Wietnam

Na granicy / wiza Wietnam to dziwny kraj. Dwubiegunowość socjalna jest tutaj widoczna, jak na dłoni. Z jednej strony rozbuchane, rozerotyzowane i niezwykle hałaśliwe aglomeracje, jak Ho Chi Minh lub Hanoi. Kolorowe neony, kluby nocne, armia samochodów i skuterów. Miasta żyjące 24 godziny na dobę. Błyszczące, oszklone biurowce. Pięne kutry na Zatoce Halong. Z drugiej strony... Pola ryżowe i pracujący na nich w pocie czoła rolnicy, którzy za swoją siermiężną pracę otrzymują równowartość jednej miski ryżu. Z drugiej strony ubogie lepianki. Zza kolorowych reklam pokazujących jakże szczęśliwą wietnamską rodzinę i oczywiście jakiegoś komunistycznego dygnitarza w tle (czasem zdarzy się plakat z jakimś żołnierzem i – to już obowiązkowo na każdym plakacie – sierpem i młotem) wystają ubłocone podwórka ludzi wsi. Ludzi rzadko zaglądających do rozbuchanych aglomeracji. Bo rowerem strach. A na autobus ich nie stać. Taki właśnie jest Wietnam. Niezwykle różny. Komunistyczny. Smutny. Z przyklejoną maską hedonistycznego śmiechu rozwrzeszczanych aglomeracji. Wietnam to także fantastyczne pejzaże. Nieprzypadkowo kraj ten jest uważany przez niektórych podróżników za „najpiękniejsze państwo świata”. Coś w tym jest. Zielone mogoty Zatoki Halong, która powinna bezzwłocznie zostać zaliczone w poczet światowych cudów natury. Wspomniane tarasowe pola ryżowe. Piękne wybrzeże. Północ Wietnamu i słynna kraina Yunnan – miejsce na długo zapadające w pamięci odwiedzającym je turystom. Góry Sapa. Długo by wymieniać. Wietnam to także dwa wspomniane miasta: Hanoi i Ho Chi Minh. Zupełnie różne od tych europejskich. Wielkie i głośne. Bezwzględne dla słabszych i gorzej zaradnych. miasto kontrastów. Bezlitosne molochy oddające hołd ludzkiej skłonności do sprawiania sobie przyjemności. Setki barów ze streapteasem. Klubów nocnych. Klubów karaoke (który to sposób wieczornej rozrywki zrobił z tym kraju zawrotną karierę).

Wietnam nakłada na polskich turystów obowiązek wizowy. Dokument można wyrobić w Warszawie.


 
Szczepienia


Klimat / Kiedy jechać? Wietnam położony jest w strefie klimatu zwrotnikowego monsunowego na północy i monsunowego równikowego na południu. Roczna suma opadów atmosferycznych waha się od 1000 mm na stokach zawietrznych, do 3000 mm na stokach dowietrznych Gór Annamskich. Większość opadów notowana jest w okresie od maja do września w czasie monsunu letniego wiejącego z południa i południowego - zachodu. Najlepiej udać się tutaj wczesną wiosną lub późną jesienią. Wówczas na pewno będzie ciepło, a i szansa na bezdeszczową aurę również będzie duża. Średnia miesięczna temperatura powietrza stycznia wynosi 15 stopni Celsjusza na północy i 26 stopni Celsjusza na południu. Latem średnia temperatura dochodzi do 29°C.


Waluta


Język


Prąd / Zasięg telefonów komórkowych

Historia / Obyczaje Pierwsze państwo wietnamskie, Van Lang, zostało zajęte przez sąsiednie państwo Tay Au, które utworzyło tutaj swoje królestwo Au Lac. Te zaś zostało podbite w III wieku p.n.e. przez Chiny. Współczesny Wietnam od X wieku znajdował się pod rządami dynastii narodowych. Na przełomie XVI i XVII wieku państwo podzielono między dwa rody: Trinh (na północy) i Nguyen (na południu), przeciwko którym w 1701 r. wybuchło powstanie Taysonów. W XVIII w. wyodrębniły się dwa oddzielne państwa wietnamskie, Tonkin (na północy) i Kochinchina (na południu), co umożliwiło Francji w 1852 interwencję i ekspansję w regionie. 1858-1867 została przez nią podbita Kochinchina, w 1883 protektoratem francuskim objęte zostały Annam i Tonkin. 1887 z połączenia francuskich posiadłości w Wietnamie, Laosie i Kambodży powstały Indochiny Francuskie. Przez cały okres panowania francuskiego w Wietnamie rozwijały się ruchy narodowe i rewolucyjne, często na podłożu religijnym. Po I wojnie światowej nasilił się ruch wyzwoleńczy. Po upadku Francji w 1940, rząd Vichy oddał Indochiny Japończykom, którzy utworzyli państwo rządzone przez cesarza Annamu Bao Dai, który w kwietniu 1945 ogłosił niepodległość. Po kapitulacji Japonii (2 września 1945) rozwinął się w Wietnamie zbrojny ruch partyzancki kierowany przez Viet-Minh, któremu przewodził przywódca Komunistycznej Partii Indochin. Zaczął się czarny okres w dziejach Wietnamu. W 1946 r. wybuchła wojna francusko-wietnamska. Wkrótce w północnym Wietnamie ustanowiono rządy komunistyczne. Wietnam został podzielony. Południe otrzymało pomoc gospodarczą i wojskową od USA. W opozycji do antykomunistycznego rządu Republiki Wietnamu wystąpili byli członkowie Viet-Minh, tworząc zbrojne oddziały partyzanckie Vietcongu. W okresie największego nasilenia działań wojennych w 1969, w Wietnamie walczyło 0,5 mln żołnierzy amerykańskich. Jednak nawet tak potężna interwencja wojsk USA nie powstrzymała ataków Vietcongu w Republice Wietnamu i w 1969 r. na ziemiach zajętych przez komunistów proklamowano powstanie Republiki Wietnamu Południowego. W 1973 r. strony konfliktu podpisały układy paryskie o zakończeniu wojny i przywróceniu pokoju w Wietnamie. W wyniku trwających trzy dekady wojen zginęło 2 mln Wietnamczyków, 4 mln zostało okaleczonych lub rannych, 57% ludności kraju pozostało bez dachu nad głową, a większość ziem uprawnych została zdewastowana. Od 1976 r. kraj zmienił nazwę na Socjalistyczną Republikę Wietnamu, którą to nazwę państwo nosi do dziś.


Mentalność / Tradycja Ciężko o wspólną charakterystykę mieszkańców Wietnamu. Ci z miast wydają się być bardziej zeuropoceizowani. Na pewno bardziej pewni siebie. Ale, co tu wiele ukrywać, zastraszeni ustrojem i żyjący „pod przyzwoleniem”. By utrzymać się, często pracują w wielu miejscach. Większy posiłek jedzą z reguły raz dzienne. Sytuacja powoli ulega zmianie - na skutek coraz większej turystyki w regionie. Nieco inaczej jest na prowincji. Żyje tutaj 80% całej populacji. Wioski na północy kraju charakteryzują się na ogół grupą domów z świątynią w centrum. Natomiast w przypadku wiosek na południu, domy rozmieszczone są wzdłuż głównej drogi. Większości rolników często nie stać na doprowadzenie wody i elektryczności. Żyją oni między innymi z uprawy ryżu, warzyw i owoców, jak i z rybołówstwa. Ludzie zamieszkali na centralnych wyżynach i w górach, na północy, są często prawie samowystarczalni. Kupują wyłącznie rzeczy, których sami nie potrafią wykonać.


Religia

Lotniska / Wynajem samochodów Lotnisko pod Ho Chi Minh (SGN) to jedno z największych lotnisk w całej Azji. Popularne wśród zachodnich turystów jest korzystanie z tego portu jako przesiadkowego – loty wewnątrz Azji Południowo Wschodniej są już bowiem znacznie tańsze niż bezpośrednie loty z Europy. Lotnisko znajduje się 7 km na północ od centrum miasta. Rocznie obsługuje ok. 11 mln pasażerów.


Transport publiczny Ze względu na duże odległości i szerokie rozlokowanie miast nie da się zbyt szybko dotrzeć pieszo, tak więc komunikacja jest tutaj siłą rzeczy bardzo rozbudowana i różnorodna. Sprawna sieć autobusowa zapewnia połączenia ze wszystkimi dzielnicami i wieloma miejscowościami poza stolicą. Uzupełniają ją taksówki, mikrobusy, motocykle...


Taksówki / Infrastruktura W centrach miast dobrym sposobem na przemieszczanie się jest możliwość skorzystania z taksówki. Większość wietnamskich taksówek należy do korporacji i jest pomalowana na korporacyjne barwy z wielkimi naklejkami na drzwiach i banerem TAXI na dachu. Wszystkie taksówek wyposażona jest w taksometry, lecz kierowcy nader często są niechętni, by je uruchamiać. Zalecam silną perswazję. Taksówek jest relatywnie dużo – i z wyjątkiem deszczowej pogody nie powinno być problemu ze złapaniem lub zatelefonowaniem po taksówkę.

Wydarzenia Do najhuczniej obchodzonych wietnamskich świąt należą: Święto Tết - czyli Nowy Rok obchodzony zwykle pod koniec stycznia lub na początku lutego (zgodnie z kalendarzem księżycowym), Święto Królów Hùng (kwietniowe święto związane z pielęgnowaniem pamięci o legendarnych władcach Wietnamu), Festiwal Perfumowej Pagody (wydarzenie obchodzone w okolicy przepięknej XV-wiecznej świątyni - jednego z najpiękniejszych zabytków kraju).


Specjalności kulinarne Według znawców światowej kuchni, wietnamskie jedzenie jest jednym z najlepszych. Duży wpływ na wygląd i skład dzisiejszych potraw serwowanych w Wietnamu ma kuchnia chińska i indyjska. Co jasne, w lokalnej kuchni bardzo dużą rolę odgrywają owoce morza, a szczególnie skorupiaki. Do najpopularniejszych dań należy m.in. zupa bambusowa – ztw. pho (z makaronem ryżowym), zupa z tofu, ślimaków, boczku a w regionie Kinh Bac podawana jest zupa z zielonych bananów. Wietnamczycy lubią również słodycze, które podawane są głównie po posiłku jako deser (che). Podawane są suszone owoce, między innymi lotosu gotowane w cukrze, miąższ kokosu. Na wielkie uroczystości rodzinne pieczone są ciasteczka z mąki ryżowej tzw. suse.


Styl życia


Warte zobaczenia Wybierając się do Wietnamu warto zobaczyć przede wszystkim:
Zatokę Halong – z przepięknymi mogotami i magicznymi zatoczkami, po których kursują fantastyczne w swoich kształtach wietnamskie żaglowce i okręty.
Prowincję Yunnan – pełna tarasowych pól ryżowych i fantastycznego, baśniowego krajobrazu.
Miasto Hanoi – znacznie spokojniejsze i piękniejsze od głośnego Ho Chi Minh.