Paragwaj

Na granicy / wiza Przebywanie na terenie Paragwaju do 3 miesięcy nie jest warunkowane posiadaniem specjalnej wizy. Przy przekraczaniu granicy paragwajskiej nasz paszport wzbogaci się o nowy stempel z pieczątką „90 dias” (90 dni). Granicę z Paragwajem możemy pokonać drogą powietrzną (najwięcej połączeń z Europy ląduje w stolicy kraju, Asunción), bądź lądową (sieć autobusowa pomiędzy krajami Ameryki Południowej jest bardzo dobrze rozwinięta).


Szczepienia Nie istnieją szczepienia obowiązkowe, bez których nie zostaniemy wpuszczeni na teren Paragwaju. Na miejscu dostęp do opieki medycznej jest względnie łatwy Jeśli mamy zamiar spędzać czas w strefie wiecznie zielonych lasów równikowych warto zaszczepić się na żółtą febrę oraz posiadać leki przeciwmalaryczne. Przebywając w niektórych uboższych regionach kraju (pn-zach prowincje) warto zaszczepić się uprzednio na dur brzuszny oraz obie odmiany żółtaczki (WZW typu A oraz B).

 
Klimat / Kiedy jechać? Praktycznie cały region Paragwaju zlokalizowany jest w strefie tropikalnej. Wynika z tego bardzo wysoka wilgotność, praktycznie dokuczająca przez okrągły rok oraz wysokie temperatury. Najmniej pada w miesiącach europejskiego lata. W okresie czerwiec – sierpień miesięczne opady nie przekraczają 50 mm. Natomiast od października do maja włącznie przeciętne opady miesięczne są na poziomie 140 mm. Dla porównania, w kwietniu w Polsce na nizinach średni poziom opadu oscyluje na poziomie 30 mm... Jeśli chodzi o temperaturę w Paragwaju, ta nie spada w ciągu całego roku poniżej 18 stopni Celsjusza. Najlepszym okresem na odwiedziny wydaje się zatem okres między czerwcem a sierpniem – zwłaszcza, jeśli celujemy w wizytację wiecznie zielonych lasów deszczowych.
 
Waluta Paragwajskie guarani. Średni kurs oscyluje w okolicach relacji 1600 guarani – 1 PLN. Jadąc do Paragwaju warto mieć w portfelu amerykańskie dolary, gdyż w tutejszych kantorach jest to najpopularniejsza waluta wymienna. Bez problemu funkcjonują też bankomaty (praktycznie w każdej miejscowości).
 
Język Hiszpański.
 
Prąd / Zasięg telefonów komórkowych W gniazdkach płynie prąd o napięciu 220V. Używa się popularnych w Polsce wtyczek elektrycznych typu C (ew. C-2). Telefony komórkowe funkcjonują na częstotliwości 50 Hz. Mają dość dobry zasięg we wszystkich miastach oraz na obszarze większej i średniej wielkości miejscowości. Ze względu na dużą połać nie zamieszkanych przestrzeni (rozległe obszary wiecznie zielonych lasów deszczowych na północnych rubieżach kraju) fragmenty te znajdują się de facto poza zasięgiem działanie telefonii komórkowej.

Historia / Obyczaje Historia Paragwaju bogata jest w nagłe zwroty zdarzeń oraz ostre konflikty zbrojne. Podobnie, jak wszystkie latynoskie państwa, terytorium obecnego Paragwaju podlegało konkwiście - kapitania administracyjnie należała do Wicekrólestwa Peru, a następnie wicekrólestwu La Platy. W 1810 r. po obaleniu władzy hiszpańskiej w Buenos Aires, w maju 1811 r. wybuchło antyhiszpańskie powstanie w Asunción, wskutek którego Paragwaj ogłosił niepodległość. XIX wiek upłynął w Paragwaju pod znakiem alienacji względem reszty politycznego Władza prowadziła politykę samowystarczalności ekonomicznej i tworzenia modelu państwa o egalitarnym społeczeństwie, które kontrolowało w znacznym stopniu gospodarkę, dysponowało większością ziemi i posiadało monopol w handlu zagranicznym. Taka polityka opłaciła się. Na początku lat 60. XIX wieku Paragwaj był jednym z najlepiej rozwiniętych gospodarczo państw Ameryki Łacińskiej. Wszystko zniweczyła wojna (1864–70r.) przeciwko z Argentynie, Brazylii i Urugwajowi. Osamotniony Paragwaj poniósł sromotną klęskę. Traktat pokojowy zabierał cenne tereny wschodnie (m.in. dlatego fantastyczne wodospady Iguazu są dziś naturalnym zabytkiem wyłącznie Argentyny i Brazylii), a co za tym poszło, Paragwaj utracił ok. 2/3 mieszkańców. Pierwsza połowa XX wieku upłynęła w Paragwaju pod znakiem dyktatury Partii Czerwonej. Na krótko władzę przejęli konserwatyści (wybory w 1993 r. wygrał Wasmosy Monti). Jednak już w 2002 r. ponownie władzę objął przedstawiciel Partii Czerwonej, Duarte. Całe to polityczne zamieszanie, skala korupcji, wojenna przeszłość z pewnością skutkowała na wyniki, do jakich doszła w 2002 r. Transparency International uznając w swoich badaniach Paragwaj za najbardziej skorumpowane państwo w Ameryce Łacińskiej (i 3. na świecie).

Oprócz popularnych również w Polsce świąt wolnych od pracy w Paragwaju obchodzi się także m.in.:
3.01 - dzień Św. Blasa, patrona Paragwaju
1.03 - Święto Bohaterów
14-15.05 - Święto Niepodległości
12.06 - dzień upamiętniający pokój z Chaco
25.08 - Święto Konstytucji
29.09 - dzień upamiętniający bitwę pod Boquerón
12.10- Święto Rasy (Święto Odkrycia Ameryki)
8.12 - dzień Niepokalanego Poczęcia NMP

Mentalność / Tradycja Około 95% ludności Paragwaju stanowią Metysi (gł. potomkowie białych i Indian Guarani), zaś ok. 2% Indianie, którzy zamieszkują zachodnią część kraju. W całym kraju należy uważać na korupcję (zwłaszcza u mundurowych oraz policji). Jeśli chcemy utrzymywać przyjazne stosunki z miejscowymi, raczej nie przyznawajmy się do sympatii wobec Argentyńczyków. Mówiąc delikatnie, nie są tutaj mile widziani. Wszystko przez historyczne konotacje. Podobnie, na prowincji nie zbyt lubi się mieszkańców stolicy (skąd to znamy?). Mieszkańcy uboższych regionów kraju często udają się do Asunción w poszukiwaniu pracy. Twierdzą, że są źle traktowani, wyzywani od np. „comegatos” („kotożerców”).

 
Religia Znakomita większość Paragwajczyków (uważa się, że ok. 96%) to katolicy.

Lotniska / Wynajem samochodów Paragwaj posiada praktycznie dwa lotniska obsługujące ruch międzynarodowy: w Asunción (ASU) oraz w Ciudad del Este (AGD). Lotnisko w stolicy kraju charakteryzuje dość marny system organizacji ruchu. Łatwo się tutaj zgubić. Nie bardzo wiadomo, o co w nim chodzi, gdzie należy się przemieszczać i w jakim celu. Dezorientacja i ogólny pośpiech – to główne odczucia towarzyszące nowo przybyłym na lotnisko Silvio Pettirossi turystom. Do miasta oddalonego 14 km przedostaniemy się autobusową linią nr 30. Możemy także zamówić taksówkę.

Na lotnisku istnieje możliwość wypożyczenie samochodu.
 
Transport publiczny W Paragwaju dość istotną rolę (w porównaniu z innymi krajami Ameryki Południowej) odgrywają porty rzeczne (największe są zlokalizowane w Asunción i Concepción). Praktycznie nie funkcjonuje tutaj sieć kolejowa (Ferrocarriles del Paraguay ma raczej charakter zabytkowy). Na 100 km kwadratowych przypada statystycznie 0,1 km linii kolejowej. Nie za wiele. dwie linie kolejowe, oba o ścisłym charakterze turystycznym. Najlepiej po Paragwaju korzystać zatem z usług wspomnianego transportu wodnego bądź drogowego (najpopularniejszy na kontynencie). Na dłuższych odcinkach, zwłaszcza na południu kraju, autobusy są bardzo wygodne. Nieco gorzej przedstawia się sytuacja z kursami na północ. Zdarza się bowiem, że ulewne deszcze skutkują błotnymi lawinami i lokalnymi podtopieniami. Wówczas nasz autobus może mieć kilka dni opóźnienia. Są to jednak bardzo rzadkie przypadki.
 
Taksówki / Infrastruktura Taksówki to obok autobusów najpopularniejsza forma transportu stosowana w Paragwaju. Oczywiście przyjmując lokalny charakter komunikacji. Będąc w większych miastach, charakterystyczne auta będą mijać nas z częstotliwością minimum raz na minutę. Warto ustalić cenę za kurs przed jego rozpoczęciem. I, rzecz jasna, warto się targować. Z reguły bowiem paragwajscy kierowcy na widok europejskiego turysty podwajają bądź potrajają standardową stawkę za przejazd.

Infrastruktura drogowa w Paragwaju zależy od regionu oraz destynacji. Drogi na południu i w części środkowej kraju są dobrej jakości. Gorzej przedstawia się sytuacja z drogami prowadzącymi na północnych rubieżach Paragwaju – zwłaszcza na terenach porośniętych puszczą.

Wydarzenia Paragwaj jest jednym z nielicznych państwa Ameryki Łacińskiej, dla którego ciężko wskazać konkretny okres przyjazdu, w którym natrafimy na jakiś wyjątkowy event lub kulturalne wydarzenie (jak np. karnawał w Rio lub corrida w Quito). Oferta Paragwaju pod w tym względem prezentuje się znacznie bardziej ubogo. Jeśli już coś polecać, warto wizytować ten kraj 3 lutego, gdy to obchodzony jest dzień patrona Paragwaju - Świętego Blasa.

Specjalności kulinarne Kuchnia paragwajska jest zbliżona do kuchni hiszpańskiej. Przede wszystkim bazuje na wołowinie i soi. Podstawową dietę stanowią jajka z kukurydzą oraz wspomniana wołowina z warzywami. Do tradycyjnych paragwajskich potraw należą przede wszystkim: parrillada – kawałki mięsa opiekane nad ogniem, mazamorroa - kleik kukurydziany, sopa paraguaya – kukurydziane pieczywo z cebulą i serem, bori-bori – zupa z kurczaka z kluskami kukurydzianymi. Nie sposób nie wspomnieć o yerba mate, tak rozpopularyzowanym w ostatnich latach na całym świecie napoju pochodzącym z ostrokrzewu paragwajskiego. Popularnym trunkiem w Paragwaju jest także piwo.


Styl życia Paragwajczycy to w znaczącej większości ludzie niezwykle biedni. Trudno się zatem dziwić ich nieco mniejszej żywiołowości w porównaniu z sąsiadującymi Argentyńczykami czy Brazylijczykami. Społeczeństwo paragwajskie dużą rolę przykłada do więzi rodzinnych. Ma to dosyć wyraźne odzwierciedlenie choćby w tzw. Navidad en Familia. To katolicki obrządek zastępujący roraty. „Navidad en Familia”, oznacza dosłownie „Boże Narodzenie w rodzinie” i polega rodzinnym przygotowywaniu się na Boże Narodzenie poprzez czytanie Pisma św. oraz pełnienie dobrych uczynków.

 
Warte zobaczenia Do najpiękniejszych miejsc Paragwaju należy zaliczyć przede wszystkim:
Cordillerę del Amambay – pasmo górskie znajdujące się na terenie Parku Narodowego Cerro Corá
rzekę Paragwaj – czyli piątą co do długości rzek terytorium Ameryki Południowej
Asuncion – praktycznie jedyne, liczące się, miasto kraju z pałacem prezydenckim i Muzeum Kolonializmu Casa Viola
Ciudad del Este – czyli miasto na „zbiegu trzech granic”, nazywane „największym sklepem Ameryki Południowej” ze względu na zlokalizowaną tutaj strefę wolnocłową
Aregua – najpiękniejsze miasto Paragwaju, zlokalizowane nad największym jeziorem kraju, Lago Ypacarai
Villarrica – uniwersytecko-kulturalne centrum Paragwaju, słynne także z licznych wyrobów ręcznych, ceramicznych oraz... haft
Itaipu – największą tamę Ameryki Południowej i jednocześnie największą elektrownię wodną na świecie (na rzece Parana)
Wodospady w Ciudad del Ester
Trinidad – małą miejscowość z pozostałościami jezuickich misji