie średniowiecznego miasta Mystras, po południu pobyt w Githio słynącym z wyśmienitych świeżych ryb i owoców morza, nocleg w Areopoli, dla chętnych wycieczka na południe półwyspu Mani lub do jaskiń Pirgos Dirou.
Dzień 5: Przedpołudniowe zwiedzanie wsi i kościołów na półwyspie Mani, przejazd do miejscowości Stoupa oraz Kardamili aż do Kalamata. Dalej miasto Pilos i Olympia. Długość trasy: 200km.
Dzień szósty: Zwiedzanie Olimpii, Patras i Rio (powrót promem lub przejazd płatnym mostem), dalej miasteczko Nafpaktos i przejazd w kierunku Delf, opcjonalnie miejscowość Galaxidi. Długość trasy: 240 km.
Dzień siódmy : Zwiedzanie i nocleg w Delfach, a następnie przejazd do Aten. Długość trasy: 195 km.
Dzień ósmy: Spacer po Atenach, przejazd na lotnisko i powrót do domu.
Inna Grecja
Propozycja tej dwutygodniowej wycieczki skierowana jest dla tych podróżnych, którzy chcieliby zwiedzić mniej znane rejony Grecji, tym samym rzadziej odwiedzane przez turystów. Ci, którzy posiadają własny samochód mogą rozpocząć wycieczkę w porcie promowym w miejscowość Igoumenitsa. Korzystając z wypożyczalni samochodów zwiedzanie najlepiej rozpocząć w Salonikach. Łączna droga do pokonania to 1650 km.
Dzień 1: Podróż autostradą do miejscowości Dodona, a następnie zwiedzanie miasta Ioannina. Razem 75 km.
Dzień 2: Podroż do wiosek i wsi rejonu Zagori, nocleg w Monodendri, przy okazji zwiedzanie wąwozu Vikos.
Dzień 3: Spacer po wąwozie lub zwiedzanie okolicznych wsi – Kipi oraz Tsepelovo, przejazd do miejscowości Papingo u podnóża Dolomitow. Długość trasy: 105 km.
Dzień 4: Dzień rekreacji – wędrówka po górach bądź kąpiel w pobliskiej rzece.
Dzień 5: Wędrówka po dolinie rzecznej, przejście do miejscowości Konitsa, popołudniu zwiedzanie Kastorii. Długość trasy: 200 km.
Dzień 6: Wycieczka do wsi Psarades nad dużym jeziorem Prespa. Trasa: 70 km.
Dzień 7: Dzień relaksu i odpoczynku lub wycieczka statkiem. Możliwość skosztowania regionalnych specjałów, np. karpia olbrzymiego. Dla chętnych zwiedzanie malowniczej wioski Agios Germanos.
Dzień 8: Wędrówka przez gęste lasy do miejscowości Florina, dalej dotarcie do Edessy (z pięknym wodospadem). Przejście do miejscowości Pella, a potem do Salonik. Razem 200 km.
Dzień 9: Zwiedzanie Salonik lub wycieczka na Półwysep Kassandra (możliwość plażowania).
Dzień 10: Podróż na Górę Olimp krętą szosą prowadzącą przez miejscowości Katerini, Larissa, Elassóna, Trikalaw oraz Damassi, zwiedzanie klasztorów Meteora.
Dzień 11: Dalsze zwiedzanie klasztorów i odpoczynek.
Dzień 12: Podróż do Lamia przez Trikala i Karditsa, zwiedzanie dziewiczego regionu górskiego Evritanie, przejazd do Karpeninsi. Długość trasy: 240 km.
Dzień 13: Zwiedzanie okolicy.
Dzień 14: Podróż do Amfilochii i Agrinion, dalej do Prevenzy i miejscowości Vonitsa. Razem 210 km.
Dzień 15: Zwiedzanie miejscowości Nekromanteion i Parga, powrót do Igoumentisa. Trasa: 130 km.

Podróże z dziećmi

Grecja jest idealnym miejscem dla turystów przybywających z małymi dziećmi. Niezależnie od pory dnia (nawet późnym wieczorem) w wielu miejscach czeka ich mnóstwo atrakcji.

Produkty takie jak pożywki dla dzieci, pieluchy oraz świeże mleko są dostępne w większych marketach. W większości hoteli i restauracji na Chalkidiki można wypożyczyć krzesełko lub samochodowy fotelik dla dziecka (warto zwrócić na to uwagę przy wyborze hotelu, gdyż nie wszystkie wypożyczalnie samochodów posiadają foteliki dla dzieci).

Warto zwrócić uwagę na recepty wydawane w Grecji, bo często nawet przy najmniejszych infekcjach lekarz przepisuje antybiotyki. Ten, który woli leczyć się sposobami domowymi powinien przed wyjazdem dobrze wyposażyć apteczkę. Warto pamiętać o klapkach oraz sandałach dla dzieci, bo piasek greckich plaż nagrzewa się i może oparzyć delikatną skórę malucha.

Przy kupowaniu biletów na autobus, pociąg lub inny środek transportu, a także przy wejściu do wielu atrakcji turystycznych warto zapytać o zniżki dla dzieci

Wybrane atrakcje

Trocadero
W mało odwiedzanym Muzeum Portowym można swobodnie zwiedzić okręt wojenny „Averof” zbudowany w 1912 roku. Zwiedzający mogą zobaczyć koje, salon admiralski, wejść na mostek i zajrzeć do maszynowni.
Tsaf Tsuey
Charakterystyczne w Grecji jest to, iż w wielu kurortach można zobaczyć miniaturowe koleje na gumowych kółkach. Do najśmieszniejszych zalicza się Tsaf Tsue w Tesalonikach. Tsaf Tsue wyrusza z Białej Wieży, a trasa prowadzi wzdłuż morza i trwa 20 minut. Z myślą o dzieciach w trzech wagonach puszczane są greckie piosenki.
Waterland
To jeden z największych aquaparków w Grecji. Położony jest blisko drogi prowadzącej z Tesalonik do Chalkidiki i zajmuje powierzchnię 15 hektarów. Jest tu wiele zjeżdżalni, basen ze sztucznymi falami, sztuczna rzeczka z pontonami, mini zoo oraz szkółka jazdy elektrycznymi samochodzikami.
Epirus
Na północnych wyżynach można cieszyć się chłodną kąpielą. Nieopodal Papingo w małym urwisku z naturalnie płaskich skał wypływa szumiący potok, w którym można się wykąpać.
Tesalia
Pomiędzy Ano Lechonia i Milles latem w każdą sobotę i niedzielę od godziny 11 kursuje kolej wąskotorowa, która jeździ z prędkością 25 km/h. Po półgodzinnej podróży zatrzymuje się na krótką przerwę kawową. W ciągu 40 minut dociera na dworzec w Milles. Następnie odłączana lokomotywa zawraca na starożytnej obrotnicy. Po 3,5 godziny o godz. 16 kolej wraca do Volos.
Grecja Środkowa
Na drugiej co do wielkości wyspie w Grecji zwanej Euboa pomiędzy Prokopi i Mandoudi znajduje się uroczy platanowy gaj. Nad strumykiem naprzeciwko tawerny Alexiou wisi drewniany most. Po przejściu na drugą stronę zobaczyć można jeden z największych platanów w Grecji. Drzewo ma 28 m wysokości, a obwód korony także 28 m. Pień o średnicy 6 m jest wydrążony i jest świetnym miejscem do zabawy.
Peloponez
Większość turystów obserwuje statki (płynące kanałem do Koryntu) stojąc na moście, natomiast dzieci zawsze chcą zobaczyć je z bliska. Przy wschodnim ujściu kanału statki przepływają niemal na wyciągnięcie ręki. W tym miejscu, gdy statek przepływa, most cały zanurza się w wodzie, by po chwili znów znaleźć się nad wodą. Całą tę scenkę oglądać można zajadając się regionalnymi i pysznymi lodami.

Na co warto zwrócić uwagę?
W Grecji, tak jak w każdym kraju, obowiązują zasady, które wypada przestrzegać. Przed podróżą do tego państwa warto zapamiętać także kilk

zamknij