Norwegia

Na granicy / wiza

Obywatele RP korzystają z prawa do swobodnego przepływu ludności w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dlatego dla Polaków (zarówno dorosłych, jak i dzieci) jadących do Norwegii dokumentem podróży jest ważny dowód osobisty lub paszport. Dopiero napobyt dłuższy niż 3 miesiące konieczne jest uzyskanie stosownego zezwolenia.

W razie jakichkolwiek problemów, Polacy mogą zgłosić się o pomoc do Ambasady Polski w Oslo (Olav Kyrres Plass 1) lub Konsulatu RP w Bergen, Stavanger czy Trondheim.

 

Szczepienia

Brak jakichkolwiek obowiązkowych szczepień. Chyba najbardziej zalecane będzie przeciwko grypie ;)

 

Klimat / Kiedy jechać?

Norwegia leży w strefie więcej niż jednego klimatu. Na południu i w środkowej części kraju będzie to klimat umiarkowany morski, na północy – klimat umiarkowany chłodny morski, zaś północne wybrzeża to klimat subpolarny. Warunki pogodowe są mocno łagodzone przez ciepły Prąd Norweski. Zimą jest jednak dość mroźno, a przede wszystkim śnieżnie. Przykładowo średnia temperatura dla Oslo w styczniu to -4 stopnie. W lipcu temperatury zaś wahają się od 15°C na południu do 6°C na północy kraju. Dlatego na „miejskie zwiedzanie” polecam lato, zaś wytrawnych narciarzy Norwegia przyjmie zawsze :)
 

Waluta

Walutą obowiązującą w Norwegii jest korona norweska – Krone (NOK). Jej przybliżony kurs na polskim rynku wynosi 1 NOK = 0,51 PLN.

Musimy pamiętać, iż W Norwegii obowiązuje prawo, według którego przy wymianie waluty konieczne jest okazanie dokumentu tożsamości. Często również przy płatnościach dokonywanych kartą kredytową sprzedawcy proszą o dokument potwierdzający tożsamość płatnika.

Płacąc gotówką możemy zaś znaleźć się w sytuacjidość dziwnej i dla nas niezrozumiałej, gdyż sprzedawca może sugerować, że nie chce naszych pieniędzy. W wielu miejscach bowiem jego rola ogranicza się jedynie do nabijania na kasę naszych zakupów, my zaś wrzucamy odpowiednią kwotę do automatu, który – bez obaw - wyda nam również resztę.

 

Język

Językiem urzędowym w Norwegii jest norweski – język północnogermański blisko spokrewniony z językiem duńskim i szwedzkim. Większość osób mówiących po norwesku, duńsku lub szwedzku, rozumie się na wzajem. Warto również podkreślić, iż górzyste ukształtowanie geograficzne państwa przyczyniło się do powstania niezliczonych dialektów lokalnych i regionalnych. W niektórych okręgach językiem urzędowym jest również język lapoński (Sámi).



Prąd / Zasięg telefonów komórkowych

Gniazdka standardowe, jak wPolsce (dla ciekawskich, będzie to gniazdko typu C, C-2 i F;). Prąd zmienny o napięciu230V i częstotliwoości 50Hz.

Z zasięgiem telefonówkomórkowych, mimo górzystej rzeźby, nie ma większych problemów. Oczywiście nadalekiej północy mogą się już one pojawić! J … ale kto wtedy myśli o komórce, gdy dookoła takie widoki!

Historia / Obyczaje

Norwegia w swej historii była mocno zdominowana przez swych sąsiadów. W 1397 roku Norwegia, Szwecja i Dania zawarły unię, zwaną kalmarską. Szwecja wyłamała się z unii w 1523 roku i od tej pory Norwegia stawała się coraz bardziej zależna od Danii. Ostatecznie uzyskała niepodległość w 1814 roku, odebrana Danii po klęsce Napoleona, ponownie związana ze Szwecją, której została oddana pod opiekę jako rekompensata za utratę Finlandii na rzecz Rosji. Norwegowie postanowili jednak wziąć sprawę w swoje ręce i uchwalili konstytucję proklamując zupełną suwerenność państwa (17 maja 1814 r.). Szwecja jednak zgodziła się jedynie na unię personalną (wspólne berło i polityka zagraniczna). Unia ostatecznie rozpadła się w 1905 r. po konflikcie o zagraniczne służby konsularne. Na króla niepodległej Norwegii wybrano Haakona VII.

I wojna światowa to czas zupełnej neutralności ze strony Norwegii, którą chciano również utrzymać w latach II wojny światowej. Kraj jednak został zaatakowany przez niemieckie wojska i przystąpił do koalicji antyhitlerowskiej. Na terenie Norwegii, pod Narwikiem, walczyła Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich i polska marynarka wojenna.

Po zakończeniu wojny Norwegia przystąpiła w 1949 r. do Paktu Północnoatlantyckiego (NATO).Odmówiła jednak wstąpienia do EWG, a później do Unii Europejskiej, której, jako jedyne państwo skandynawskie, nie jest członkiem podziś dzień. Dwa razy, w 1972 i 1994 roku, przeprowadzano referendum w sprawie wejścia do UE, lecz za każdym razem wniosek ten odrzucono. Głównych przyczyn tego faktu należy szukać w konieczności poddania wspólnotowej kontroli bogactw naturalnych kraju, połowu ryb, ropy naftowej i gazu ziemnego, na czym Norwegia bardzo by straciła. Również mając wysokie PKB, państwo norweskie musiałoby więcej wpłacać do unijnego budżetu niż z niego dostawać.

 

Mentalność / Tradycja

Norwegowie są bardzo dumni ze swych korzeni i pieczołowicie pielęgnują tradycje kulturowe, czego najbardziej widocznym elementem są stroje ludowe o różnej kolorystyce, wzorach i elementach. Najczęściej możemy je podziwiać 17 maja podczas obchodów święta narodowego. Wówczas w całymkraju odbywają się uroczyste parady.

Norwegowie to ludzie otwarci, pogodni i chętni dopomocy. Bardzo dbają o środowisko naturalne, tak więc nie spotkamy osób zaśmiecających ulicę czy inne miejsce publiczne. Przestrzegają przepisów, a wysoka kultura bycia jest mocno połączona z równie wysokim standardem życia.

 

Religia

W Norwegii działa państwowy Kościół protestancki, którego członkowie są wyznawcami religii ewangelicko-augsburskiej (luterańskiej). Choć nie istnieje rozdział Kościoła od Państwa, wszyscy mieszkańcy mają zagwarantowaną konstytucyjnie wolność. Ośmiu na dziesięciu rodowitych Norwegów należy do Państwowego Kościoła Norweskiego.

Praktykowanie religii odbywa się w dużej mierze prywatnie; choć większość osób twierdzi, że religia zajmuje ważne miejsce w ich życiu, nie jest to w zasadzie odzwierciedlone w aktywnym uczestnictwie w nabożeństwach w zorganizowanych wspólnotach. Do Kościoła Norweskiego należy około 88% populacji, ale tylko 10% uczęszcza na nabożeństwa lub uczestniczy winnego rodzaju religijnych spotkaniach częściej niż raz w miesiącu.

Lotniska / Wynajem samochodów

Norwegia posiada ponad 40 portów lotniczych, z których najważniejsze to:

Lotnisko Oslo Gardermoen (OSL), Lotnisko Oslo Rygge (RYG), Lotnisko Oslo Torp, Lotnisko Bergen (BGO), Lotnisko Stavanger.

Na powyższe norweskie lotniska dostaniemy się samolotami linii lotniczych: KLM, Lufthansa, Norwegian czy SAS.


Również w obrębie samego państwa samolot jest szybką i wygodną formą transportu, nie zawsze bardzo drogą. Sieć połączeń jest dobrze rozbudowana i można dolecieć do wszystkich większych miast.

Wynajem samochodu, by podróżować z miasta do miasta, jest, jak na norweski cennik, wyjątkowo tani, oczywiście najlepiej kiedy cena najmu rozkłada się na kilka osób. Z samym wynajęciem auta nie ma żadnych problemów.
 

Transport publiczny

Transport publiczny jest dobrze zorganizowany, szalenie czysty i zadbany, punktualny. Po miastach najwygodniej poruszać się tramwajami (Oslo) czy autobusami, dłuższe trasy są raczej obstawiane przez pociągi. Jedyny minus wszelkiego typu transportu to jego cena – jest on, na naszą polską kieszeń, drogi!!! Jedna ważna rada – poruszając się po norweskich miastach, zawsze zakupujmy bilety wcześniej, bo bilet kupiony u kierowcy jest przeważnie dwa razy droższy ;) I, jak już wspominałam, Norwegowie przestrzegają prawa, a jego łamanie (np. podróż na gapę) jest bardzo surowo karane!

Parę słów o pociągach: sieć kolei w Norwegii tworzy ponad 4.000 kilometrów torów, które biegną przez ok. 700 tuneli i ponad 2.500 mostów. Patrząc na te liczby możemy się spodziewać, że nasza podróż będzie naprawdę ekscytująca ;)
 

Parę słów o autobusach: w Norwegii znajdziemy zarówno autobusy miejskie, jaki dalekobieżne. Będą one ważnym środkiem transportu szczególnie na północy kraju, gdzie nie zawsze jest możliwość dojazdu pociągiem. Bilety można kupić na dworcach autobusowych, w biurach podróży i w autobusach.

 

Taksówki / Infrastruktura

Ze złapaniem taksówki w norweskich miastach nie ma najmniejszego problemu. Radzę jednak korzystać z dobrze rozbudowanej sieci transportu publicznego tak, aby nie zrujnować się już pierwszego dnia :D

Infrastruktura, jak już wspominałam, jest dobrze rozbudowana, w stanie niemalże idealnym. Podróżować będzie nam wygodnie własnym samochodem, wynajętym autem, autobusem, pociągiem oraz samolotem – jest w czym wybierać ;)

Wydarzenia

W Norwegii warto być 17 maja, w dniu narodowego święta. Wówczas w każdej gminie i mieście norweskim organizowane są parady i festyny. Coroczne sprawozdanie telewizyjne z pochodów to fantastyczny przegląd krajobrazów oraz strojów regionalnych. Przez cały dzień odbywają się festyny, rodzinne spotkania, pikniki. Jeśli ktoś nie jest ubrany w strój regionalny, aby nie czuć się odizolowanym, powinien chociaż przywdziać kolory flagi norweskiej: granatowy, biały, czerwony.


Dla wielbicieli dobrej muzyki prawdziwą gratką wNorwegii będzie Oya Festival organizowany jest na początku sierpnia niedaleko Oslo. Cena dość wysoka: ok. 650 NOK.  



Jednak pod hasłem „wydarzenia” w odniesieniu do Norwegii powinniśmy umieścić trochę inne fakty… Ja za prawdziwe wydarzenie uznałabym zorzę polarną i białe noce do podziwiania i kontemplowania na północy kraju ;) Aby ujrzeć zorzę, najlepiej zarezerwować sobie tydzień lub dwa napobyt w miejscu, w którym może ona wystąpić. W czasie zaś białych nocy (lato) możemy wziąć udział w odbywających się o północy rejsach, wyprawach safari oraz w grze w golfa w środku nocy :)

 

Specjalności kulinarne

Norwegia znana jest przede wszystkim ze znakomicie przyrządzanych ryb. Niemal w każdej restauracji możemy skosztować wędzonego łososia, gravlaks (marynowanego łososia) oraz pstrąga, ale również świeżo złapanych ryb o białym mięsie, np. dorsza, żabnicy czy halibuta. Popularne są również śledzie i skorupiaki. Jeśli ktoś woli jednak mięsko, powinien spróbować mięsa renifera, łosia, jelenia lub dzikiego ptactwa. Do norweskich specjałów należy również przygotowywany w specjalny sposób ser z koziego mleka (brunost), brązowy i słodki. Wędzone lub suszone mięso (spekemat) w formie szynki i podsuszanych kiełbas jest zaś w Norwegii popularnym pożywieniem w letnich miesiącach.

 

Styl życia

Uwielbienie dla natury jest nieodłącznym składnikiem norweskiej tożsamości narodowej. W szkołach organizowane są corocznie obowiązkowe dni jazdy na nartach, a większość pocztówek wydawanych przez przemysł turystyczny przedstawia raczej krajobrazy niż atrakcje kulturalne. Tysiące Norwegów spędza weekendy i urlopy w rodzinnych daczach zaszytych gdzieś w górach.


Piesze wędrówki i spacery są najlepszym sposobem na wyjście z domu, jak mówią Norwegowie. Zostawia się za sobą cywilizację i cały związany z nią komfort i zepsucie, a wchodzi w kontakt ze swoim wewnętrznym ja. Na spacer można wybrać się zawsze – po pracy, w weekend, a pogoda? Prawdziwy Norweg twierdzi, że zawsze jest ona odpowiednia, najwyżej ty możesz być źle ubrany ;) Dlatego przy -15 stopniach też należy spacerować!

 

Warte zobaczenia

Na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO, gdzie znajdują się tereny lub obiekty będące niezastąpionym elementem światowego dziedzictwa kulturowego lub przyrodniczego, znajduje się siedem norweskich zabytków:


Bryggen (nabrzeże) w Bergen – z charakterystycznymi rzędami równoległych, zakończonych stromymi dachami i stojących frontem donabrzeża budynków.


Miasto górnicze Rros


Rysunki naskalne w Alcie - dzięki którym odwiedzający mogą zapoznać się ze sposobem życia i pojmowania świata przez ludzi żyjących ponad 6000 lat temu.


Kościół typu stavkyrke w Urnes - zbudowany w drugiej połowie XII wieku, dzisiaj jest jednym z najstarszych i najlepiej zachowanych drewnianych kościołów w Norwegii. Kunsztowne drewniane rzeźbienia świadczą o zręczności wznoszących go rzemieślników, a jego wnętrze jest nadzwyczaj bogato zdobione.


Archipelag Vega – to ponad 1.000 kilometrów kwadratowych otwartego, kulturowego krajobrazu składającego się z niezliczonych wysepek i skalistych brzegów, które od zawsze są doskonałym miejscem do uprawiania wędrówek i wędkarstwa.


Fiordy zachodnionorweskie (Geirangerfjord oraz Næryfjord) - możemy wpłynąć w sam środek norweskiego fiordu otaczając się scenerią, o jaką bardzo trudno gdzie indziej na świecie. Po obydwu stronach urwiste klify, wysoko ponad nami woda i lodowce tworzące piękne wodospady… Marzenie! Wysiadając z łodzi na końcu fiordu, możemy wybierać pomiędzy spacerem z przewodnikiem po lodowcu, a wycieczką w góry – możemy też na własną rękę poszukać serwującej lokalne dania restauracji.


Łuk geodezyjny Struve - był miejscem pierwszego, prowadzonego na dużą skalę pomiaru geodezyjnego w Europie. Prace prowadzono wlatach 1816 - 1852. Łuk jest wyjątkowy pod względem swych rozmiarów i jakości i stanowi ważne osiągnięcie w historiigeodezji.


Będąc w Norwegii i dysponując czasem, trzeba „zapolować” na zorzę polarną. Teoretycznie można ją zobaczyć w całej Norwegii, lecz najlepsze miejsca do jej obserwacji znajdują się w północnej części kraju, za Kołem Podbiegunowym (np. położony w prowincji Finnmark Przylądek Północny). Musimy również doświadczyć przeżycia białych nocy - w północnej Norwegii, w miesiącach letnich, słońce nigdy nie zachodzi.


Muszę jeszcze dodać, że w norweskiej stolicy Oslo też nie będziemy się nudzić, jakby co ;) Wymienię tylko parę miejsc wartych odwiedzenia: park Vigelanda z ciekawymi rzeźbami, muzeum Nobla, muzeum z łodziami Wikingów i statek Fram, skocznia Holmenkollen, opera, pałac królewski, muzeum Edwarda Muncha, Norweskie Muzeum Ludowe i skansen.