Ateny

Hotele: Ateny, 294 obiektów noclegowych

Sortuj wg

Hotel Appia Ateny
 
 
Dojazd własny
85 dni
Cena za osobę
 
Ateny

Hotel Rio Athens Ateny
5.0
Słońca
Rekomendacja 100%
Dojazd własny
85 dni
Cena za osobę
 

Achillion Hotel Athens Ateny
4.3
Słońca
Rekomendacja 67%
Dojazd własny
85 dni
Cena za osobę
 

Hotel Athenaeum Intercontinental Ateny
5.0
Słońca
Rekomendacja 92%
Dojazd własny
85 dni
Cena za osobę
 

Hapimag Resort Athens  Ateny
5.7
Słońca
Rekomendacja 98%
Niestety hotelu nie ma obecnie w naszej ofercie online.

Hotel Hilton Athen Ateny
5.5
Słońca
Rekomendacja 100%
Niestety hotelu nie ma obecnie w naszej ofercie online.

Hotel Novotel Athen Ateny
5.0
Słońca
Rekomendacja 100%
Niestety hotelu nie ma obecnie w naszej ofercie online.

Hotel Plaka Ateny
5.4
Słońca
Rekomendacja 100%
Niestety hotelu nie ma obecnie w naszej ofercie online.
Ateny

Hotel Arion Ateny
5.2
Słońca
Rekomendacja 100%
Niestety hotelu nie ma obecnie w naszej ofercie online.
Ateny

Fresh Hotel Ateny
4.8
Słońca
Rekomendacja 93%
Niestety hotelu nie ma obecnie w naszej ofercie online.
Ateny

Nie znaleziono pasujących wyników. Usuń wszystkie wybrane kryteria

Informacje i porady praktyczne - Ateny


Przed podróżą

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Ateny to największe miasto Grecji, które zamieszkuje ponad 1/3 ludności kraju. Położone jest u stóp Akropolu i nieustannie rozrasta się wraz z napływem ludzi młodych, którzy poszukują tu lepszych warunków życia. Miasto ma tyleż przeciwników, co i zwolenników. Wiele osób zniechęca zanieczyszczone powietrze, nadmierny ruch samochodów i mała liczba terenów zielonych. Innych przyciąga antyczna wyjątkowość tego miejsca, które stworzyło podwaliny kultury europejskiej i które było świadkiem działalności wielkich myślicieli, rzeźbiarzy i poetów.

Największe atrakcje Aten znane są prawie wszystkim, chociażby z lekcji historii lub sztuki. Zaliczyć do nich można z pewnością Akropol wraz ze znajdującym się tam Partenonem, Świątynię Zeusa, Teatr Dionizosa, Łuk Hadriana i dużo, dużo więcej…

Kraj i ludzie

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Historia / Obyczaje

Początki osadnictwa na obszarze Aten sięgają trzeciego tysiąclecia p.n.e. W okresie mykeńskim na Akropolu wzniesiono warownię, wokół której w okresach późniejszych powstało miasto z agorą. Akropol stał się miejscem kultu religijnego, a Ateny głównym ośrodkiem miejskim Attyki. Dzięki kolejnym zwycięstwom z Persami, w bitwach pod Maratonem, Salaminą i Platejami, Ateny wysunęły się na czołową pozycję wśród greckich państw-miast. Największy rozkwit Aten nastąpił za panowania Peryklesa. W tym okresie rozwijały się filozofia, sztuka i literatura, czemu sprzyjały rządy demokratyczne. Stąd pochodzili i tworzyli: Ajschylos, Sofokles, Eurypides, Fidiasz. Ateny stały na czele Ateńskiego Związku Morskiego, w skład którego wchodziło około 200 członków i który stał się podstawą imperium morskiego Aten. Po przegranej wojnie peloponeskiej, trwającej w latach 431-404, potęga polityczna Aten załamała się. Dominującą pozycję w regionie wywalczyła Sparta. W 338 roku p.n.e. w bitwie pod Cheroneą, Ateny zostały podbite przez Macedonię. W 146 r. p.n.e. władzę nad miastem przejęło imperium rzymskie. W 86 roku p.n.e. w wyniku najazdu rzymskiego pod wodzą Sulli, Ateny zostały złupione i całkowicie zniszczone. Miasto zostało odbudowane m.in. za rządów cesarza Hadriana. Kolejnych zniszczeń dokonały najazdy barbarzyńców pod koniec III wieku. Ateny straciły swoje znaczenie. Za czasów Bizancjum były mało liczącym się prowincjonalnym miastem. Stan ten pogłębił okres panowania imperium osmańskiego. W 1834 roku Otton Bawarski, pierwszy król niepodległej Grecji przeniósł stolicę z Nauplionu do Aten. Przeniesienie stolicy wiązało o się z budową nowych obiektów, w tym Pałacu Królewskiego, Akademii Ateńskiej, Biblioteki Narodowej. W 1896 roku w Atenach odbyły się pierwsze Igrzyska Olimpijskie, nawiązujące do tradycji starożytnych. W wyniku wojny grecko-tureckiej w latach 1912-1913 i deportacjom ludności pochodzenia greckiego z terenów Turcji, do Aten przybyło ponad milion wysiedlonych. Nagły wzrost liczy ludności wymusił budowę nowych mieszkań. W czasie II wojny światowej miasto okupowały oddziały włoskie i niemieckie. W 1944 roku do Aten wkroczyły wojska brytyjskie. Kolejne lata to okres wojny domowej, między siłami prawicowymi i komunistami. Negatywny w skutki okazał się okres dyktatury pułkowników, kiedy to wyburzono wiele zabytkowych budynków i zastąpiono je brzydkim budownictwem mieszkaniowym. W 2004 roku Ateny były gospodarzem XXVIII Letnich Igrzysk Olimpijskich.

Mentalność / Tradycja

Grecy są przyjaźnie nastawieni do obcych, często sami rozpoczynają rozmowę. Są dumni ze swojego kraju, języka i starożytnej kultury. Lubią przywoływać chlubne daty z historii Grecji, przy tym podkreślać waleczność i męstwo w walkach narodowowyzwoleńczych, zwłaszcza wyzwalania się spod panowania tureckiego. Nigdzie nie spieszą się, więc należy przygotować na grecką punktualność. Grecy lubią bywać w modnych miejscach, pochwalić się nowym samochodem lub modną garderobą.

Transport

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Lotniska / Wynajem samochodów

Międzynarodowy port lotniczy im. Elefteriosa Wenizelosa znajduje się 25 km na wschód od centrum Aten w Spacie. Ateny posiadają regularne połączenia lotnicze z wieloma krajami Europy i świata. Lotnisko obsługuje również loty krajowej. Często realizowane są loty do Salonik, na Kretę, Rodos i Santorini. Na lotnisko z centrum miasta najszybciej można dotrzeć metrem lub koleją podmiejską. Kursują również autobusy ekspresowe. Dużo wypożyczalni samochodów znajduje się w pobliżu Świątyni Zeusa Olimpijskiego. Cena za wynajęcie samochodu na tydzień to wydatek rzędu 230-300 euro. Stawka zależy od typu samochodu.

Transport publiczny

Transport miejski opiera na autobusach, tramwajach, trolejbusach i metrze. Warto zaopatrzyć się w bilet dobowy lub przy dłuższym pobycie w bilet tygodniowy. Ateńskie metro obejmuje trzy linie: linia 1 biegnąca z Pireusu do Kifissia, linia 2 ze stacjami przy Placu Syntagma i Akropolu, linia 3 docierająca na lotnisko ze stacją Syntagma. Sieć połączeń autobusowych jest bardzo rozbudowana. Podróżowanie tym środkiem transportu jest czasami uciążliwe, zwłaszcza latem w godzinach szczytu. Linie tramwajowe są również trzy i zostały oddane do uzytku w 2004 roku. Warto z nich korzystać bo są ciche i szybkie.

Taksówki / Infrastruktura

Taksówki są tańsze w porównaniu do wielu miast europejskich. Można ją złapać na ulicy, wziąć z postoju lub zamówić telefonicznie. Inne taryfy obowiązują za przejazdy nocą, na lotnisko bądź dworzec. Z reguły trzeba również dopłacić za bagaż. Powszechnie stosowanym przez taksówkarzy zabiegiem jest zabieranie po drodze dodatkowych pasażerów. Lepiej jest zapytać o cenę kursu przed zajęciem miejsca w taksówce. Poruszanie się samochodem po Atenach nie należy do najłatwiejszych. Część miasta jest wyłączona z ruchu, dużo jest uliczek jednokierunkowych, do tego brakuje miejsc do parkowania.

Wydarzenia/atrakcje

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Wydarzenia

Wiele uroczystości związanych jest z świętami państwowymi i religijnymi. W lutym hucznie obchodzi się karnawał, a w ostatni poniedziałek tzw. Czysty Poniedziałek przed Popielcem urządza się pikniki na łonie przyrody i puszcza latawce. W Dzień Niepodlełości, przypadający 25 marca odbywają się parady wojskowe. Najważniejszym świętem religijnym jest Wielkanoc. Niedziela Wielkanocna upływa na wspólnym biesiadowaniu, dzieleniu się pomalowanymi na czerwono pisankami i pieczeniu na rożnie jagnięcia. Kolejne ważne święto prawosławia przypada 15 sierpnia - Wniebowzięcie NMP, kiedy wielu mieszkańców Aten opuszcza stolicę i udaje się na wspólne biesiadowanie do krewnych na wieś.  Jednym z najważniejszych wydarzeń kulturalnych, które każdego roku przyciąga czołowych artystów jest Festiwal Helleński. W ramach festiwalu odbywają się różnorodne przedstawienia teatralne i baletowe, wystawy, koncerty muzyki klasycznej i rozrywkowej. Festiwal organizowany jest od czerwca do początku października, a przedstawienia dramatu antycznego odbywają się w Odeonie Herodesa Attyka oraz na scenie antycznego teatru w Epidauros. Miłośnicy kinematograffi powinni wybrać się do Aten w sierpniu, kiedy orgaznizowany jest Międzynarodowy Festiwal Filmowy.

Specjalności kulinarne

Specjalnością kuchni greckiej są mezedes czyli przystawki, podawane w małych porcjach przed posiłkiem dla zaostrzenia apetytu. Warto spróbować na przykład gołąbków zawijanych w liście winogron, znanego tzatziki, czy owoców morza. Nie można pominąć wszędobylskich szaszłyków z cebulą, pomidorami i papryką czyli souvles lub klopsików w sosie pomidorowym. Warzywa stanowią podstawowy składnik świeżych sałatek. Światową sławę zyskała sałatka wiejska - choriatiki czyli grecka. W Grecji spożywa się bardzo dużo mięs w postaci grillowanej, gotowanej i duszonej z warzywami. Do czołowych dań należy moussaka czyli zapiekanka z bakłażanów, ziemniaków i mięsa lub z makaronu i mięsa pod beszamelem zwana pastítsio. Ryby i owoce morza najlepiej próbować w nadmorskich tawernach, gdzie serwuje się często smażone skropione jedynie sokiem z cytryny lub z sosem czosnkowym. Do greckich specjałów należy jogurt, który serwuje się często z miodem jako deser. Warto spróbować kawy po grecku czyli elliniko, którą parzy się w tygielku z dodatkiem cukru. Do popularnych alkoholi należy aromatyzowane anyżem ouzo i inne trunki wytwarzane na bazie winogron.

Warte zobaczenia

Z pewnością najbardziej znanym miejscem Aten jest Akropol, gdzie w czasach mykeńskich wybudowano zamek warowny. W okresie późniejszym na wzgórzu wzniesiono kompleks świątyń: Partenon, Erechtejon, Apteros, sanktuarium Artemidy Brauronia i Propyleje. Akropol stał się miejscem kultu religijnego. Centralne miejsce zajmuje Partenon – świątynia poświęcona Atenie. Ważnym obiektem jest położony u stóp Akropolu - Teatr Dionizosa, jeden z najsłynniejszych teatrów greckich, na którym wzorowano wszystkie inne. Z Akropolu można udać się na Plákę, urokliwą dzielnicę z mnóstwem sklepików i tawern. Blisko stąd do Łuku Hadriana i kolejnego ważnego obiektu - Świątyni Zeusa Olimpijskiego, która była największą świątynią w starożytnych Atenach. Do czasów współczesnych zachowało się tylko 15 kolumn. Na obszarze Rzymskiego Forum znajduje się Wieża Wiatrów czyli ośmiokątna budowla, która niegdyś była wykorzystywana jako zegar miejski, a której każda ze ścian poświęcona jest innemu bogowi wiatru. Kolejnym ważnym miejscem starożytnych Aten była agora, która kiedyś stanowiła centrum miasta. W pobliżu znajduje się Tezejon - świątynia Hefajstosa, XI-wieczny kościół Ágii Apóstoli (św. Apostołów), z ciekawymi freskami. Warto również udać się na teren Keramikos - najstarszej nekropolii w Atenach, istniejącej od XI w. p.n.e. Współcześnie sercem miasta Plac Syntagma (Plac Konstytucji), gdzie mieści się tzw. punkt zero, z którego liczone wszystkie odległości w Grecji. Plac otacza nowoczesne centrum handlowe miasta. Panoramę Akropolu i całego miasta można podziwiać ze wzgórza Likavitos, gdzie znajduje się również kaplica Agios Georgios oraz Teatr Likavitos.

Ateny: Przewodnik

Informacje ogólne
Ateny
W Atenach, tętniącej życiem metropolii położonej bezpośrednio nad morzem, wciąż obecne są ślady ponad 5 tysięcy lat historii, której centralnym punktem jest Akropol. Ateńczycy to ludzie ceniący sobie życie towarzyskie: lokale, osobliwe tawerny, klimatyczne restauracje, modne kawiarnie i salony stanowią nierozłączny element architektury tego miasta. Latem odbywają się tu różne koncerty oraz przedstawienia teatralne pod gołym niebem. Wycieczka do Grecji to świetna okazja na zakupy, oferta obejmuje szereg miejsc – od pchlich targów aż po luksusowe domy towarowe. Do plaż i portu w Pireusie, z którego można udać się na jednodniową wycieczkę na urocze wyspy, łatwo dostać się metrem lub tramwajem.

Spacer po Atenach jest wielką przyjemnością. Jeszcze kilka lat temu grecka stolica nie stanowiła szczególnie atrakcyjnego celu dla antykwariuszy i archeologów-amatorów. Toksyczne chmury, zwane néfos, tworzące się ze spalin przemysłowych i samochodowych rozciągały się nad pięciomilionowym miastem. Hałas motocykli, klaksonów samochodowych i chaotyczny ruch drogowy psuły urlop niejednemu zwiedzającemu, a uboga oferta gastronomiczna nie przyciągała smakoszy.

Organizacja Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 w Atenach przyniosła wiele dobrego. Ateńczycy nie chcąc się wstydzić za niekorzystny wygląd miasta pracy włożyli sporo pracy w przygotowania, a głównym celem było uporządkowanie ruchu drogowego.

Obecnie Ateny są słoneczną i przyjazną dla pieszych metropolią. Główne drogi w mieście zostały zamknięte dla samochodów. Można zatem przespacerować się od Świątyni Zeusa Olimpijskiego położonej na południowym zboczu Akropolu aż do antycznego cmentarza Kerameikos – pokonując tylko jedną drogę z sygnalizacją świetlną. Przez starą dzielnicę miasta Plaka nie przejedzie już żaden samochód. Główne ulice handlowe w Emboriko Trigono oraz obszar między placem Syndagma, Monastiraki i halami targowymi są prawie całkowicie wyłączone z ruchu drogowego. Wszędzie ustawione zostały ławki zachęcające do wypoczynku.

Zwiedzanie Aten stało się proste i przyjemne. Większość atrakcji turystycznych znajduje się blisko siebie, zatem urlopowicze nie muszą korzystać z transportu publicznego. Na lotnisko, do Pireusu i nad morze można z łatwością dostać się trzema liniami metra lub dwoma liniami tramwajowymi. Na krótszych dystansach zalecane jest korzystanie z przyjaznych środowisku autobusów bądź z elektrycznych trolejbusów.

Wielkie zmiany nie obejmują tylko ruchu drogowe i ochrony środowiska, są odczuwane praktycznie wszędzie. Wiele hoteli, głównie te luksusowe, zostały radykalnie przebudowane i zmodernizowane, powstały nowe. Zapuszczone i nieodwiedzane muzea, takie jak Benakisa oraz Muzeum Bizantyjskie, które na wiele lat pozostawały częściowo zamknięte, przekształcono w świątynie współczesnej kultury, a wizyta w nich jest miłym doświadczeniem. Stare dzielnice przemysłowe stały się miejscami spotkań, nawet stary ateński gasometr mieści obecnie ... czytaj dalej
Informacje ogólne
Ateny
W Atenach, tętniącej życiem metropolii położonej bezpośrednio nad morzem, wciąż obecne są ślady ponad 5 tysięcy lat historii, której centralnym punktem jest Akropol. Ateńczycy to ludzie ceniący sobie życie towarzyskie: lokale, osobliwe tawerny, klimatyczne restauracje, modne kawiarnie i salony stanowią nierozłączny element architektury tego miasta. Latem odbywają się tu różne koncerty oraz przedstawienia teatralne pod gołym niebem. Wycieczka do Grecji to świetna okazja na zakupy, oferta obejmuje szereg miejsc – od pchlich targów aż po luksusowe domy towarowe. Do plaż i portu w Pireusie, z którego można udać się na jednodniową wycieczkę na urocze wyspy, łatwo dostać się metrem lub tramwajem.

Spacer po Atenach jest wielką przyjemnością. Jeszcze kilka lat temu grecka stolica nie stanowiła szczególnie atrakcyjnego celu dla antykwariuszy i archeologów-amatorów. Toksyczne chmury, zwane néfos, tworzące się ze spalin przemysłowych i samochodowych rozciągały się nad pięciomilionowym miastem. Hałas motocykli, klaksonów samochodowych i chaotyczny ruch drogowy psuły urlop niejednemu zwiedzającemu, a uboga oferta gastronomiczna nie przyciągała smakoszy.

Organizacja Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 w Atenach przyniosła wiele dobrego. Ateńczycy nie chcąc się wstydzić za niekorzystny wygląd miasta pracy włożyli sporo pracy w przygotowania, a głównym celem było uporządkowanie ruchu drogowego.

Obecnie Ateny są słoneczną i przyjazną dla pieszych metropolią. Główne drogi w mieście zostały zamknięte dla samochodów. Można zatem przespacerować się od Świątyni Zeusa Olimpijskiego położonej na południowym zboczu Akropolu aż do antycznego cmentarza Kerameikos – pokonując tylko jedną drogę z sygnalizacją świetlną. Przez starą dzielnicę miasta Plaka nie przejedzie już żaden samochód. Główne ulice handlowe w Emboriko Trigono oraz obszar między placem Syndagma, Monastiraki i halami targowymi są prawie całkowicie wyłączone z ruchu drogowego. Wszędzie ustawione zostały ławki zachęcające do wypoczynku.

Zwiedzanie Aten stało się proste i przyjemne. Większość atrakcji turystycznych znajduje się blisko siebie, zatem urlopowicze nie muszą korzystać z transportu publicznego. Na lotnisko, do Pireusu i nad morze można z łatwością dostać się trzema liniami metra lub dwoma liniami tramwajowymi. Na krótszych dystansach zalecane jest korzystanie z przyjaznych środowisku autobusów bądź z elektrycznych trolejbusów.

Wielkie zmiany nie obejmują tylko ruchu drogowe i ochrony środowiska, są odczuwane praktycznie wszędzie. Wiele hoteli, głównie te luksusowe, zostały radykalnie przebudowane i zmodernizowane, powstały nowe. Zapuszczone i nieodwiedzane muzea, takie jak Benakisa oraz Muzeum Bizantyjskie, które na wiele lat pozostawały częściowo zamknięte, przekształcono w świątynie współczesnej kultury, a wizyta w nich jest miłym doświadczeniem. Stare dzielnice przemysłowe stały się miejscami spotkań, nawet stary ateński gasometr mieści obecnie galerię sztuki nowoczesnej. Liczne historyczne wille z XIX wieku i wczesnych lat wieku XX w starej dzielnicy Plaka zostały odnowione i świecą teraz dawnym blaskiem.

Poznawanie Aten to ciekawe doświadczenie. W tym liczącym ponad 2500 lat mieście zabytki zostały wkomponowane w obszary życia codziennego Greków. W żadnej innej stolicy, za wyjątkiem Rzymu, historia antyczna nie jest tak wszechobecna. Rzymskie zabytki świadczą o megalomanii cesarza, w Atenach natomiast dokumentują historię pierwszego na świecie demokratycznego państwa. To tutaj wybudowano i wymyślono budowle i wynalazki, które później zostały zapożyczone i zbezczeszczone przez Rzymian (zamiana teatru w miejsca polowań i walk gladiatorów czy przebudowa świątyni na pomnik kultu cesarza).

Teraźniejszość i antyczna przeszłość Aten łączą się i przenikają wzajemnie. Niezapomniane wspomnienia tworzą chwile spędzone na ławce w Parku Narodowym, pod drzewem oliwnym w Kerameikos lub na trawniku przy świątyni Hefajstosa. Jedyne w swoim rodzaju miejsca na Areopagu, gdzie ponad 2,5 tys. lat temu obradowała najwyższa rada, dzisiaj cieszą turystów przepięknym widokiem na Akropol i panoramę miasta. Akropol uważany jest za najlepszy punkt widokowy na obszarze Aten.

Równie atrakcyjne jest także obserwowanie życia Greków i analiza kontrastów związanych z różnicą pokoleń. Widok młodych ludzi z telefonami komórkowymi na modnym placu Kolonaki jest tak samo częsty jak obraz tradycyjnych sprzedawców biletów szczęścia. W atmosferę miasta wpisują się również handlarze książkami Marona jak i sieci fast food, które ze względu na niskie ceny cieszą się dużą popularnością. Ateny to miasto skrajności i takie pozostanie jeszcze przez długi czas. Do Aten przyjeżdżają setki tysięcy emigrantów, którzy sprzedają na ulicach płyty z muzyką czy tani sprzęt elektroniczny. Niektórzy z nich handlują przedmiotami kradzionymi lub nieoclonymi papierosami, a policja często bywa bezsilna.

Opuszczając centrum oraz zdominowaną przez turystykę dzielnicę starego miasta Plaka, warto udać się w kierunku przedmieścia, liczącego tylko 800 tys. mieszkańców (Ateny zamieszkuje obecnie 5 mln). Pomimo swojej wielkości aglomeracja ta pod wieloma względami przypomina prowincję. Mężczyźni siedzą w kawiarniach, grają w karty i bawią się komboloi – łańcuszkiem, podobnym do różańca, jednak nie związanym z religią. Zamiast prężnie rozwijających się w dużych sieci hipermarketów, Grecy wybierają małe narożne sklepiki.

W Pireus, portowym mieście będącym częścią Wielkich Aten, można aktywnie spędzić cały urlop. W żadnym innym porcie europejskim, nawet w Cannes i Portofino, nie spotka się tylu nowoczesnych statków, luksusowych jachtów i olbrzymich promów samochodowych W Pireusie znajdują się także ciekawe muzea, a między dwoma portami Zea Marina i Mikrolimano oraz zatoką Limanaki na południowym brzegu półwyspu leżą plaże. Piękny widok na morze, które od południowej stronie graniczy z grecką stolicą, rozciąga się z każdego ateńskiego wzgórza i z wielu ogrodów na dachach domów. Z pozostałych stron miasto otaczają góry i wzgórza, które dla Greków mają znaczenie symboliczne, jak Morze Egejskie i Jońskie.

Aby dobrze poznać Ateny trzeba udać się w góry, pospacerować po wybrzeżu i odwiedzić pobliskie wyspy. Miasto to jest bowiem idealnym punktem wypadowym dla wielu wycieczek. Wyspy Egina, Poros i Hydra położone są blisko siebie. Do znanych starożytnych miejsc, jak Epidauros, Mykeny i Delfy łatwo dojechać luksusowymi autokarami lub tanimi, lokalnymi liniami autobusowymi o niższym standardzie. Ponadto warto zobaczyć wspaniałe plaże Attyki oraz spróbować orzeźwiającej kąpieli Wracając z wycieczki miło zasiąść w swojej ulubionej ateńskiej tawernie, gdzie gospodarz powita turystów, jak starych, dobrych znajomych.

Wycieczki

Egina
Wyspa ta położona w Zatoce Sarońskiej to właściwie przedmieścia Aten. Wielu Ateńczyków ma tu swoje domki letniskowe. Na nabrzeżu Eginy, głównego miasta wyspy, stoi wspaniała Kaplica Świętego Mikołaja, powietrze wypełnia zgiełk dochodzący z przycumowanych łodzi rybackich. Życie towarzyskie koncentruje się przede wszystkim w kawiarniach i tawernach wzdłuż promenady. Na szczególną uwagę zasługują targi rybne ze smacznym jedzeniem.

Zaledwie pięć minut drogi dzieli wspomniane nabrzeże od, położonego w północno-zachodniej części miasta, przylądka skalnego. Pozostawiona tam kolumna dorycka stanowiła niegdyś część antycznej Świątyni Apollina. Z wykopalisk archeologicznych wynika, że znajdowały się tu mury 11 osad ułożonych warstwowo na przestrzeni lat, jedna na drugiej.

Do głównych atrakcji tej pokrytej drzewami pistacjowymi wyspy najlepiej dojechać autobusem z promenady w kierunku Agia Marina. Na trasie znajduje się jeden z największych kościołów w Grecji oraz klasztor Agios Nektarios, stanowiący popularny cel pielgrzymek. Z klasztoru rozpościera się widok na wzgórze z pozostałościami średniowiecznej osady Paleochora. Tu, w licznych kapliczkach zachowały się jeszcze malowidła ścienne. Warto zobaczyć Świątynię Aphaia znajdującą się niedaleko nadmorskiej miejscowości Agia Marina. Dorycka świątynia ze stojącymi 23 kolumnami przetrwała do dziś w bardzo dobrym stanie.

Zachód Słońca w Sunion
Przylądek Sunion zdobi jedna z najbardziej znanych budowli, malowniczo położona Świątynia Posejdona, boga mórz, żeglarzy i rybaków. Miejsce to żegnało opuszczających Sunion i pierwsze witało przybywających. Ołtarz świątyni otaczały dwa kurosy (posągi młodzieńców) znajdujące się obecnie w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Atenach. Budowla z szesnastoma częściowo oryginalnie stojącymi, a częściowo ustawionymi pionowo doryckimi kolumnami była elementem fortyfikacji, które założyli Ateńczycy w celu kontrolowania Zatoki Sarońskiej. Najlepszy czas na zwiedzanie świątyni to późne popołudnie. Wtedy to przez kolumny przebija się blask zachodzącego słońca nad zatoką.

Dzień w Argolis
Wycieczka prowadzi do położonego na Peloponezie jednego z najbardziej interesujących miast-państw antycznej Grecji. Do Argolis należy jechać zgodnie ze znakami z Aten do Koryntu – najpierw drogą szybkiego ruchu przez przemysłowe przedmieścia Skaramangas i Eleusis, później już autostradą do Kanału Korynckiego, który łączy Zatokę Sarońską z Zatoką Koryncką. Następnie autostrada prowadzi w kierunku Patras i odbija do Archea Kórinthos (Stary Korynt). Ruiny tego starożytnego miasta znajdują się poza granicami współczesnego Koryntu, gdzie zabytki niestety nie zachowały się . W Starym Koryncie warto zobaczyć pozostałości budynków, otaczających niegdyś rynek, na którym niegdyś przemawiał św. Paweł. Niedaleko od agory znajduje się 7 monolitycznych kolumn pochodzących ze Świątyni Apollina. Na terenie wykopalisk jest także muzeum z pięknymi mozaikami z czasów rzymskich.

Drogą krajową należy udać się do Myken. Tam, na skraju żyznej równiny wznosi się niepozorne wzgórze, które w drugiej połowie II w p.Chr było siedzibą potężnego królestwa achajskiego. Po tragediach Atreusa, Agamemnona czy Orestesa ówcześni królowie zmuszeni byli opuścić zamieszkałe tereny. Poza murami zamkowymi warto zobaczyć grobowce, z których najlepiej zachował się tak zwany Skarbiec Atreusza. Przy nim na wysokości 6 m wznosi się gruby, zbudowany z potężnych, wielokątnych kamieni mur cyklopowy. Słynna Lwia Brama prowadzi do wnętrza zamku. Tuż za nią znajdują się grobowce królewskie, w których Heinrich Schliemann znalazł złote skarby mykeńskie, wystawione obecnie w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Atenach. Na najwyższym szczycie Góry Zamkowej widać Pałac Królewski. Na koniec można udać się do małego, nowoczesnego Muzeum Archeologicznego eksponującego drobne znaleziska i 3 kolumny.

Jadąc drogą krajową z Myken przez Nauplion dojeżdża się do Epidauros, jednego z najważniejszych kurortów i sanktuariów w starożytnej Grecji, miejsca kultu Apolla i jego syna Asklepiosa. W pięknym parku kryje się ogromny teatr z 55 rzędami siedzeń na około 14 tys. widzów, otwierany na czas letnich przedstawień. Ponadto na obszarze wykopalisk znajdują się również pozostałości Odeonu – mniejszego, krytego teatru muzycznego i Katagogionu – domu dla przybywających. Warto także zobaczyć ruiny rzymskich łaźni i świątyni Asklepiosa. Szczególnie interesująca jest konstrukcja tolosu, okrągłej świątyni, w której widać kilka pierścieni podziemnych korytarzy, Częściowa rekonstrukcja budowli znajduje się w muzeum Epidauros.

Najkrótsza trasa powrotna prowadzi przez drogę N 70 wzdłuż zachodniego wybrzeża Zatoki Sarońskiej do Kanału Korynckiego, a następnie autostradą do Aten. Jeśli ktoś chce zobaczyć nieco więcej, warto zatrzymać się w mieście Nauplion. Jest to jedno z najpiękniejszych miasteczek Grecji.

Delfy i wyrocznia Apollina
Delfy stanowią jedno z najważniejszych sanktuariów świata greckiego, a znajdujące się tam wykopaliska należą do najbardziej rozległych i najpiękniejszych w Helladzie. Położone w Fokidzie u stóp Parnasu zachwycają świątyniami, skarbcami, stadionem i teatrem o wysokości 600 m na tle górskiej scenerii. Stąd rozpościera się widok na zieloną równinę i niebieskie wody Zatoki Korynckiej. W Delfach czczono Apollina, boga światła oraz patrona sztuki i poezji. Swoją sławę miejsce to zawdzięczało wyroczni. Na podstawie pytyjskich przepowiedni podejmowano najważniejsze decyzje w kraju, bo, oprócz tłumów obywateli, do Delf przyjeżdżali także królowie, dowódcy i ważni delegaci. Uzyskiwali często dwuznaczne odpowiedzi, dlatego trudno było podważyć autorytet wyroczni. Liczne dary i ofiary szybko zapełniały miejskie skarbce (podarunki dla Apollina zobaczyć można m.in. w muzeum). W najgłębszej części sanktuarium, którego opiekunką była Atena, znajduje się tolos – okrągła świątynia o nieznanym przeznaczeniu. Ścieżka prowadzi dalej do świętego źródła Kassotis, gdzie pielgrzymi przed wejściem do świątyni Apollina odprawiali rytuał oczyszczenia. Wspinając się świętą drogą mija się skarbce i dociera do miejsca, w którym zasiadała Pytia. Warto zobaczyć także muzeum znajdujące się na trasie między wykopaliskami a Delfami.

Podróżowanie z dziećmi

Ateny to miejsce bardzo przyjazne rodzinom z dziećmi. W restauracjach często zapewniona jest opieka nad najmłodszymi, a place zabaw otwarte są do późna. Dlatego też nie ma potrzeby specjalnego organizowania czasu dla maluchów, cała rodzina może bawić się razem.

Kaczy staw w Ogrodzie Narodowym
Spacer do Ogrodzie Narodowym oraz karmienie kaczek sprawi przyjemność niejednemu małemu turyście.

Luna-Park w Neo Faliro
Młodzi Ateńczycy nie muszą czekać na jarmark, by pojeździć na diabelskim młynie czy karuzeli. Przez całe lato mogą odwiedzać liczne Luna Parki. Najłatwiej dojechać do Neo Faliro na wybrzeżu. Dodatkową atrakcją tego miejsca jest piękny widok na Morze Egejskie i Pireus.

Teatr lalek i cieni
Teatr lalek i cieni jest idealnym miejscem nawet dla osób nieznających greckiego. Na pewno będzie to niezapomniane przeżycie.

Jezioro w Vouliagmeni
Wstęp do otwartych i krytych pływalni w Grecji jest możliwy tylko po przedstawieniu zaświadczenia o stanie zdrowia. Tylko kto nosi taki dokument przy sobie? Dlatego jest alternatywa – kąpiel w ciepłych i płytkich wodach jeziora w Vouliagmeni, z których można skorzystać nawet zimą (temperatura wody wynosi ponad 20 stopni C).
Jaskinia w miasteczku Peania
Na wysokości 500 m na zboczu pasma górskiego Hymettos znajduje się jaskinia ze wspaniale oświetlonymi stalaktytami, stalagmitami i wielobarwnymi skałami. Zorganizowane wycieczki przechodzą tędy co pół godziny. Z tego miejsca rozpościera się także piękny widok na ateńskie lotnisko.
ZOO
W najnowocześniejszym zoo w Grecji żyje ponad 320 gatunków ptaków, jeżozwierzy, lwów, tygrysów, rysi, zebr, żyraf, małp, pingwinów, gadów i innych zwierząt. Na wolnym wybiegu żyją półdzikie kuce, kreteńskie dzikie kozy, niedźwiedzie brunatne i wilki. Ponadto warto odwiedzić także ogrody z motylami.

Na co warto zwrócić uwagę

Ikony
Wywóz starych ikon jest surowo zabroniony, dlatego też nie są one dostępne w punktach turystycznych. W sklepach oferuje się tylko ikony imitujące stare za dość wysoką cenę lub tanie kopie. Kto jednak chce przywieźć do kraju prawdziwą ikonę, najlepiej żeby kupił nową, na straganie z dewocjonaliami.

Ateńska noc tańca
Hotele i biura podróży reklamują wieczory folklorystyczne w Plaka. Nie jest to jednak najlepszy wybór, bo cała atrakcja polega na podaniu niezbyt smacznego posiłku, odegraniu przedstawienia i możliwości zatańczenia w kółku razem z tancerzami. Ciekawszym widowiskiem będzie na pewno spektakl w Teatrze Tańca Dory Stratou.

Złodzieje
W Grecji wprawdzie nie odnotowuje się wielu przestępstw, jednak w mieście takim jak Ateny trzeba być wyczulonym na kieszonkowców. Należy szczególnie uważać w metrze, między placem Omonia i Thissio, na pchlim targu i wszędzie tam, gdzie są tłumy.

Wynajęcie samochodu w hotelu
Przy wynajmowaniu samochodu w hotelu lub biurze podróży, należy liczyć się z opłatą (prowizją) za pośrednictwo. W wielu mniejszych firmach wypożyczających samochody przy ulicy Leoforos Singrou można zapłacić mniej. Najlepszym sposobem na tanie wynajęcie auta będzie jednak internet.

Odpowiedni ubiór
Gołe ramiona, szorty i mini spódniczki są źle odbierane w kościołach. Warto też zwrócić uwagę na odpowiednią postawę w świątyni, unikać zakładania nogi na nogę czy odwracania się tyłem do ikon.

Spacer do Vathis Platia[
Mały plac zwany również Anexarthisías położony na północny zachód od Placu Omonia jest nocnym miejscem spotkań dilerów. Powinno się zatem unikać wieczornych spacerów w tych okolicach.

Taksówki
W godzinach szczytu zatrzymanie taksówki na drodze jest często niemożliwe. Taksówkę najlepiej zamówić w hotelu i poprosić o możliwie najtańszą taryfę.

Bary
Warto uważać na naciągaczy, którzy zaczepiają ludzi na ulicy, zapraszają na drinka, po czym znikają, zostawiając „ofiarę” z rachunkiem.

Święta i wydarzenia[
W Atenach zawsze coś się dzieje. Latem pod rozgwieżdżonym niebem odbywają się najróżniejsze koncerty (rock, pop, jazz, a także opera) i przedstawienia, a zimą świętuje się karnawał.

Dni ustawowo wolne od pracy
1 stycznia – Nowy Rok
6 stycznia – Święto Trzech Króli
25 marca – święto narodowe
1 maja – Święto Pracy
15 sierpnia – Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny
28 października – Święto Narodowe
25-26 grudnia – Boże Narodzenie

Oprócz świąt stałych ważne są także święta ruchome, takie jak: Poniedziałek zapustny, Wielki Piątek, Wielkanoc czy Zielone Świątki

Wydarzenia i festiwale
Marzec/kwiecień
W ostatni weekend karnawału ulice i tawerny dzielnicy Plaka oblegają świętujący przebierańcy. W poniedziałek zapustny tysiące rodzin puszcza latawce ze wzgórza Phipopappos. 25 marca przedpołudniem defilady wojskowe składają wieńce na placu Syntagma, a studenci przebierają się za postaci historyczne. W Wielki Piątek ok. godziny 21.00 z wszystkich dzielnic wyruszają uroczyste procesje (do największych należy ta w Mitropoli). W Wielką Sobotę o 23.00 w wszystkich cerkwiach świętuje się Wielkanoc, a ze względu na brak miejsc w kościołach ortodoksyjnych, uroczystości świąteczne często przenoszone są na cmentarz. Po ogłoszeniu zmartwychwstania Chrystusa o północy puszczane są fajerwerki, tak samo jak w noc sylwestrową. Szczególnie pięknie wygląda to w okolicach w starego kościoła Kapnikarea.
Koniec maja/początek czerwca
To czas europejskiego festiwalu jazzowego, czyli cztery dni z muzyką jazzową, kolejno Straight-Jazz, Funk, Jazzrock i Ethnic-Jazz w Technopolis.
Czerwiec/wrzesień
To czas opery, baletu, koncertów, przedstawień teatru antycznego i nowoczesnego oraz musicali w ramach Festiwalu Ateńskiego. W starożytnym Odeonie Heroda Attyka grane są wspaniałe koncerty wielu znanych artystów i orkiestr z całego świata.
Koniec czerwca/sierpień
W czasie Festiwalu w Epidauros w każdy piątkowy i sobotni wieczór w antycznym amfiteatrze w Epidauros odgrywane są komedie i tragedie.
Lipiec
Żeglarski lipcowy tydzień w Pireusie rozpoczyna się koncertami, wystawami fotograficznymi i pokazami folklorystycznymi we wszystkich trzech portach. Festiwal Likavittós to 12 dni najróżniejszych koncertów pop i rock
Październik
To czas licznych parad wojskowych połączonych ze składaniem wieńców na Placu Syntagma.

Dania i napoje
W Grecji jest mnóstwo miejsc, gdzie można zjeść typowe greckie potrawy – od tawern w piwnicach po wykwintne restauracje. Dla Greków wieczorne spożywanie posiłków jest przede wszystkim spotkaniem towarzyskim. Wspólne spędzanie czasu z przyjaciółmi, rodziną, paréa, czyli towarzyszami stołu, jest co najmniej tak samo ważna, jak samo jedzenie.

Wybór miejsc jest bardzo szeroki. Każda dzielnica posiada swoje własne tawerny, w których tłoczno robi się dopiero po godzinie 21. Wiele punktów gastronomicznych znajduje się w dzielnicy starego miasta Plaka, gdzie w godzinach wieczornych spaceruje najwięcej turystów. W tawernach i restauracjach sąsiedniej dzielnicy Psirri przeważają natomiast ateńczycy. Osoby o mniejszym apetycie mogą spróbować tradycyjnych przekąsek z grilla lub po prostu wstąpić na hamburgera.

Kawiarnie i cukiernie
W najstarszej dzielnicy Aten - Plaka powstało wiele nowych kawiarni odwiedzanych najczęściej przez studentów i artystów. Niezwykła atmosfera tych miejsc położonych wzdłuż nowo wybudowanego deptaku sprawia, że Ateny zaczynają przypominać inne południowe miasta Europy. Jednak tylko tu można wstąpić do sacharoplastía – cukierni oferujących greckie, zazwyczaj bardzo słodkie pieczywo.

Pijalnie kawy
Greckie pijalnie kawy są miejscem spotkań ludzi z całego świata. Nie podaje się tu posiłków, ani mocnych trunków. To idealne miejsce na długie rozmowy o Bogu, świecie, a przede wszystkim o greckiej polityce. Można tu zagrać w tavli czy w karty. W wielu kawiarniach ustawione są specjalne stoły do gry pokryte zielonym filcem.Zamawiający kawę musi podać jej rodzaj. Większość mieszkańców pije grecką kawę mokka, w której wodę gotuje się razem ze zmieloną kawą i cukrem. Kafé elliniko występuje w wielu odmianach: skétto bez cukru, metrio, z odrobiną cukru, gliko z dużą ilością cukru lub podwójna dipló. Poza kafé elliniko we wszystkich kawiarniach dostępna jest również kawa rozpuszczalna – neskafe. Warto też powiedzieć czy kawa ma być gorącym nescafé sestó czy zimną instant frappé.

Ouzerie
Wódka o smaku anyżowym jest typowym i powszechnie dostępnym greckim napojem. Niektóre lokale specjalizują się w podawaniu ouzo, oferując przy tym smaczne przekąski. Do butelek lub karafek ouzo podaje się mesédes, w zależności od sezonu mogą być z grillowaną ośmiornicą, grzybami, ślimakami lub fasolą. Prócz ouzerii w Atenach można spotkać miejsca, w których serwuje się kreteńską winogronową wódkę tsikoudia, zwaną także raki.

Tawerny
Prawdziwe greckie tawerny są zazwyczaj skromne. Plastikowa cerata lub tkanina pokrywa stół, na którym leżą małe serwetki i tanie sztućce. Kelner przynosi kosz białego chleba i zbiera zamówienia. Goście mogą sprawdzić, co danego dnia serwuje taka jadłodajnia, np. zaglądając do kuchni, tym samym do garnka. Prawdziwy Grek nie weźmie karty dań do ręki, o menu woli zapytać kelnera. Dla obcokrajowców karta dań jest oczywiście dostępna także po angielsku. Zamawia się najczęściej kilka różnych dań dla całego stołu, a kelner przynosi wszystkie posiłki jednocześnie, dlatego Ci, którzy mają swoje upodobania, co do kolejności dań, powinni składać zamówienia partiami. Jedzenie znajdujące się na stole jest wspólne, każdy może je jeść. Do posiłków podaje się najczęściej greckie wino butelkowane. Kawa, którą podaje się raczej w kawiarniach czy pijalniach kawy nie jest zbyt popularna w tego typu miejscach. Na deser serwowane są owoce.

Restauracje
Oprócz prostych tawern są oczywiście także restauracje różnych kategorii. Stoły pokryte są obrusami z tkanin, na których położone są szlachetne sztućce, a czasem nawet świece. Oprócz kuchni greckiej serwowane są zazwyczaj dania międzynarodowe. Coraz więcej lokali oferuje doskonałe wina z małych krajowych winnic. Często dostępne są również świeże ryby, szczególnie duży wybór oferuje portowa restauracja Mikrolimano w Pireusie. Cena świeżych ryb najczęściej obliczana jest według wagi. Rezerwacja stolików w restauracjach nie jest konieczna.

Greckie specjały
Oto kilka greckich specjałów:
bekri meze – gulasz wieprzowy, zwykle gotowany w glinianym garnku,
briam, briame – ratatouille z bakłażanami,
choriatiki salata – sałatka grecka z pomidorów, ogórków, cebuli, oliwek i sezonowej sałaty z fetą,
chtapodi ksidato – sałatka z ośmiornicy marynowana w occie i oleju,
dolmades – ryż, zioła i mięso mielone w liściach winogron, podawane w sosie cytrynowo jajecznym,
jouvetsi (giouvetsi) – makaron przypominający ryż, zapiekany z wołowiną lub jagnięciną,
kakavia (kakania) – grecki rodzaj zupy rybnej, gotowana w bulionie ryba podawana jest osobno,
kleftiko – mięso jagnięce lub kozie pieczone wraz z ziemniakami,
marines – chrupiące sardele spożywane w całości, ze skórą, ośćmi, głową i ogonem
moussakas – suflet z bakłażana lub cukinii z ziemniakami, mięsem mielonym i beszamelem,
pastitsjo – suflet z makaronu z mielonym mięsem i beszamelem,
revithokeftedes – rodzaj tartego ciasta z mąki i grochu włoskiego,
skordalja – puree z chleba pszennego z sosem czosnkowym, przystawka do ryby bądź pieczeni wieprzowej,
spanakopitta – tarta szpinakowa,
spetsofai – wiejska kiełbasa gotowana w oleju z sosem pomidorowym i zielonymi paprykami,
stifado – gulasz wołowy lub z królika przyrządzony z cebulą w sosie pomidorowo-cynamonowym,
souvlaki – szaszłyk z wieprzowiny i jagnięciny.

Zupa pasta
Na koniec długiego dnia ateńczycy chętnie zjadają treściwą zupę – pastę. Przygotowywana jest z flaków i nóg wołowych, gotowana w ogromnych kadziach. W otwartych całą dobę lokalach wystarczy spojrzeć na stół. Jeśli stoi na nim butelka octu, to znaczy, że na pewno podają tu pastę. Miejsca takie można znaleźć w ateńskich halach targowych przy Odos Athinas. Kiedy miasto budzi się do życia, rynek zapełnia się miłośnikami pasty oraz jej dostawcami.

Co wiemy o Grecji?
Bogowie antyczni
Wśród starożytnych bogów greckich Zeus był najważniejszy i najpotężniejszy. Na jego cześć odbywały się igrzyska olimpijskie, a w Atenach wzniesiono dla niego świątynię. Brat Zeusa – Posejdon, któremu poświęcono najważniejsze sanktuarium w Sunion władał morzami i wywoływał trzęsienia ziemi. Hades, drugi brat Zeusa, opiekował się światem zmarłych. Hera, żona Zeusa i strażniczka domowego ogniska urodziła mu jedynego syna, Hefajstosa, którego świątynię można podziwiać na agorze. Owocem jednego z pozamałżeńskich związków Zeusa był Apollo, bóg piękna i światła. Jego główne sanktuarium znajduje się w Delfach. Dionizosowi, bogowi wina i urodzaju składano hołd w teatrze u stóp Akropolu, a dziś czci się go we wszystkich tawernach.

Architektura
Architektura antyczna i klasyczna tworzy centrum miasta. Kiedy Grecja stała się wolnym państwem, a Ateny uczyniono jej stolicą, powrócono do starożytnych wzorców. Do budowy nowych obiektów wykorzystano antyczne fragmenty architektury. Dzięki wspaniałości antycznych budowli Ateny stały się jedną z najczęściej odwiedzanych metropolii na świecie.

Bizancjum
Pozostałości po sztuce bizantyjskiej odnaleźć można w wielu częściach miasta i okolic. W bizantyjskich kościołach i klasztorach zobaczyć można malowidła i ikony, tradycja ta wciąż obecna jest w folklorze. Sami Bizantyjczycy uważali się za prawowitego następcę imperium obejmującego prawie całe Morze Śródziemne – do V w. obszar ten znajdował się pod panowaniem rzymskim. Nowi mieszkańcy do XV w. nazywali siebie Rzymianami. Dla papieża i zachodnich cesarzy, Bizancjum od zawsze było solą w oku. Pragnęli jego zniszczenia niemniej mocno, jak muzułmańscy Turcy. W 1204 roku bizantyjska stolica – Konstantynopol – została zdobyta i splądrowana przez Wenecjan i uczestników czwartej wyprawy krzyżowej. Duża część kontynentu, w tym Ateny i pobliskie wyspy znalazły się pod władzą krzyżowców. Nazwę Bizancjum przemianowano na Stambuł dopiero po zdobyciu stolicy przez Turków. Bizantyjska flaga przestawiająca czarnego dwugłowego orła na żółtym tle wciąż powiewa przy wielu ateńskich kościołach.

Igrzyska Olimpijskie
Organizacja Igrzysk Olimpijskich w 2004 r. wpłynęła bardzo pozytywnie na infrastrukturę, środowisko i wygląd Aten, jednak pogrążyła Grecję w długach. Wiele obiektów sportowych nie jest mądrze wykorzystywanych, wymagają naprawy lub ich utrzymanie kosztuje naprawdę sporo. Faktem jest jednak to, że gdyby w 2004 roku igrzyska nie odbyły się w Atenach, nie stałyby się one tak nowoczesnym miastem.

Prawosławie
Grecy w większości należą do greckiego kościoła prawosławnego. Kapłani prawosławni mogą przystępować do sakramentu małżeństwa. Msze trwają od dwóch do trzech godzin. Większość Greków uważa, że mogą czynić cuda, wszelkie problemy zwierzają świętym przedstawionym na ikonach, które są bardzo ważnym elementem w kościele.

Grecja osmańska
Za czasów osmańskich Ateny były małą, nieliczącą się wsią. Wielu mieszkańców żyło na Akropolu lub na zboczach innych wzgórz. Kiedy Ateny stały się stolicą Grecji, zburzono wiele budynków z okresu tureckiego. Jedyne co pozostało, to przekształcony w muzeum meczet na placu Monastiraki i wejście do tureckiej szkoły islamskiej naprzeciwko Wieży Wiatrów.

Drogi
Ateny nie są scalonym miastem. Administracyjnie metropolia składa się z 38 różnych miast posiadających swojego burmistrza. Każde z tych miast odrębnie buduje drogi w związku z tym istnieje wiele ulic o tych samych nazwach. Żeby znaleźć określoną ulicę, trzeba znać dzielnicę, w której się znajduje.

Rytm dnia
Klimat kształtuje rytm dnia ateńczyków. Większość z nich wstaje bardzo wcześnie. Biura i muzea otwierane są już między godziną 8 i 9. Podczas lata, około 14, upał jest tak duży, że nie pozwala na pracę nawet największym pracusiom. Zamykane są banki, urzędy pocztowe i sklepy, pracy nie wstrzymują tylko prywatne, zagraniczne firmy. Większość mieszkańców udaje się do domu na małą drzemkę. Około 18 miasto budzi się ze snu, jednak tylko w poniedziałki, środy i piątki sklepy są otwierane ponownie. Ci, którzy nie muszą pracować, idą na spacer po centrum miasta lub odwiedzają pobliskie kawiarnie i bary. Godzina 21 to pora powrotu do domu albo spotkań w tawernie z rodziną i przyjaciółmi. O północy większość mieszkańców już śpi. Grecy są nocnymi markami, ale tylko w weekendy i święta.

Wakacje
Ateńczycy rozkoszują się urlopem najczęściej między 1 a 20 sierpnia. Większość sklepów i restauracji jest wtedy zamknięta, a Ateny przemieniają się w senne miasteczko.

To trzeba zobaczyć!
Ateny są idealnym miejscem na spędzanie urlopu. Prawie wszystkie zabytki i muzea znajdują się w centrum, tak, że wszędzie można dojść na piechotę. Podczas zwiedzania miasta warto chwilę odpocząć w kawiarni czy tawernie. Większość hoteli zlokalizowanych jest w centrum. Wypożyczenie samochodu nie będzie potrzebne, nie ma też potrzeby korzystania z autobusów i tramwajów. Jedynie do Pireusu najlepiej dojechać metrem lub tramwajem, ale już w samym mieście znowu wygodniej jest poruszać się pieszo.

Ateńskie zabytki pochodzą nie tylko z antyku, również z czasów średniowiecza. O wpływach kultury osmańskiej świadczą meczety. Wiele okazałych budowli powstało po utworzeniu nowych państw greckich, przy czym większość z zachowanych do dziś wybudowano w stylu klasycznym. Obecnie coraz większe znaczenie zyskują stare obiekty przemysłowe. W dawnych gazowniach znajdują się galerie i lokale, browary zostały przekształcone w muzea sztuki współczesnej.

Oferta muzealna Aten jest bardzo bogata. Trzy najważniejsze muzea zostały poświęcone czasom starożytnym, w dwóch z nich szczególne wyeksponowano zbiory sztuki bizantyjskiej. Dokumenty życia Żydów i eksponaty sztuki muzułmańskiej sąsiadują w galeriach muzealnych ze sztuką nowoczesną, ludową jak i nowogrecką. W Pireusie można pospacerować morskim szlakiem starożytnej Hellady lub zobaczyć pancernik z czasów I wojny światowej.

W pobliżu Akropolu
Większość sławnych miejsc w Atenach leży w bezpośrednim sąsiedztwie Akropolu w najstarszej dzielnicy Plaka. Cechami charakterystycznymi tych uliczek są liczne tawerny i sklepy z pamiątkami. Okazałe, misternie odrestaurowane domy z XIX w. stoją wzdłuż drogi prowadzącej w kierunku Akropolu. W dzielnicy Anafiotika panuje wiejska atmosfera, a pomiędzy Placem Monastiraki i Thissio znajduje się główny ateński pchli targ otoczony niezliczonymi kawiarniami z pięknym widokiem na Akropol. U podnóża południowego zbocza rozchodzi się szeroka, przeznaczona dla pieszych ulica Dionisiou Areopagitou, prowadząca do dwóch starożytnych teatrów i nowego Muzeum Akropolu.

Agia Dinami
Agia Dinami to malutka cerkiew, nad którą, w celu ochrony zabytku, zbudowano nowoczesny, wysoki budynek stojący na filarach. Cerkiew jest wciąż odwiedzana przez wielu wierzących. Przedstawione na ikonostasie liczne sceny z życia Świętego Dinami dokumentują godziny rozmów i modlitw z wiernymi.

Agora i Muzeum Agory
Sercem starożytnych Aten była agora, czyli rynek będący miejscem licznych zgromadzeń. Agora zajmowała kwadratową powierzchnię o wymiarach około 120x120m. Znajdowało się tam wiele siedzib instytucji politycznych, świątyń bogów greckich oraz posągów bohaterów. To właśnie tu przechadzał się wielki filozof Sokrates, tu spędzali czas poeci, tacy jak Ajschylos i Eurypides, politycy Perykles i Temistokles oraz myśliciele – Platon i Arystoteles. Agora od tysiącleci stanowi centrum życia gospodarczego i społecznego. Przez wieki, od starożytności do czasów współczesnych, wygląd miasta zmieniał się, ale zachowały się ruiny pochodzące jeszcze z czasów rzymskich. Dwie budowle robią ogromne wrażenie. We wschodniej części rynku jest to Stoa Attalosa, w zachodniej – świątynia Hefajstosa. Stoa Attalosa jest dwupiętrową halą kolumnową liczącą 116m długości, w której najprawdopodobniej mieściły się sklepy otaczające niegdyś rynek. Dzisiejsza stoa to zrekonstruowana na polecenie Heroda Attyka obiekt, pełniący funkcję Muzeum Agory. Szczególną atrakcją tego małego muzeum jest możliwość zobaczenia eksponatów opowiadających o politycznym i prywatnym życiu ludzi sprzed ponad 2 tys. lat. Znajdują się tu dwie pary glinianych butów, wagi z brązu i wagi ołowiane pochodzące z dwóch pierwszych wieków przed Chrystusem. W innej gablocie zobaczyć można zabytkowe siodełko dla dziecka z nocnikiem. Pozostałe stanowiska eksponują garnki, patelnie, podgrzewacze, przyrządy do grilla oraz przenośny piec sprzed 2,5 tys. lat. Prawo ostracyzmu, codzienna praktyka polityczna starożytnych Greków, zostało stworzone w Atenach w V w. p.Chr. Nie więcej niż raz w roku odbywało się zgromadzenie co najmniej 6 tys. obywateli, którzy na kawałku gliny mieli wyryć imię osoby, która zostanie wygnana, a kara ta trwać będzie przez 10 lat. Wybrana większością głosów osoba musiała opuścić miasto. Ostrakony, czyli skorupki, na których zgłaszano prawdziwych lub domniemanych wrogów państwa, można obecnie zobaczyć w muzeum. Ponadto znajdują się tam także zegar wodny do mierzenia czasu mówców (każdy miał 6 min) oraz prototyp maszyny losującej.

Najlepiej zachowaną budowlą w całej Grecji jest Hefajstejon, Świątynia Hefajstosa (znana też jako Tezejon), poświęcona bogowi ognia, kowali i złotników. W kolejnych stuleciach świątynię przekształcono na kościół – w ten sposób uniknęła losu wielu zabytkowych budowli rozebranych w czasach chrześcijańskich dla uzyskania materiałów budowlanych. Główne pomieszczenie świątyni zdobią tworzące pierścień 34 kolumny doryckie oraz posągi Hefajstosa i Ateny. Poza tym budowlę dekorują metopy ze scenami ilustrującymi czyny Heraklesa i Tezeusza (stąd wywodzi się druga nazwa świątyni – Tezejon). Na uwagę zasługuje sufit świątyni – kompletny i bardzo dobrze zachowany, bogato zdobiony kaseton. Oryginalny dach świątyni niestety nie przetrwał w całości. Kiedyś pokrywała go czerwona dachówka, a fryzy i poszczególne elementy były kolorowo pomalowane.

Między Stoą Attalosa i Świątynią Hefajstosa mieściło się wiele innych budynków, po których pozostał tylko drobny ślad. Tak stało się z położonym na zachodnim brzegu rynku Buleuterionem – miejscem posiedzeń rady, Metroonem – budynkiem archiwum państwa oraz okrągłą świątynia Tolos, będącą siedzibą 50 radnych miasta. W centrum Agory wybudowano także ogromny Odeon – salę koncertową na ok. tysiąc słuchaczy. W poprzek agory ciągnie się Święta Droga, po której w Wielkie Panateje przechodziła procesja do Akropolu. Po częściowo zachowanej drodze można dziś swobodnie spacerować.

Akropol
Ateński Akropol jest najbardziej znanym zabytkiem starożytnej Hellady. Grecy uznaną go za swój pomnik narodowy, na którego świętym obszarze nawet strażnikom nie wolno spożywać pokarmu. Akropol (greckie Najwyższe Miasto) wznosi się na wysokości 156 m ponad poziom otaczającej go równiny. Z trzech stron wzgórze jest bardzo strome, dostęp możliwy się tylko od zachodniej części płaskowyżu. Na obszarze tym zbudowano znaczną ilość budynków. Przy bezchmurnym niebie widok rozciąga się na wyspy w Zatoce Sarońskiej, Salaminę i Eginę. W słoneczne zimowe dni, świecą się ośnieżone szczyty Peloponezu.

W czasach starożytnych wzgórze Akropolu było idealnym miejscem na cytadelę, najlepszą ochronę mieszkańców w przypadku najazdu wroga. Z tym zamysłem rozpoczęto budowę twierdzy, której funkcja w ciągu 4 tysięcy lat ciągle się zmieniała. To, co widzą dzisiaj odwiedzający, daje raczej krzywy obraz rzeczywistości. Najbardziej zachowały się budowle, takie jak Brama Beulego, Propyleje, Świątynia Nike, Erechtejon i Partenon. W dodatku ich obecny wygląd jest wynikiem prac ludzi w ciągu ostatnich dwóch tysiącleci. Grecy odrestaurowują zabytki zgodnie z ich idealnym, oryginalnym projektem, jest to symbol ich dumy narodowej. Przewiduje się, że w ciągu najbliższych kilku lat Akropol stanie się ogromnym placem budowy.

Najstarsze ślady osiedli ludzkich na skałach Akropolu pochodzą z czasów mykeńskich. Wtedy to najwyżej stał pałac króla, który rządził stąd swoim małych królestwem. Wraz z pojawieniem się Dorów upadło królestwo Mykeńskie i zniszczono pałac. W VIII w. p.Chr. Akropol nie był już siedzibą wybitnego władcy, ponieważ zapanowały egalitarne rządy wspólnoty obywateli. Wtedy też przekształcono go w miejsce kultu różnych bóstw. Czczono ich rzeźby lub składano hołd elementom natury, np. drzewu oliwnemu ucieleśniającemu Atenę. Składanie ofiar, będące najważniejszym rytuałem greckiej religii, odbywało się na otwartym powietrzu, w obecności tłumu wiernych. Ofiary ze zwierząt składano na ołtarzu. Pierwsza monumentalna świątynia Akropolu powstała na początku VI w. p.Chr. i była poświęcona bogini Atenie. Tylko część obiektu zbudowano z kamienia, kolumny wyrzeźbiono w drewnie. Dopiero w VI w. zaczęły powstawać budowle całkowicie kamienne.

Przy dużym poparciu prostego, cierpiącego pod rządami arystokracji społeczeństwa, w 546 r. p.Chr. władzę uzyskał tyran Pizystrat i jego synowie Hippiasz i Hipparchom. Ich wolą było ustawienie ich posągów na Akropolu, jako że starą, w znacznej mierze zniszczoną Świątynię Ateny chcieli zastąpić nową, kamienną budowlą. W czasach tyranii powstała pierwsza brama wejściowa na Akropol, a także sanktuarium Artemidy. Wszystkie te budowle zostały zniszczone przez Persów, przed którym Ateńczycy w 480 r. p.Chr. wycofali się całkowicie na wyspę Salaminę. Po bitwie morskiej pod Salaminą i bitwie pod Platejami Persowie zniszczyli świątynie i fortyfikacje Akropolu. Przez kolejne 30 lat panował pokój. Ruiny stanowiły przestrogę i wspomnienie zagrożonej wolności. Dla podkreślenia tej sytuacji, pozostałości Świątyni Ateny ułożono na murze obwodowym, budując ze starych kamieni jego nowe części. W tym czasie Ateny zostały przekształcone w demokratyczne państwo, w którym Zgromadzenie Ludowe – wolnych obywateli płci męskiej – podejmowało wszystkie decyzje. Lud miasta postanowił w 450 r. p.Chr. zbudować kompleks świątyń na Akropolu: Partenon, Świątynię Nike, Propyleje i Erechtejon. Perykles, największy ateński polityk, który od ponad 30 lat piastował najwyższe stanowiska państwowe, zainicjował plan przebudowy Akropolu. Oczywiście miał także swoich wrogów, dlatego też w budynki Akropolu odzwierciedlają dwa prądy polityczne. Partenon i Propyleje należą do struktur bardziej postępowych i demokratycznych, Erechtejon i Świątynia Nike natomiast reprezentują nurt konserwatywny. Obu stronom zależało na podkreśleniu potęgi i chwały Ateny, dopiero na drugim miejscu stał pomysł (forsowany przede wszystkim przez konserwatystów), stworzenia nowej świątyni dla innych ważnych bóstw greckich.

Brama Beulego
Poniżej Propylejów znajdują się pozostałości bramy, która została nazwana nazwiskiem francuskiego archeologa Beulego. Za nią stoi wybudowany w czasach rzymskich wysoki cokół posągu Agrypy – wybitnego dowódcy i zięcia cesarza Augusta.

Propyleje
Zbudowane przez Mnesiklesa Propyleje były najokazalszym wejściem do obszaru świątynnego w ówczesnej Helladzie. Ten monumentalny budynek witał odwiedzających sześcioma kolumnami doryckimi. Przez część zachodnią, podzieloną na trzy nawy dwoma rzędami kolumn w porządku jońskim, prowadziła droga. Halę zdobiły kolorowe, kasetonowe stropy. Kolejne sześć kolumn, stojących równolegle do poprzednich, zamykało tę część budowli. Fasada Propylejów jest zwrócona w stronę Pnyksu, wzgórza w centrum miasta stanowiącego w starożytności miejsce spotkań obywateli. Lewe (większe) skrzydło służyło za miejsce gościnne dla pielgrzymów. Znacznie mniejsze prawe skrzydło Propylejów zaskakuje swoją formą. Jest ono wyrazem kompromisu między konserwatystami i liberałami. Gdyby oba skrzydła były tej samej wielkości, obejmowałyby także o wiele starsze sanktuarium Artemidy oraz świątynię Nike. Widoczną oznaką porozumienia jest niedokończona południowa ściana prawego skrzydła.

Świątynia Nike
Niewielka Świątynia Ateny Nike znacznie odróżnia się od monumentalnych budowli Propylejów i Partenonu i jako jedyna z nich pełniła funkcje sakralne. Już sama forma świątyni (cztery kolumny jońskie z przodu i z tyłu) sugerowała jej przeznaczenie. Składając ofiary na ołtarzu, Grecy czcili tu Świętą Nike. W 2003 roku całkowicie rozebrano świątynię, a prace renowacyjne mają przywrócić pierwotny kształt budowli.

Erechtejon
W okresie między wojnami peloponeskimi rozpoczęto konstrukcję kolejnego obiektu sakralnego – Erechtejonu. Budowę zakończono w 406 roku, a dwa lata później kapitulacją Aten skończył się złoty okres w Grecji. Erechtejon jest niesymetryczną, kilkupoziomową budowlą, miejscem kultu wszystkich czczonych na Akropolu bóstw – od Posejdona do Hefajstosa oraz mitycznych królów Kekropsa i Erechteusza. W ruinach starego Erechtejonu stał również drewniany posąg Ateny, pochodzący z czasów wojen perskich. Najbardziej niezwykłą i najsłynniejszą częścią świątyni jest krużganek kor, którego belkowanie dźwiga sześć posągów pięknych dziewcząt (Kariatyd). Obecnie oglądać można tylko ich kopie, oryginały znajdują się w British Museum w Londynie i Muzeum Akropolu.

Partenon
Największa i najwspanialsza budowla na Akropolu powstała w przeciągu zaledwie 15 lat. Wprawdzie jej obecny wygląd różni się od oryginalnej formy (brakuje dachu, ścian we wnętrzu oraz kolorowych malowideł na belkowaniu i ścianie szczytowej) jednakże wciąż zachwyca lekkością i harmonią. W zasadzie Partenon nie był świątynią, nie posiadał ołtarza. Wielki posąg Ateny ze złota i kości słoniowej, wokół którego zbudowano Partenon, miał odgrywać rolę reprezentacyjną, przy okazji pełnił funkcję skarbca. W osobnej Sali zwanej opistodomos przechowywano majątek Ateńskiego Związku Morskiego. Wpływy z danin ówczesnej Grecji przynosiły Atenom ok. 11 ton srebra rocznie – na budowę Partenonu i statui Ateny przeznaczono w sumie 20 ton srebra.

Gdyby ambicję Greków zaspokoiło wzniesienie świątyni, której dach pokryty jest marmurem i najcenniejszej rzeźby przedstawiającej Atenę, Partenon nie zyskałby takiej sławy. Ateńczycy chcieli uczynić z tego miejsca nie tylko symbol ich potęgi, lecz przede wszystkim dać wyraz ich technicznej i intelektualnej wyższości. Partenon zachwyca harmonią proporcji obliczonych przez architektów Kallikratesa i Iktinosa. Żeby zachować idealne proporcje tak dużej świątyni, doryckie kolumny posiadały nie 16 lecz 20 kanelur (pionowych wyżłobień). W celu uniknięcia efektu nadmiernego obciążenia belkowania, bębny kolumn poszerzają się do ⅔ wysokości, po czym stają się węższe. Lekką wypukłość trzonu kolumny w porządku doryckim nazywa się entasis. Poza tym kolumny nachylone są lekko ku środkowi, co nie jest widoczne gołym okiem (dzięki temu trikowi obserwujący nie ma wrażenia „rozchodzących się” kolumn).Wszystkie poziome linie w rzeczywistości są nieco wykrzywione. Środkowe części stylobatu zostały podniesione w stosunku do płaszczyzny poziomej o ponad 10 cm, co łatwo zauważyć. Oznacza to, że każda część została przygotowywana osobno i idealnie dopasowana do pozostałych. Żadna inna budowla nie posiadała tak wartościowej statui. Metopy umieszczone na belkowaniu ozdobiono scenami 92 walk, a ściany celli fryzem jońskim (162 m) przedstawiającym procesję zmierzającą w kierunku Akropoli z okazji Panatejów. Huczne obchody tego święta odbywają się co cztery lata. Różne części fryzu można zobaczyć w Muzeum Akropolu, w Paryżu i Londynie.

Muzeum Akropolu
Stare Muzeum Akropolu zostało zamknięte w lipcu 2007 roku. Wszystkie główne obiekty wystawowe przeniesiono do nowego Muzeum Akropolu znajdującego się na południowym brzegu wzgórza świątynnego. Odporna na trzęsienia ziemi budowla została zbudowana według planów szwajcarskiego architekta Bernard Tschumi. Szkło, które było tu najważniejszym materiałem budowlanym, idealnie wyeksponowało dzieła sztuki reprezentujące tysiąc lat rozwoju artystycznego.
Do najstarszych prac w muzeum należy rzeźba z tufu pokazująca bohatera Heraklesa w walce z dziewięciogłową hydrą lernejską. Duży rak śpieszy jej z pomocą i szczypie Heraklesa w stopę. Następnie bohater woła Jolaosa, by spalił pobliski las. Wszystkie figury były pomalowane na żywe kolory. Jednym z najbardziej znanych posągów z okresu archaicznego jest Moschoforos – arystokratyczny właściciel ziemski, niosący cielę jako ofiarę dla bogów. Jego nazwisko, Rhombos, jest wyrzeźbione na podstawie wykonanej z czystego marmuru pracy.

O ideałach i życiu attyckich ziemian opowiada także wiele innych rzeźb przedstawiających polowania, wojny i grabieże, a nawet hodowlę rasowych koni. Liczne posągi kobiet, zwane korami, przedstawiają ówczesne wyobrażenie ideału piękna. Wszystkie odziane są we wspaniałe, jaskrawo pomalowane szaty upięte tak, by odsłonić kostki. W ręce trzymają podarunki ofiarne dla bogów. Ważne święta religijne były bowiem nieczęstymi okazjami do podziwiania arystokratycznych kobiet w miejscach publicznych. Ich mężowie byli z nich równie dumni jak ze swych koni i wartościowych prezentów. Dlatego też właśnie rzeźby kor najczęściej zdobiły najbliższe okolice świątyń. Najbardziej znanymi ze wszystkich kor są posągi młodych kobiet wspierających dach Erechtejonu – oryginały z czasów po wojnach perskich znajdują się w muzeum, figury na Akropolu zostały zastąpione kopiami. Nieco starsze dzieła, które przetrwały zniszczenie starego Akropolu przez Persów, dają obraz okresu przejściowego między stylem archaicznym i klasycznym. Jedną z pierwszych rzeźb klasycznych jest pomnik młodzieńca Kritiona, który w odróżnieniu od sztywnych pozycji przestawianych w sztuce archaicznej, oddaje naturalne ruchy ciała. Przykładem dojrzałego stylu klasycznego jest reliefowa stela Ateny Zadumanej. Bogini stoi oparta o włócznię z opuszczoną w zamyśleniu głową. Szczególnie imponujące są dwa zrekonstruowane fragmenty dekoracji Partenonu. Znajduje się tu cały przekrój bohaterów greckiego nieba. Niestety wiele rzeźb znajduje się w British Museum w Londynie, który pomimo wielu próśb nie chce ich zwrócić Grecji. Płyty z jońskiego fryzu Partenonu przedstawiają postaci biorące udział w procesji w czasie święta ku czci bogini Ateny.

Areopag
Blisko wejścia do Akropolu grubo ciosane stopnie prowadzą na niewysokie wzgórze, na którym w okresie klasycznym rezydowała rada najwyższego sądu. Uprawnienia rady zmieniały się z biegiem czasu, zawsze jednak zajmowała się sprawami kryminalnymi. Z Areopagu rozciąga się piękny widok na Agorę i Propyleje.

Teatr Dionizosa
Teatr położony na południowym zboczu Akropolu jest kolebką teatru europejskiego. W miejscu tym starożytni Grecy czcili co roku boga Dionizosa wesołymi tańcami i śpiewami. Swój wkład w rozwój sztuki teatralnej wniósł Tespis, wprowadzając pierwszego aktora prowadzącego dialog z chórem i przewodnikiem chóru, co stanowiło początek dramatu jako rodzaju literackiego. Niedługo później pojawili się Ajschylos, Sofokles i Eurypides. W czasach Tespisa widzowie zasiadali jeszcze na gołych skałach zbocza. W późniejszym okresie wybudowano drewniane ławki na których Ateńczycy oglądali uczestników konkursów podczas Wielkich Dionizji. Święto to trwało siedem dni, trzy z nich obchodzono w teatrze. Trzech autorów przedstawiało swoje tragedie i satyry (każdy miał jeden dzień na prezentację). Wstęp do teatru był bezpłatny, widzowie otrzymywali nawet datek za udział w zgromadzeniu narodowym. Z biegiem czasu drewniane ławki zastąpiono kamiennymi i teatr przybrał swoją obecną formę. Pierwszy rząd składał się z marmurowych siedzeń z oparciami, zastrzeżonych tylko dla kapłanów i innych dostojników. Środkowe miejsce zdobione widocznymi jeszcze dzisiaj płaskorzeźbami należało do kapłana Dionizosa. Za czasów cesarza Nerona dokonano niezbędnego przekształcenia sceny. Przystosowano ją do walk gladiatorów i bitew morskich. Skonstruowano także marmurową balustradę z mitycznymi scenami: z lewej strony przedstawiono narodziny boga, na środku ofiary składane bogowi, po prawej kult Dionizosa.

Biblioteka Hadriana
Na obrzeżach wiecznie tętniącego życiem placu Monastiraki wznosi się fasada biblioteki rzymskiego cesarza Hadriana. Do kompleksu należał duży, stukolumnowy portyk ze zbiornikami wodnymi, przebudowany później na chrześcijańską bazylikę.

Łuk Hadriana
Przy ruchliwej ulicy Leoforos Amalias stoi marmurowy Łuk Hadriana. Rzymski cesarz Hadrian oddzielił bramą stare miasto greckie od nowych Aten, ustanawiając tym samym granicę między nimi. Inskrypcja na fryzie objaśnia ten podział; od strony Akropolu napis głosi: "To są starożytne Ateny, miasto Tezeusza", a od strony przeciwnej napisano: "To jest miasto Hadriana, a nie Tezeusza".

Muzeum Żydowskie
Muzeum to świadectwo dziejów społeczności żydowskiej w Grecji. W 9 salach znajdują się zbiory dokumentujące święta, uroczystości sakralne i życie codzienne Żydów. Przedstawiono tu również relacje jakie panowały między greckimi katolikami i Żydami podczas niemieckiej okupacji.

Pomnik Lizykratesa
W ramach corocznych Wielkich Dionizji odbywały się trzydniowe konkursy w Teatrze Dionizosa. Finansowaniem chóru zajmował się każdorazowo zamożny obywatel, zwany choregiem. Nie autor, lecz choreg otrzymywał nagrodę – brązowy trójnóg. Najbardziej znanym obywatelem pełniącym tę funkcję był Lizykreates. Jak większość swoich poprzedników i następców ulokował swoje trofeum na Ulicy Trójnogów, prowadzącej od Agory do teatru Dionizosa. Pomnik Lizykratesa jest jedynym posągiem chorega w Atenach zachowanym w dość dobrym stanie. W średniowieczu mieściła się tu biblioteka klasztoru kapucynów. 25 cm fryz zdobiący marmurową budowlę przedstawia sceny z mitu o Dionizosie: grę z panterą, satyrów należących do orszaku boga oraz piratów tyrreńskich, którzy próbowali go porwać.

Mitropoli i Małe Mitropoli
Budowę prawosławnej katedry rozpoczęto w XIX wieku. Ten najważniejszy w Atenach kościół jest popularnym miejscem różnych ceremonii, w których uczestniczą polityczne osobistości Grecji – wydarzenia te są najczęściej transmitowane w telewizji. Bezpośrednio przy katedrze stoi skromny, malutki kościół biskupi. Zbudowano go z bloków marmuru pochodzących z innych rozebranych budynków sakralnych. Wykorzystano stare fryzy i płaskorzeźby, które zdobią teraz kościółek. Przechadzając się dookoła budynku można rozpoznać m.in. pogańskie tancerki i lwa, który właśnie upolował sarnę. Nad wejściem znajduje się fryz przedstawiający cały szereg pogańskich świąt.

Muzeum Greckiej Sztuki Ludowej
Małe, bardzo przestronne i nowoczesne muzeum w dzielnicy Plaka prezentuje zbiory greckiej sztuki ludowej i dokumenty życia codziennego: hafty, wyroby snycerskie i kowalstwa artystycznego oraz broń. Warto zobaczyć także niepowtarzalną kolekcję tradycyjnych kostiumów karnawałowych z wyspy Skiros oraz miast Drama, Kawalla i Naoussa, zbór lalek oraz pacynek z teatru Karagkiozisa.

Odeon Heroda Attyka
Ten klasyczno-antyczny teatr na południowych zboczach Akropolu jest podarunkiem Heroda Attyka dla jego ukochanego miasta rodzinnego. Ponieważ często słychać tu muzykę, popularnie nazywa się go również odeonem. W odróżnieniu od teatru Dionizosa posiadał 32 strome rzędy widowni, gdzie mogło zasiąść ponad 5 tys. widzów. Jak wszystkie rzymskie teatry, cavea, widownia teatru w kształcie półkola, została przykryta dachem.

Rzymska agora i Wieża Wiatrów
Prócz starej, greckiej agory, zbudowano także nową, rzymską agorę otoczoną kolumnami i sklepami. Oba rynki dzieli główna brama wejściowa zwrócona w kierunku starej części. Na drugim końcu placu wznosi się dobrze zachowana Wieża Wiatrów. Pochodzi ona z czasów panowania rzymskiego. Wieża pełniła funkcję drogowskazu i zegara. W starożytności czas mierzono głównie dzięki zegarom słonecznym, które nie działały prawidłowo w nocy i pochmurne dni. W celu zapobiegania niedokładnościom stworzono zegar wodny, który przez skomplikowany system rur precyzyjnie wyznaczał czas. Dodatkowo na zewnętrznych stronach ośmiu ścian wieży umieszczono zegary słoneczne. Nad nimi znajdują się płaskorzeźby przedstawiające personifikacje wiatrów zwróconych w różne strony nieba. Tuż przy wejściu bo obszaru wykopalisk znajdują się pozostałości wspólnej latryny, z której mogło korzystać jednocześnie 70 osób.

Świątynia Zeusa Olimpijskiego
Najpotężniejsze kolumny w Atenach są częścią Olimpiejonu, Świątyni Zeusa Olimpijskiego. 15 z nich stoi, pozostałe leżą nienaruszone. W pierwotnej formie świątyni znajdowały się 104 marmurowe kolumny o wysokości prawie 17 m. i całkowitej wadze 15,5 tys. ton. Historia budowy sanktuarium obejmuje 700 lat. Pierwsze prace nad mniejszą Świątynią Zeusa rozpoczęto za rządów tyrana Pizystrata. Jednak dopiero jego synowie, Hippiasz i Hipparch, jako pierwsi podjęli się budowy obecnie największej świątyni w Grecji. Prace budowlane ukończono za panowania rzymskiego cesarza Hadriana. We wnętrzu świątyni mieścił się posąg Zeusa oraz pomnik cesarza na koniu. Na przestrzeni wieków liczne trzęsienia ziemi zniszczyły świątynię.

Chwila relaksu
Zlokalizowany na nadmorskich przedmieściach Vouliagmeni mały zbiornik wypełnia woda termalna o temperaturze 22-25 st. C. Powstałe w dolinie wulkanu jezioro jest typowym zjawiskiem dla skał krasowych. Woda bogata w pochodne związki chloru i sodu pomaga w leczeniu reumatyzmu i rwy kulszowej.

Emboriko Trigono i Kerameikos
„Trójkąt handlowy” między placami Syntagma, Omonia i Monastiraki oferuje szeroką gamę produktów po przystępnej cenie. Mieszczą się tu tysiące małych sklepów spożywczych i przemysłowych. Wiele uliczek w ostatnich latach zostało przebudowanych na trasy spacerowe, a ponad stuletnie hale targowe na Odos Athinas znacznie zmodernizowano. Na zachód od ulicy Ateńskiej, okolice ratusza oblegają przybysze z Indii i Pakistanu. Między ul. Ateńską a stacją metro Thissio mieści się tradycyjna dzielnica rzemieślnicza Psirri. W zachodniej części znajduje się dzielnica Kerameikos z małymi muzeami i podobnymi do parków terenami antycznych cmentarzy. Na północ od tego miejsca, przy ulicy Thermopilon i Salamino osiedlili się migranci z krajów arabskich i północnoafrykańskich.

Narodowe Muzeum Historyczne
Z historią Grecji (od upadku Cesarstwa Bizantyjskiego do II wojny światowej) można zapoznać się podczas spaceru po gmachu pierwszego greckiego parlamentu. Klasyczna budowla służyła w przeszłości za ośrodek spotkań przedstawicieli ludu. Warto zobaczyć flagi, chorągwie, broń i wiele osobistych przedmiotów należących niegdyś do królów i walczących o wolność żołnierzy.

Muzeum Sztuki Islamu
Wystawa w Muzeum Sztuki Islamu obejmuję sztukę wielu państw muzułmańskich. Szczególnie warto zwrócić uwagę na fragmenty salonu kairskiego domu (dom ma 350 lat). Na parterze można podziwiać pozostałości cmentarza i antycznego muru miejskiego.

Kapnikarea
Mały, bizantyjski kościół stoi na głównym deptaku Aten. Zdobią go tradycyjne freski z XIX wieku.

Kerameikos i Muzeum Kerameikos
Z dala od najpopularniejszych szlaków turystycznych znajduje się antyczny cmentarz, którego mury pamiętają odległe czasy, a nagrobki upamiętniają losy wielu ludzi. Kerameikos było dzielnicą Aten rozciągającą się od murów miejskich aż do starożytnej agory. Podczas wykopalisk odkryto dwie główne bramy: Bramę Świętą i Dipylońską. Przez pierwszą prowadziła Święta Droga i co rok odbywały się uroczyste pochody do Eleusis. Druga natomiast otwierała przejście procesji zmierzającej do Akropolu podczas Panatejów. Między dwoma bramami stał pompeion – budynek, w którym uczestnicy przygotowywali się do pochodu, dostojnicy brali udział w wielkiej uczcie. Miejsce to pełniło także funkcje ośrodka sportowego. Największe wrażenie robią pomniki nagrobne po obu stronach rzeki Erisanos, która wypływa z gór Likavittos. Niektóre budowle wzniesione ku czci poległych żołnierzy zostały ufundowane przez państwo, inne są prywatną inicjatywą. Pochowano tu wielkich mężów stanu, takich jak Perykles i Klejstenes. Nowoczesne muzeum ateńskiego cmentarza prezentuje pomniki nagrobne i wazy, są to: piękny kuros, sfinks, rzeźba lwa i monumentalny kamienny byk.

Hale targowe
Ponad stuletnie ateńskie hale targowe w ostatnim czasie znacznie unowocześniono. Podświetlane lodówki z reklamą zakładu mięsnego zachęcają klientów do zakupu przeróżnych mięs i wędlin. Na targu rybnym można kupić dosłownie wszystko, co żyje w wodzie. Sprzedawcy plastikowych toreb stoją przy wejściach do hal. Wokół budynku przedawane są orzechy, oliwki, miód, sery, jaja, wina i wyroby spirytusowe. Po przeciwnej stronie drogi Athinas znajduje się nowoczesny rynek owoców i warzyw. Dostępne są towary egzotyczne, jak również polska kiełbasa i islandzki dorsz. Charakterystyczny zgiełk panuje tu od poniedziałku do soboty każdego ranka. Tawerny, poza niedzielą, otwarte są całą dobę, a dzięki gorącym zupom serwowanym w nocy cieszą się dużą popularnością.

Plac Monastiraki
Plac handlowy znajdujący się przy stacji metro o tej samej nazwie to całkowite przeciwieństwo Placu Kolonaki. Zawsze panuje tu handlowy harmider, a zwłaszcza podczas pchlego targu w niedzielne przedpołudnie.

Plac Omonia
Plac Omonia, czyli Plac Zgody jest najgłośniejszym miejscem w Atenach. O każdej porze dnia i nocy gromadzą się tu grupy dyskutujących mężczyzn, przede wszystkim Polaków, Albańczyków i Greków znad Morza Czarnego. Stacja metro Plac Omonia jest głównym węzłem komunikacyjnym miasta.

Plac Syntagma
Reprezentacyjny plac stolicy – Plac Konstytucji (Platia Sintagmatos) to regularny czworokąt z ławkami i terenem zielonym. Dominuje zabudowa nowoczesna, a z XIX w. pochodzą tylko największe hotele: King Roi Georges II i Grande Bretagen, jak również były Pałac Królów. Ten ostatni powstał w I połowie XIX w. i pełnił funkcje parlamentu, a także siedziby prezydenta. Przed zamkiem stoją Ewzoni, żołnierze w tradycyjnych strojach, pełniący wartę honorową przed grobem nieznanego żołnierza. W każdą niedzielę o godzinie 11 następuje zmiana warty. Na stacji metra nieopodal placu stoi wystawa antycznych znalezisk, na które natrafiono podczas prac budowlanych.

Synagogi
Synagoga Etz-Hayyim została wybudowana na początku XX w. przez imigrujących Żydów sefardyjskich, drugą zaś Synagogę Beth-Salom postawili Żydzi greccy, zamieszkujący Helladę od czasów antycznych.

Okolice Likavittos i Ardittos
Pomiędzy szczytem Likavittos, a zielonymi wzgórzami Ardittos rozciąga się część mieszkalna ateńskiego śródmieścia. Znajdują się tutaj siedziby prezydenta miasta i ministrów, ministerstwa oraz ambasady. Park narodowy, Ardittos, Park Zapion i Likavittos są zielonymi płucami miasta. Bulwar Leoforos Vas Sofia to wyjątkowe miejsce stolicy. Na południowym wschodzie Likavittos znajduje się dzielnica Kolanaki, mimo sporych tłumów i wąskich chodników cieszy się ona opinią najpopularniejszej światowej dzielnicy handlowej Aten. Na północy graniczy ona z dzielnicą anarchii, zamieszkałą przez ateńskich studentów.

Ardittos
Zalesione wzgórze znajdującego się bezpośrednio na południu Panatejskiego Stadionu nosi nazwę antycznego herosa. Na szczycie zostały odkopane fragmenty świątyni bogini losu Tyche.

Muzeum Benakisa
Mimo że muzeum posiada eksponaty pochodzące z czasów antycznych, koptyjskich, bizantyjskich, islamskich czy rozkwitu sztuki chińskiej, poświęcone jest przede wszystkim sztuce i historii okresu postbizantyjskiego. Wśród obiektów antycznych wyróżniają się dwie złote wazy liczące 5 tys. lat. Imponuje wykonany z niemal fotograficzną dokładnością portret mumii młodego człowieka powstał w III w. w egipskiej oazie Fajum. W jednym z pomieszczeń można porównać dwa obrazy malarza El Greco. Jeden z nich to prawdziwa ikona przedstawiająca Jana Ewangelistę malującego portret Madonny z Dzieciątkiem. Drugi ukazuje hołd Trzech Króli, charakterystyczny motyw dla malarstwa zachodniego. Na wyższych piętrach mieszczą się liczne akwarele, obrazy olejne i inne dzieła artystów zagranicznych z początku greckiej historii, jak również widoki miast, krajobrazy i portrety zwykłych ludzi. Najciekawsze eksponaty w muzeum to zdecydowanie zbiory ludowego rzemiosła – przepiękne hafty wykonane przez anonimowe kobiety dziś byłyby bezcenne. Ponadto znajdują się tu stroje regionalne z prawie całej Grecji, malowane skrzynie, ceramika i rzeźby. Zdecydowanie najpiękniejsze są jednak złote, zdobione emalią i perłami naszyjniki z wyspy Patmos oraz podobne w formie złote kolczyki z wyspy Sifnos.

Muzeum Bizantyjskie
Zbudowane dla ekscentrycznej francuskiej księżnej muzeum w stylu florenckim, nazwane Villa Ilissia, mieści obecnie większość ateńskich wystaw. W podzi

zamknij

Opinie Ateny

Przyjemny citybreak w AtenachHotel polecany
Victory Inn, Ateny, Ateny
4.8
Słońca
... dół i zjeść na miejscu. Jeślibym miał jeszcze kiedyś okazję odwiedzić Ateny, to nie wahałbym się ... Victory Inn Okolica hotelu nie wygląda zbyt zachęcająco, choć na plus trzeba zaliczyć znajdującą ... się niedaleko stację metra a także bliskość Muzeum Archeologicznego. Także sam hotel z zewnątrz ... prezentuje się średnio, ale na szczęście zaraz po wejściu niezbyt dobre wrażenie znika. Przyjemne, choć ... Czytaj dalej opinię
wrzesień 16
,
Waldemar, Wiek 31-35, samemu
Potwierdzono dowodem rezerwacji
Oceniający jest klientem HolidayCheck lub przedstawił dowód swojego pobytu
Opinie czytano 30 razy

Ateny przyzwoity hotelHotel polecany
Best Western Hotel Museum, Ateny, Ateny
4.7
Słońca
... Best Western Hotel Museum Bardzo przyzwoity hotel w Centrum Aten, przy Muzeum Archeologicznym. Do ... Akropolu trzeba podjechać komunikacją. Sam hotel trochę ugryziony zębem czasu. Mimo tego pobyt ok ... , bardzo wygodne łóżko, smaczne śniadania. ... Czytaj dalej opinię
październik 15
,
Krzysztof, Wiek 19-25, przyjaciele
Potwierdzono dowodem rezerwacji
Oceniający jest klientem HolidayCheck lub przedstawił dowód swojego pobytu
Opinie czytano 24 razy

Fresh Hotel - AtenyHotel polecany
Fresh Hotel, Ateny, Ateny
4.0
Słońca
... ! Pięknie widać z hotelu całe Ateny. A już basen na dachu był rewelacyjny! Miałam mały problem z ... Fresh Hotel Świetny hotel! Pokoje duże i przestronne, łóżka bardzo wygodne. Wielka zaleta - widoki ... klimatyzacją, ale obsługa szybko go naprawiła. ... Czytaj dalej opinię
lipiec 16
,
Ewa, Wiek 26-30, samemu
Potwierdzono dowodem rezerwacji
Oceniający jest klientem HolidayCheck lub przedstawił dowód swojego pobytu
Opinie czytano 31 razy

Niezły hotel niedaleko dworca LarissaHotel polecany
Hotel Neos Olympos, Ateny, Ateny
4.4
Słońca
... też duży hipermarket (Carrefour). Okolica stwarza wrażenie brudnej, ale ogólnie Ateny nie należą do ... Hotel Neos Olympos Niezły hotel niedaleko dworca Larissa. Położenie i niska cena to jego główne ... atuty. Czysto, ale hotel nadaje się już do renowacji. Położenie koło dworca kolejowego oraz stacji ... metra Larissa, czyni z hotelu dobry punkt do zwiedzania Aten. W okolicy kilka knajpek i sklepów. Jest ... Czytaj dalej opinię
marzec 17
,
Jakub, Wiek 36-40, przyjaciele
Potwierdzono dowodem rezerwacji
Oceniający jest klientem HolidayCheck lub przedstawił dowód swojego pobytu
Opinie czytano 11 razy

Niesamowity wystrój, przemiła obsługaHotel polecany
Athens Quinta, Ateny, Ateny
5.8
Słońca
... spać w konkretnym hostelu. Ateny są pierwszym z nich. ... Athens Quinta Byłem niebywale zaskoczony hostelem. Na początku zastanawiałem się czy na pewno chcę ... spać w hostelu, zarezerwowałem jednak pokój. Okazało się to jednym z najciekawszych doświadczeń ... noclegowych jakie kiedykolwiek miałem. Spałem w wielu hostelach które reklamują się "u nas będziesz ... czuł się jak w domu", jednak na dobrą sprawę nigdy tak nie było. Hostel Quinta jest jednak wyjątkiem ... Czytaj dalej opinię
maj 17
,
Jędrzej, Wiek 26-30, samemu
Potwierdzono dowodem rezerwacji
Oceniający jest klientem HolidayCheck lub przedstawił dowód swojego pobytu
Opinie czytano 4 razy


Firma
O nas
Prasa
 
Wybierz język


Polecamy podróże Ateny, wakacje Ateny, urlop Ateny ferie Ateny, hotel Ateny oraz wycieczki Ateny. Najświeższe informacje i najlepsze hotele oraz ich oceny, a wszystko po to, aby Wasz urlop był piękny i niezapomniany

HolidayCheck.pl jest
członkiem Polskiej
Izby Turystycznej.
 
HolidayCheck.pl jest
w prestiżowym gronie
firm polecanych
przez magazyn Forbes
© 1999 - 2017, wszelkie prawa zastrzeżone.
Serwis HolidayCheck.pl używa plików cookies w celu identyfikacji, konfiguracji, utrzymywania sesji, prowadzenia statystyk oraz obsługi emisji reklam. Korzystanie z serwisu HolidayCheck.pl oznacza wyrażenie zgody na wykorzystywanie plików cookies. Więcej szczegółów tutaj.
City index