Włochy

Na granicy / wiza
Przystąpienie Polski do UE w 2008 r. otworzyło przejścia graniczne dla podróżujących. Jeśli wybieramy się do Włoch, a nasz zaplanowany pobyt nie przekracza 90 dni, na granicy będziemy potrzebować jedynie dowodu osobistego. Oczywiście można także okazać paszport. Pamiętajmy, że dokumenty powinny być ważne minimum 6 miesięcy od chwili przekroczenia granicy Unii Europejskiej. Przy pobycie dłuższym niż 3 miesiące musimy starać o kartę stałego pobytu, którą można otrzymać bezpłatnie w komisariatach policji (Questura – Ufficio Stranieri). Warto przy tym uzbroić się w cierpliwość, biurokracja nawet we Włoszech bywa bezlitosna.

Szczepienia
Podobnie jak w innych krajach europejskich, także we Włoszech nie wymaga się specjalnych szczepień, jednak przed każdą podróżą warto zaszczepić się na tężec oraz, w zależności o charakteru wyprawy, także na żółtaczkę. Przed wyjazdem pamiętajmy o ubezpieczeniu od kosztów leczenia.

Klimat / Kiedy jechać?
Włochy w większej części leżą w strefie klimatu śródziemnomorskiego. Lata są tu upalne i suche. Średnia temperatura lipca na południu kraju przekracza 25°C. Zimy są wilgotne, ale łagodne. Temperatury stycznia wahają się od 13°C na południu do 3°C na północnym wschodzie. Pomimo największych upałów, to właśnie lipiec jest ulubionym miesiącem turystów. Powodem tego są niewątpliwie świetne warunki pogodowe panujące np. w Toskanii. W sierpniu natomiast wielu Włochów decyduje się na wakacyjny wyjazd. Spragniony odpoczynku właściciel restauracji, bez względu na zainteresowanie turystów, zamyka ją i wyjeżdża. Każdemu spieszy się na wakacje, dlatego oprócz paru nieczynnych lokali spotkamy się w tym czasie także ze wzmożonym ruchem na drogach. Szczególnie w weekendy.

Waluta
1 euro (€) = 100 centów
Na terenie kraju akceptowane są karty MasterCard, American Express i Visa. Czeki podróżne można zrealizować w każdym banku.

Język
Włosi z radością przyjmują każdą prób posługiwania się ich językiem przez cudzoziemców. Są bardzo wyrozumiali i z uśmiechem wybaczają pomyłki i niezręczności. Pogląd, że mieszkańcy rzadko posługują się innym językiem niż ojczysty, jest daleki od prawdy. Oczywiście znajomość angielskiego czy niemieckiego nie jest regułą, ale nie jest wcale taka rzadka. Ciekawe jest to, że w rejonie Alp, zamieszkanym głównie przez Tyrolczyków, mówi się po tyrolsku (odmiana języka niemieckiego), a mieszkańcy nie uważają się ani za Austriaków,ani za Niemców.
 
Prąd / Zasięg telefonów komórkowych
Sieć elektryczna europejska (230V, 50Hz). Wtyczki Euro i te bez uziemienia nie sprawią nam żadnych problemów (np. od suszarki czy ładowarki do komórki), natomiast wyposażone w grubsze bolce z uziemieniem wejdą tylko do gniazdek europejskich. W wielu odnowionych domach spotkamy się już ze standardowymi kontaktami, niemniej w podróży najlepiej mieć ze sobą uniwersalną przejściówkę. 

Nie ma większych problemów z zasięgiem polskich sieci.
Numer kierunkowy do Włoch  to +39 (tak jak w Polsce na komórkę dzwonimy pomijając zero).

Historia
Każdy, kto ma w telegraficznym skrócie przedstawić historię danego państwa, staje przed bardzo trudnym zadaniem. Jak zawrzeć całe bogactwo dziejów w jednym akapicie?

Niemalże każdy słyszał legendę o cudownie ocalałych i wychowanych przez wilczycę bliźniakach Remusie i Romulusie, wyjaśniającą także okoliczności powstania Rzymu. Jak podają historycy wszystko zaczęło się 21 kwietnia753 r. p.Chr., kiedy to wielki Romulus (notabene bratobójca) rozpoczął budowę Wiecznego Miasta. Od tamtych wydarzeń minęło ponad 2700 lat. Na przestrzeni wieków państwo kształtowały wojny i liczne podziały polityczne. Czytamy o pierwszych osadnikach z centralnej Europy i Azji, ekspansji Etrusków, których panowanie podburzyło mieszkańców, co zaowocowało obaleniem monarchii i powstaniem nowego ustroju - republiki (VI w. p.Chr.). Dowiadujemy się o trzech wojnach punickich, początkach igrzysk i słynnym panis plebeius (chlebie dlaludu). Dalej liczne i krwawe reformy zapisały na kartach historii bohaterów tj. Juliusz Cezar czy Oktawian August. Rozpad cesarstwa na wschodnie i zachodnie w395 r., najazdy Wizygotów, Hunów i Wandalów, Longobardów i Ostrogotów spowodowały ostateczny jego upadek w 476 r. Nastał czas umocnionej władzy papieskiej, tym samym konfliktów z władzą świecką. Po wielu sporach i tragicznej śmierci Grzegorza VII nastąpił pokój, który przyniósł szansę na spokojny rozwój w Italii. Nawet epidemia dżumy w 1347 r. nie przerwała wspaniałego rozkwitu miast, a w nich handlu, rzemiosła i sztuki. Spokój przerwali Hiszpanie, a po 150 latach także i wojska Napoleona, przez które państwo włoskie sporo utraciło (pieniądze, dzieła sztuki, prestiż). Oprócz minusów w postaci ciężarów narzuconych przez armię, epoka napoleońska przyniosła Italii reformy społeczne i polityczne (sprawna organizacja państwowa, nowoczesne prawodawstwo).

Wiek XIX to czas licznych przewrotów politycznych, działalności Garibaldiego i wytrwałych dążeń niepodległościowych. Po ustanowieniu Rzymu stolicą Włoch w1871 r. nad terytorium zawisła chmura nadciągających wojen. Faszystowskie działania Mussoliniego przyniosły państwu liczne szkody. Utrata obszarów zamorskich, konieczność wypłacania odszkodowań wojennych, utrata sojuszników, a także fatalna sytuacja gospodarcza skłoniły kraj do podjęcia decyzji o realizacji planu Marshalla, którym okazał się ratunkiem. I tak w 1949 Włochy zostały członkiem NATO, 1951 stały się jednym z założycieli EWWS, a w 1958 przyjęto je do ONZ.

Mentalność
Włosi są znani ze swojej otwartości i serdeczności, a także zamiłowania do zabawy. Rozmawiają chętnie i głośno, a argumentacja w dyskusji poparta jest często gestykulacją. Pół biedy, gdy rozmówca gestykuluje siedząc przy kawiarnianym stoliku, gorzej, gdy akurat prowadzi samochód i nie zważając na drogę, puszcza kierownicę, bo akurat ma coś ważnego do powiedzenia.

Turyści traktowani są we Włoszech z wielką sympatią. Pytając o drogę, hotel czy kemping zawsze można liczyć na uzyskanie wyczerpujących informacji, zdarza się nawet, że pytający o drogę cudzoziemiec zostanie odprowadzony na miejsce. Jeśli zdarzy się, że zapytany nie zna odpowiedzi, po prostu pyta kogoś innego, traktując nasze pytanie jako sprawę najwyższej rangi.

Zdziwienie przybyszów z krajów Północnych wywołują gesty bezinteresownej serdeczności: zafundowanie kawy czy piwa nie jest wielkopańskim gestem, ale rodzajem komunikatatu - cieszymy się z tego, że jesteś u nas, czuj się jak u siebie w domu!
 
Religia
Około 91 % Włochów wyznaje religię rzymskokatolicką, resztę stanowią nieliczni protestanci i Żydzi. Z kolei ponad 250 tys. imigrantów to muzułamnie.

Lotniska / Wynajem samochodów
Największe miasta w Polsce mają bezpośrednie połączenia lotnicze z Włochami. Oprócz dużych linii, trasy obsługiwane są przez mniejszych i tańszych przewodników, oferujących nie tylko niższe ceny, ale i brak przesiadek. Jeśli znamy termin wylotu, najlepiej dokonać rezerwacji lotu odpowiednio wcześniej, a także od razu zakupić bilet powrotny. Najtaniej płaci się zamawiając przez Internet. We Włoszech ponad 150 lotnisk proponuje bezpieczne połączenia lotnicze, niemniej loty wewnątrz kraju przeważnie są drogie.

Istnieje szereg firm wypożyczających samochody, z reguły firmy włoskie są tańsze od dużych firm międzynarodowych (telefony do firm dostępne w każdej książce telefonicznej). Aby wypożyczyć samochód należy mieć ukończone 21 lat i przynajmniej od roku posiadać prawo jazdy. Przyjeżdżający spoza Unii Europejskiej powinni mieć międzynarodowe prawo jazdy.  

Transport publiczny / Taksówki
W zatłoczonym mieście najwygodniejsze jest metro. Podziemną kolej mają cztery włoskie miasta Rzym (dwie linie, które łączą się na Stazione Termini), Mediolan (trzy linie:czerwona, zielona i żółta) Neapol i Turyn. Metro, czyli po włosku metropolitana oznacza się literą M na czerwonym tle. W większości miast autobusy i tramwaje kursują od 6 do 24. Są również kursy nocne od północy do rana.

Korzystając z usług taksówkarzy, należy zwracać uwagę na to, czy posiadają licencję. Wóz powinien być wyraźnie oznakowany, a przy dłuższych trasach najlepiej z góry ustalić kwotę za przejazd. Musimy liczyć się z dodatkowymi opłatami za kursy nocne, świąteczne, z lub na lotnisko oraz bagaż (w bagażniku). Taskówek jest wiele, postoje zwykle znajdują się przy głównych ulicach, w centrum oraz przy popularnych atrakcjach turystycznych.  

Infrastruktura
Po włoskich drogach jeździ się wygodnie i z przyjemnością. Należy raczej unikać wjeżdżania do wielkich ośrodków miejskich: tutaj przepisy traktowane są bardzo swobodnie, a poza tym zawsze będzie kłopot z parkowaniem. W miastach wyznaczone są specjalne strefy: biała linia (parkowanie bez opłaty), niebieska (płatne), żółta (miejsce objęte rezerwacją).

Niemal wszystkie autostrady są płatne. Opłaty (gotówka lub karty magnetyczne, np. Viacard) reguluje się w bramkach przy wjeździe, a wysokość zależy od pokonanego dystansu i rodzaju pojazdu. Oprócz autostrad opłacie podlega także przejazd przez tunel (np. Mont Blanc, Włochy-Francja).

Ograniczenie prędkości:
50 km/h – obszar zabudowany
70 km/h – obwodnice miejskie
90 km/h – obszar niezabudowany
110 km/h – drogi ekspresowe
130 km/h – autostrady
150 km/h – oznaczona autostrada trzypasmowa

Kalendarz świąt

Włosi, jak każdy naród obchodzą swoje święta narodowe, które bardzo chętnie celebrują. Jeśli dane święto przypada na wtorek lub czwartek to poniedziałek lub piątek najprawdopodobniej także będzie wolny. Włosi nazywają to fare il ponte, czyli dosłownie „robienie mostu” (przedłużanie weekendu). Warto zapoznać się ze świątecznym kalendarzem Włochów, pomoże to uniknąć wszelkich problemów ze zwiedzaniem, rezerwacją noclegu czy po prostu pomoże w zaplanowaniu urlopu.
Do świąt państwowych zalicza się:

- Nowy Rok 1 stycznia (Włosi odsypiają sylwestrowe szaleństwa, wszystkie sklepy pozamykane),
- Trzech Króli 6 stycznia nazywane Epifania, czyli Przemienienie (dzień wolny od pracy, tego dnia grzeczne dzieci dostają prezenty od podobnej do naszego świętego Mikołaja sędziwej pani, zwanej Befana),
- Pasqa, Wielkanoc (święto upamiętniające zmartwychwstanie Chrystusa, mniej rodzinne, w niektórych miastach wyjątkowo uroczyście obchodzi się Wielki Piątek, kiedy to po ulicach miast obnosi się figury ukrzyżowanego Chrystusa w orszaku śpiewających kapturników pokutne pieśni),
- 25 kwietnia – Święto Wyzwolenia (obchodzone na pamiątkę odzyskania niepodległości, w tym dniu można zaobserwować liczne parady militarne),
- 1 maja Święto pracy (dzień wolny, po to, by nabrać sił… do pracy!),
- 15 sierpnia Ferragosto, czyli Wniebowzięcie NMP (sklepy, bary, restauracje są pozamykane, rzadziej kursuje też komunikacja miejska),
- 1 listopada Ogni Santi, Wszystkich Świętych,
- 8 grudnia Niepokalane Poczęcie NMP (bardzo ważne święto we Włoszech, uważane za dzień, w którym niebo prawdziwie zetknęło się z ziemią),
- 25-26 grudnia Natale, czyli Boże Narodzenie (uwielbiane i wyczekiwane przezdzieci, bowiem wtedy Babbo Natale przynosi im mnóstwo prezentów).


Włosi obchodzą także święta patronów. Każde miasto ma swojego opiekuna, którego wizerunki i relikwie obnosi się w hucznych procesjach. Święta te bywają nierzadko pretekstem do szalonych zabaw, jednak największym świętem rozrywki jest karnawał. Odbywa się w przeddzień środy popielcowej, a bawiący się Włosi przebierają się w fantazyjne stroje zakładając także ręcznie wykonane maski. Najpopularniejszy karnawał odbywa się w Wenecji.