Tajlandia

Na granicy / wiza
Przekroczenie granicy odbywa się za okazaniem paszportu, ważnego przynajmniej sześć miesięcy. Obywatele polscy objęci są obowiązkiem wizowym. Wizy można uzyskać w Ambasadzie Królestwa Tajlandii w Warszawie. Należy złożyć wniosek wizowy, paszport, zdjęcie i wnieść opłatę wizową, która aktualnie wynosi 100 PLN w przypadku wizy tranzytowej i turystycznej. Na podstawie wizy turystycznej można przebywać na terytoriumTajlandii do 60 dni. Możliwe jest również uzyskanie 15-dniowej wizy na którymś z przejść granicznych. Przedłużenie wizy o maksymalnie 10 dni możliwe jest w Biurze Imigracyjnym w Tajlandii.
 
Szczepienia
Obowiązkiem szczepienia przeciwko żółtej febrze są objęte jedynie osoby powyżej 1 roku życia, przybywające z obszarów trwale zagrożonych tą chorobą. Zalecane są szczepienia przeciwko żółtaczce, polio, tyfusowi, wściekliźnie. Jeżeli zamierzamy przebywać na terenach zagrożonych malarią należy zastanowić się nad leczeniem profilaktycznym. W porze deszczowej istniej ponadto możliwość zachorowania na gorączkę Denga, przenoszoną przez moskity. Wysoki jest również wskaźnik zarażonych wirusem HIV.
 
Klimat / Kiedy jechać?
Tajlandia leży w zasięgu klimatu zwrotnikowego monsunowego, a południowe krańce na Półwyspie Malajskim w strefie klimatu równikowego. Czynnikiem determinującym wyjazd do Tajlandii są deszcze, występujące w zależności od pory roku. Najdogodniejszą porą na wyjazd są miesiące zimowe, kiedy temperatury są bardziej sprzyjające i mniej pada. Pora deszczowa trwa od czerwca do września. Dużą zaletą okresu od maja do października są niższe ceny hoteli oraz mniejsza ilość turystów.

W kwietniu i maju temperatury są wysokie i jest bardzo wilgotno. W ciągu roku średnia wilgotność powietrza w Tajlandii wynosi w granicach 65-80 %. Średnie temperatury kształtują się w zależności od regionu i wynoszą w przybliżeniu 23,7 - 32,5ºC.
 
Waluta
Jednostką monetarną Tajlandii jest baht (THB), który dzieli się na 100 satangów. Obecny kurs z dnia 29.07.2010 wynosi około 34 bahtów za 1 USD. Dolary i euro można wymienić na walutę tajlandzką na lotnisku lub w bankach świadczących usługi wymiany walut.
 

Język
Język tajski jest oficjalnym językiem Królestwa Tajlandii. Trudnością dla Europejczyka jest intonacja lub wysokość tonu. W zależności od intonacji czyli pewnego rodzaju melodii, jaką nadajemy wypowiadanemu tekstowi, jedno słowo może mieć kilka znaczeń.
Po angielsku można porozumiewać się na obszarach turystycznych, poza nimi bez znajomości tajskiego pozostaje gestykulacja. W zależności od regionu występują różne dialekty, niekiedy bardzo różniące się od siebie.
 

Prąd / Zasięg telefonów komórkowych
Napięcie sieci elektrycznej jest standardowe i wynosi 220V. Spotykane są różne typy wtyczek: typu A, B i C. Warto zaopatrzyć się w przejściówkę. Zasięg telefonów komórkowych uzależniony jest od warunków geograficznych. Luki mogą pojawić się na obszarach górskich i na wysepkach.

Historia / Obyczaje
Przypuszcza się, że na terenie Tajlandii rozwinięta kultura istniała już około 7000 lat p.n.e. Obszary zasiedlane były przez ludy australijskie, indonezyjskie, melanezyjskie. Obecni mieszkańcy KrólestwaTajlandii – Tajowie pochodzą z południowych regionów Chin. Rozpoczęli wędrówkęna tereny dzisiejszego kraju na skutek rosnącego nacisku ze strony Chińczyków. Południowo-wschodnie obszary Tajlandii opanowali Khmerzy. Około XIII i XIV wieku, książęta tajscy, którzy zasiedlili różne regiony zjednoczyli się. Rok 1238 to początek istnienia Królestwa Sukhothai, po którym nastąpiły czasy Królestwa Ajutthaja. W okresie odkryć geograficznych zaczęli pojawiać się pierwsi Europejczycy. Nastąpił rozwój kontaktów handlowych. W XVIII wieku Ajutthaj wielokrotnie atakowały ludy birmańskie i doprowadziły miasto do upadku. Nową stolicą stało się Thonburi – obecnie jedna z dzielnic Bangkoku. Były to czasy sprawowania władzy przez generałów: Phya Taksin, Chao Phya, który został mianowany królem Ramą I i dał początek nowej dynastii. Za najbardziej zasłużonych przywódców uważani są Mongkut (Rama IV) i Chulalongkorn (Rama V). Podczas I wojny światowej Tajlandia opowiedziała się po stronie aliantów. W1939 roku przyjęto obecna nazwę państwa, które zastąpiło Syjam. W czasie II wojny światowej Tajlandia była okupowana przez Japonię i pod jej wpływem wypowiedziała wojnę Anglii i USA. W czasach powojennych w kraju zapanował okres destabilizacji gospodarczej.
 

Mentalność / Tradycja
Tajlandia zyskała sobie miano „kraj uśmiechu”, a Tajowie opinie tolerancyjnych, łagodnych i uprzejmych w stosunku do przybyszy. Uśmiech na ustach Tajów jest zjawiskiem powszechnym. To swoisty rytuał, którego celem jest chęć sprawiania człowieka zadowolonego i bezkonfliktowego. Przeważająca część społeczeństwa wykazuje brak znajomości języków obcych, co jest jednym z powodów powściągliwości Tajów w stosunku do turystów. Według tajskich reguł zachowania nie należy zaczepiać obcych i być natrętnym. W życiu codziennym Tajowie muszą podporządkować się wielu zasadom społecznym. Po pierwsze należy, i tyczy się to również turystów, okazywać szacunek figurom Buddy i innym jego przedstawieniom. Poszanowanie należy się również mnichom, a każdy mężczyzna powinien spędzić w klasztorze przynajmniej trzy miesiące w życiu. Rodzina królewska jest czymś niepodważalnym i nie wolno mówić nic obraźliwego. Król cieszy się wielkim szacunkiem i uwielbieniem. Według tajskiej tradycji głowa jest najważniejszą częścią ciała i dotykanie jej przez drugą osobę uważane jest za wielką obrazę. Gestem powitania są złożone jak do modlitwy dłonie. Nie kulturalne jest głośne zachowywanie się w miejscach publicznych. Tajowie unikają sytuacji konfliktowych, a jeśli już do niej dojdzie starają się zachować spokój i dyskrecję. Okazywanie złości i negatywnych emocji jest bardzo źle widziane. Dobrze przyjęte jest wypowiadanie się o innych osobach pozytywnie, nie unikając pochwał. Tajowie bardzo dużą wagę przywiązują do estetyki, zadbanego wyglądu i oczekują tego samego od turystów. Niedbałe ubranie jest traktowane jako brak szacunku i zniewaga.


Religia
Religią w Tajlandii wyznawaną przez 95% społeczeństwa jest buddyzm theravada. Resztę stanowią muzułmanie, chrześcijanie i sikhowie.

Lotniska / Wynajem samochodów
Największym lotniskiem jest Bangkok. Posiada regularne połączenia ze stolicami Europy Zachodniej. Bezpośrednio do Bangkoku można przylecieć z Londynu, Frankfurtu, Zurychu, Paryża czy Amsterdamu. Lotnisko Suvarnabhumi położone jest południowy-wschód od stolicy. Nowy terminal został oddany do użytku w 2006 roku i obsługuje wszystkie loty międzynarodowe oraz niektóre krajowe. Z lotniska do centrum miasta, co pół godziny kursują autobusy ekspresowe. Z przesiadką można dotrzeć tam również autobusem miejskim. Dobrze rozwinięta jest sieć połączeń krajowych, organizowana przez tajskiego przewoźnika Thai Airways. Poza tym działają tani przewoźnicy: Nok Air, Thai Air Asia, Orient Thai Asia i inne. Część lotów odbywa się ze starego terminala Don Mueang. Z Bangkoku można dolecieć do wszystkich większych i turystycznych miejscowości, w różnych częściach kraju.

Samochód można wynająć we wszystkich miejscowościach turystycznych. Do wypożyczenia pojazdu potrzebne jest międzynarodowe prawo jazdy. Wynajem kosztuje około 800-1200 bahtów, w zależności od typu samochodu. W Tajlandii obowiązuje ruch lewostronny. Należy zachować szczególną ostrożność, boTajlandia zyskała sobie miano kraju, w którym nie obowiązują żadne przepisy ruchu drogowego.
 
Transport publiczny
Bardzo wygodnym środkiem transportu wewnątrz Tajlandii jest kolej. Długie trasy można odbyć w wagonach sypialnych. Wszystkie ważne linie kolejowe wyruszają i docierają do Bangkoku. Ważna linia wiedzie do Nong Khai na granicy z Laosem, linia wschodnia do Ubon Ratchathani w pobliżu granicy z Kambodżą, na południe do Malezji. Rezerwacji można dokonać na dworcu głównym w Bangkoku. Obowiązują różne dopłaty do pociągów ekspresowych, z wagonami z klimatyzacją, kuszetek itp. Podróż koleją trwa jednak nieco dłużej niż dalekobieżnym autobusem i jest droższa. Jeżeli chodzi o autobusy, to wTajlandii działa państwowe przedsiębiorstwo transportowe – Borisat Khon Song, które utrzymuje połączenia z prawie wszystkimi miejscowościami w kraju. Tylko część autobusów jest wyposażona w klimatyzację. Poza państwowym przewoźnikiem istnieje wiele prywatnych przedsiębiorstw, których bilety można zakupić w firmowych oddziałach. Przejazdy autobusami z klimatyzacją są zwykle droższe o kilkadziesiąt procent. Oprócz tradycyjnego transportu publicznego, środkiem lokomocji są również półciężarówki typu pick-up, zwane songthaewy, zabierające około 10 osób. Często kursują bez wyznaczonych tras. Jeżeli chcemy jechać trzeba zatrzymać pojazd i jeśli pożądany przez nas kierunek zgadza się z obranym przez pasażerów, można się dołączyć. Azjatycką specjalnością jest inny środek lokomocji – samlory i tuk-tuki czyli trójkołowe mini-pojazdy. Cenę za przejazd należy ustalić z góry. Między lądem a pobliskimi wyspami kursują promy i łodzie.
 
Taksówki / Infrastruktura
Taksówki z taksometrami funkcjonują jedynie w kilku miejscowościach: Bangkok, Chiang Mai, Phuket. Poza nimi należy ustalić z góry cenę przejazdu. W stolicy kursują taksówki pomalowane na kolor zielono-żółty, co oznacza, że pojazd jest własnością kierowcy, pozostałe należą do większych przedsiębiorstw. Często kierowcy nie władają językiem angielskim, dlatego też trzeba upewnić się, czy cel trasy został dobrze zrozumiany. Ceny za przejazd trasy o długości 10 km kształtują się na poziomie około 120-150 bahtów. W Bangkoku i innych dużych miejscowościach funkcjonują taksówki motocyklowe, gdzie cenę przejazdu należy negocjować z kierowcą. W Tajlandii funkcjonują autostrady: łącząca Bangkok z północną częścią kraju – Chiang Mai, biegnąca granicy z Laosem do Nong Khai, na wschód do Trat, na południe do Malezji. Lokalne drogi są w dość zróżnicowanym stanie, ryzykowne jest podróżowanie nimi w porze deszczowej.

Wydarzenia
Większość świąt w Tajlandii ułożona jest według kalendarza księżycowego, z tego powodu terminy zmieniają się każdego roku. Duża część uroczystości wywodzi się z tradycji buddyjskiej, inne mają charakter świecki. Zawsze są powodem do radości, barwnych pochodów i procesji, przejazdów udekorowanymi pojazdami, w towarzystwie muzyki i tańca. Jednym z najhuczniej obchodzonych świąt jest Songkran (13.IV), czyli tradycyjny tajski Nowy Rok. Zabawnym akcentem święta jest wzajemne polewanie się wodą i posypywanie kolorowym proszkiem. Szczególnie hucznie przebiega w Chiang Mai. Inne piękne święto to Loi Krathong, podczas którego oddaje się hołd Matce Wodzie. Ludzie zbierają się nad rzekami, stawami, jeziorami i przy świetle księżyca puszczają na wodę koszyczki w kształcie lotosu z darami dla bogini: zapaloną świecę, monetę i kadzidło. Oprócz Nowego Roku w miesiącach wiosennych odbywa się Festiwal Latawców, buddyjskie święto Visakha Puja z uroczystymi procesjami, Tajskie Święto Owoców czy Konkurs Gruchania Gołębi. W sierpniu tradycyjnie świętuje się Dzień Matki, związany z obchodami urodzin królowej. Jesienią oprócz Loi Krathong odbywa się święto Ok Phansa czyli rocznica powrotu Buddy z nieba, Festiwal Słoni. W grudniu obchodzone są urodziny króla (Ramy IX) i Dzień Konstytucji. W styczniu odbywa się Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Bangkoku i chiński Nowy Rok w China Town.

 
Specjalności kulinarne
Kuchnia tajska mogłaby być wystarczającym i jedynym powodem do odwiedzenia tego kraju. Klimat sprawia że przez cały rok w Tajlandii rosną warzywa, owoce i przyprawy. Kuchnia zróżnicowana jest w zależności od regionu, ale łączy je zasada pięciu smaków, zgodnie z którą komponuje się potrawy. Na południu w potrawach wykorzystuje się dużo mleka kokosowego i owoców morza. W regionie północnym wykorzystuje się rosnące tam warzywa oraz mięso wieprzowe. Region północno - wschodni charakteryzuje się użyciem ostrych przypraw. Do tajskich specjałów należy zupa tom yum - przypominająca konsystencją rosół z dodatkiem trawy cytrynowej i kolendry, w zależności od upodobań może zawierać krewetki i inne owoce morza lub kurczaka. Serwuje się wiele potraw z makaronu i ryżu z kiełkami soi, tofu, jajkami. Podaje się dużo ryb i owoców morza, pieczone lub gotowane na parze. Potrawy tajskie zachwycają zapachem egzotycznych przypraw: imbirem, kardamonem, trawą cytrynową, lemonką oraz niebywałą estetyką i dekoracyjnością.

 
Styl życia
Tajlandia jest monarchią konstytucyjną, a rodzina królewska cieszy się wielkim szacunkiem. Turystyka jest jednym z czołowych działów gospodarki. Brak świadomości ekologicznej przyczynił się do zagrożenia środowiska przyrodniczego w niektórych regionach.

Z powodu złej kondycji gospodarczej wiele osób żyje w ubóstwie. Wiążą się z tym problemy społeczne jak prostytucja, AIDS oraz częsta nieświadomość. W małych miejscowościach społeczeństwo tajskie jest bardzo tradycyjne, a przedmałżeńskie związki źle widziane. Brakuje miejsc pracy dla kobiet, zwłaszcza na wsi. Małżeństwa są zawierane są często w bardzo młodym wieku, a młode matki często porzucane. W dużych miastach widoczna jest wyraźna liberalizacja obyczajów. Z jednej strony Tajlandia to państwo dążące do nowoczesności, w latach 80-tych okrzyknięte azjatyckim tygrysem, a z drugiej ciągle żywe tradycje i duże obszary ubóstwa.


Warte zobaczenia
Mnogość zabytków Tajlandii uniemożliwia ich zwiedzenie w trakcie jednego wyjazdu, chyba że będziemy kilka miesięcy. W samym Bangkoku mamy niezliczoną liczbę świątyń i miejsc wartych obejrzenia. Z pewnością nie można pominąć: Wat Phra Keo – Świątyni Szmaragdowego Buddy, Wat Po – Świątyni Leżącego Buddy, Wat Trai Mitr – Świątyni Złotego Buddy, Marmurowej Świątyni, Pałac Vinanmek, Bot Phram, Wat Saket i wiele innych. Warto przejechać się łodziami po rzekach i klongach czyli kanałach miasta, zobaczyć domy na palach i pływające targi np. Damnoen Saduak w pobliżu Bangkoku. W okolicach stolicy można udać się do: Ogrodu Różanego, na farmę krokodyli, do Nakhon Pathom z najwyższym wizerunkiem Buddy na świecie, Ayutthaya - dawnej stolicy Syjamu, Ratchaburi z imponującą świątynią Wat Mahathat, nad rzekę Kwai ze słynnym mostem, Phra Budda Pat, gdzie znajduje się odcisk stopy Buddy. Można wybrać się również do parków narodowych: Khao Yai, Erawan z pięknymi wodospadami i egzotyczną przyrodą. Północne obszary Tajlandii to jednocześnie wysokie góry, żyzne doliny pokryte polami uprawnymi i tropikalne lasy. Obszar jest zamieszkiwany przez kilka plemion górskich, mówiących własnymi językami wyróżniających się strojem. Do wielu wiosek można dojechać autobusem, łodzią lub na grzbiecie słonia. Największym miastem jest Cziang Mai z ponad 80-cioma świątyniami i inymi zabytkami. Na północy warto odwiedzić górskie wioski, Złoty Trójkąt, najważniejszą świątynię w Tajlandii północnej – Wat Phra That Lampang Luang, piękne wodospady w okolicach Pai, jeden z najwyższych wodospadów w Tajlandii w Parku Nam Tok Mae Surin, Park Doi Inthanon z najwyższym szczytem w kraju. Na północnym-wschodzie warto zobaczyć miejscowości położone nad brzegami Mekongu, Park Narodowy Phu Kradung, Phimai z kompleksem świątynnym Khmerów, Sakhon Nakhon z największym jeziorem Tajlandii. W środkowej części kraju zwanej kolebką Tajlandii można udać się do stolicy pierwszego państwa tajskiego - Sukhothai, zespół świątynny w Nakhon Sawan, park historyczny – Si Satchanalai. Wschodnie wybrzeże jest licznie odwiedzane przez turystów: Pattaya, plaża Jomtien, wyspy Ko Samet i Ko Czang, światynie w Rayong, Chantaburi – słynne z kamieni szlachetnych. Południe Tajlandii zachwyca tropikalnymi krajobrazami, rajskimi plażami na Ko Samui, Ko Phi Phi, w Krabi. Godna polecenia jest szczególnie Zatoka Phang Nga z unikatowymi formami krasowymi.