Portugalia

Wycieczki Portugalia - Last Minute Portugalia - Wczasy Portugalia

Portugalia Mapa
Lizbona
Lizbona
Cascais
Cascais
Albufeira
Albufeira
Lagos
Lagos
Evora
Evora
Porto
Porto
Braga
Braga
Funchal
Funchal
Coimbra
Coimbra
Fatima
Fatima
Wybrzeże Lizbońskie
Wybrzeże Lizbońskie
Algarve
Algarve
Azory
Azory
Madera
Madera
Wyspa Porto Santo
Wyspa Porto Santo

Relacje z podróży Portugalia

Portugalię zwiedziłam podczas miesięcznej wyprawyrowerowej w 2007 roku. Miejscem przylotu i odlotu była co ... czytaj dalej

Nagrodzone hotele Portugalia

Award
ClubHotel Riu Guarana
Algarve, Olhos de Água
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 91%
Award
Savoy Saccharum Resort & Spa
Madera, Calheta
Kategoria: Wellness i wędrówka

Award
Sensimar Falesia Atlantic
Algarve, Olhos de Água
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 88%
Award
Hotel Riu Palace Madeira
Madera, Caniço
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 98%

Award
Pestana Grand
Madera, Funchal
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 95%
Award
Galo Resort Galosol
Madera, Caniço
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 96%

Award
Hotel The Cliff Bay (PortoBay)
Madera, Funchal
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 99%
Award
Hotel Eden Mar (PortoBay)
Madera, Funchal
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 99%

Award
Hotel Tivoli Marina Portimao
Algarve, Portimao
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 95%
Award
 Hotel Porto Mare (PortoBay)
Madera, Funchal
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 98%

Award
Hapimag Resort Albufeira
Algarve, Albufeira
Kategoria: Gold Award
Rekomendacja 97%
Award
Hotel Enotel Baia do Sol
Madera, Ponta do Sol
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 96%

Award
Villa Opuntia
Madera, Caniço
Kategoria: Gold Award
Rekomendacja 99%
Award
Quinta do Mar da Luz
Algarve, Praia da Luz
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 99%

Award
Hotel PortoBay Falésia
Algarve, Olhos de Água
Kategoria: Gold Award
Rekomendacja 98%
Award
Hotel Jardim Atlantico
Madera, Prazeres
Kategoria: Wellness i wędrówka
Rekomendacja 95%

Popularne hotele - Portugalia

5.8
Słońca
Rekomendacja: 99%
Dojazd własny
1 dzień

5.8
Słońca
Rekomendacja: 99%
Oferty wycieczek
4 dni
Dojazd własny
1 dzień

5.7
Słońca
Rekomendacja: 98%
Oferty wycieczek
7 dni
Dojazd własny
1 dzień


5.6
Słońca
Rekomendacja: 99%
Oferty wycieczek
6 dni
Dojazd własny
1 dzień

5.7
Słońca
Rekomendacja: 98%
Dojazd własny
1 dzień

5.7
Słońca
Rekomendacja: 100%
Dojazd własny
1 dzień

5.6
Słońca
Rekomendacja: 96%
Oferty wycieczek
6 dni
Dojazd własny
1 dzień

5.5
Słońca
Rekomendacja: 98%
Oferty wycieczek
7 dni
Dojazd własny
1 dzień

5.5
Słońca
Rekomendacja: 98%
Oferty wycieczek
6 dni
Dojazd własny
1 dzień

Ulubione miejscowości - Portugalia

Informacje i porady praktyczne - Portugalia


Przed podróżą

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Na granicy / wiza
Obywatele polscy, aby przekroczyć granicę portugalską nie potrzebują wizy, a dokumentem uprawniającym do wjazdu i pobytu na terenie Portugalii, oprócz paszportu jest również dowód osobisty. Podróżni spoza Unii Europejskiej na granicy, po okazaniu ważnego paszportu, otrzymają 60-dniową wizę turystyczną.
 
Szczepienia
Przy wjeździe do Portugalii niesą wymagane zaświadczenia o szczepieniach. Na terenie kraju nie występują również zagrożenia sanitarne.
 
Klimat / Kiedy jechać?
Portugalia leży w strefie klimatu podzwrotnikowego morskiego. Ciepło zaczyna robić się w maju, a wysoka temperatura utrzymuj się do września. Lato jest ciepłe, długie i słoneczne, ze średnimi temperaturami ponad 20ºC. Nie rzadko w dzień doskwierają upały napoziomie 40ºC. Jednak dzięki chłodnym wiatrom zachodnim – szczególnie naterenach nadmorskich – nie jest duszno i skwarno. Zimy są krótkie i charakteryzują się łagodnym przebiegiem na terenach nizinnych. Średnie temperatury powietrza w tym okresie wahają się od 5ºC nawet do 14ºC i na przemian występują dni słoneczne i deszczowe. Natomiast w górach jest zdecydowanie zimniej, a śnieg leży od listopada do lutego.
Waluta
Obowiązującą walutą w Portugalii jest euro, które w styczniu 2002 roku zastąpiło escudo. Podobnie, jak całej Europie, obowiązują banknoty o nominałach od 5 do 500 euro oraz monety owartości od 1 eurocent do 2 euro.
 
Język
Językiem urzędowym kraju jest portugalski.
 
Prąd / Zasięg telefonów komórkowych
W Portugalii nie potrzebne są przejściówki. Napięcie w gniazdku wynosi 220V, a wtyczki są identyczne, jak w Polsce, czyli z dwoma bolcami.

Telefony komórkowe z ustawioną usługą roaming będą działały na terenie całej Portugalii. Mogą być jednak miejsca np. góry, gdzie zasięgu nie będzie.

Kraj i ludzie

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Historia / Obyczaje
Zalążka obecnej Portugalii można upatrywać już w IX w., kiedy to Alfons III (król Asturii) na odbitych ziemiach utworzył dwa hrabstwa, w tym hrabstwo Portucale zajmujące dolny bieg rzeki Duero, ze stolicą w Portus Cale (dzisiejsze Porto).W 1143 roku hrabstwo przekształciło się w odrębne państwo – Portugalię. Stolicą była Coimbra, a pierwszym królem Alfons I Zdobywca. Walki z Maurami trwały nadal. W 1249 roku, po przyłączeniu wybrzeża Algarve i miasta Faro, Portugalia zyskała granice zbliżone do obecnych. Do znacznego rozwoju kraju przyczynił się król Dionizy I (zw. Królem Rolnikiem). Za jego panowania Portugalia wzmocniła się gospodarczo, rolniczo i handlowo. Powstawały liczne miasta, budowano zamki oraz w latach 1288-1290 utworzono pierwszy uniwersytet, którego siedzibą była Lizbona. Kolejnym „złotym wiekiem” dla Portugali była epoka wielkich odkryć geograficznych, które dały możliwość ekspansji terytorialnej. Pierwszym podbojem Portugalczyków była Ceuta (1415 r.), a następnie odkryli i skolonizowali m.in.: Maderę i Azory, Wyspy Zielonego Przylądka, Benin, Kongo,wybrzeże Zatoki Gwinejskiej, Brazylię, Angolę i Mozambik.

Powolny zmierzch monarchii przypada na XIX wiek, kiedy to w 1822 roku uchwalono liberalną konstytucję, na mocy której władzę miał przejąć parlament. Spotkało się to jednak z dużym oporem następców tronu. Powstanie republiki ogłoszono dopiero 5 października 1910 roku, kiedy to wojsko wypowiedziało posłuszeństwo ówczesnemu królowi Manuelowi II. Rok później uchwalono nową konstytucję i oddzielono kościół od państwa, znacznie ograniczając wpływy duchowieństwa. Kształtowaniu się nowego ustroju towarzyszył wielki chaos. Sytuację tę wykorzystał generał Antonio Carmon, który po przeprowadzonym przez siebie zamachu stanu, do śmierci pełnił obowiązki prezydenta. Władzę po nim przejął Oliveira Salazar, tworząc państwo totalitarne o zapędach faszystowskich. Dopiero niemal bezkrwawy przewrot z 25 kwietnia 1974 roku uwolnił Portugalię od dyktatury. Wydarzenie to przeszło do historii pod nazwą rewolucji goździków. Od 1986 roku Portugalia jest członkiem Unii Europejskiej.
 

Mentalność / Tradycja
Południowa mentalność Portugalczyków cechuje się otwartością i naturalną życzliwością. Na ich kulturę i sposób myślenia niewątpliwie duży wpływ miały silne więzy z morzem, z którymi nierozerwalnie była związana tęsknota i nostalgia. Stąd też głęboko w kulturze zakorzenił się rodzaj pieśni śpiewanej właśnie przez marynarzy stęsknionych za ogniskiem domowym i ojczyzną, tzw. fado. Te czasy są już przeszłością. Mentalność mieszkańców Portugalii zaczęła się zmieniać poprzystąpieniu do Unii Europejskiej. Potomkowie dawnych rybaków i żeglarzy dziś awansowali na przedsiębiorców i biznesmenów, a fado stało się cennym elementem historii kultury kraju.
 

Religia
Choć większość Portugalczyków należy do kościoła rzymskokatolickiego, to nie brakuje również członków wspólnot anglikańskich i protestanckich, ale i również zdeklarowanych ateistów. Religia w życiu mieszkańców Portugalii zajmuje ważne miejsce. Przejawia się to licznymi uroczystościami religijnymi i kultem świętych. Do najważniejszych świąt należą: Wielkanoc, Boże Narodzenie, Boże Ciało, Wszystkich Świętych. Dodatkowo funkcjonuje dużo świąt lokalnych. Każde, nawet najmniejsze miasteczko ma swojego patrona, ku czci którego przynajmniej raz w roku organizuje uroczystości. Ważnym miejscem dla Portugalczyków jest Fatima, gdzie w 1917 roku trójce dzieci objawiła się Matka Boska.

Transport

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Lotniska / Wynajem samochodów
Portugalia dysponuje trzema międzynarodowymi lotniskami na części kontynentalnej: Lizbona, Porto i Faro. Dwa pierwsze lotniska położone są na obrzeżach miasta, a do centrum kursują autobusy i oczywiście taksówki. Obecnie (2010 r.) bezpośrednie połączenie z Polski do Portugalii oferują m.in.: Tap Portugal i LOT. Lot trwa koło 4 godzin.
 
Warunkiem wynajęcia samochodu w Portugalii jest posiadanie ważnego paszportu lub dowodu osobistego oraz prawo jazdy ważne od minimum roku. W zależnościod firmy wypożyczającej trzeba mieć ukończone od 21 do 25 lat. Międzynarodowe prawo jazdy nie jest wymagane.
 

Transport publiczny
Krajowy przewoźnik kolejowy to Caminhos de Ferro Portugueses. Bilety na pociąg są tańsze od autobusowych, ale podróżuje się nimi wolniej i nie wszędzie można dojechać np. górska, północna część kraju ma niewielką sieć połączeń kolejowych. Rodzaje pociągów:
regional (R) – wolne, zatrzymują się na każdej stacji,

interregional (IR) – szybsze, odpowiednik naszych pospiesznych,

intercidade (IC) – międzymiastowe ekspresy, szybkie i drogie,

Alfa Pendular – luksusowe ekspresy kursujące między Lizboną, Porto i Faro.

W Lizbonie i Porto na przedmieścia i okolice kursują również kolejki suburbano,będące tanim i szybkim, podmiejskim środkiem transportu .
 
Droższą, ale szybszą możliwość transportu między miastami oferują firmy autobusowe. Autobusy docierają niemal do każdej miejscowości. Kilku przewoźników na rynku zwiększa konkurencję i jakość usług, ale ma to również swoje minusy. Dworce niekiedy znacznie są od siebie oddalone, co może utrudnić zgranie połączeń między miastami. Rodzaje autobusów:
expressos – najszybsze, kursują między głównymi miastami,

rápidos – pospieszne regionalne,

carreiras – zwykłe (nieco wolniejsze), zatrzymują się w każdej wsi.
 

Taksówki / Infrastruktura
Zarówno główne, jak i lokalne drogi są w dobrym stanie, a ruch na ulicach jest spory. W Portugalii można wyróżnić cztery główne kategorie dróg:

Estradas Nacionais (AN) – drogi główne, dozwolona prędkość to 90km/h,

Itinerários Principais (IP) – drogi główne szybkiego ruchu, dozwolona prędkość to 100 km/h,

Itinerários Complementares (IC) – drogi drugorzędne, dozwolona prędkość to 100 km/h,

AE – płatne autostrady, dozwolona prędkość to 120 km/h.

Dozwolona prędkość w terenie zabudowanym jest taka sama jak w Polsce, czyli 50 km/h. Oznakowanie dróg nie jest najlepsze. Podróżujący samochodem po Portugalii powinni uzbroić się w dobry atlas z mapami miast i cierpliwość.

Wydarzenia/atrakcje

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Wydarzenia
W Portugalii większość świąt, zwłaszcza lokalnych ma charakter religijny. Każde nawet najmniejsze miasteczko ma bowiem swojego patrona, ku czci którego urządza uroczystości. Są to często również dni wolne od pracy w danym mieście. Do ważniejszych świąt religijnych obchodzonych w Portugalii, oprócz tych lokalnych, należą:

- Wielki Piątek oraz Wielkanoc – marzec lub kwiecień,

- Boże Ciało – czerwiec,

- Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny – 15 sierpień,

- Wszystkich Świętych – 1 listopada,

- Dzień Niepokalanego Poczęcia NMP – 8 grudnia,

- Boże Narodzenie – 25 grudnia.

Święta narodowe obchodzone w Portugalii to:

- Rocznica wybuchu rewolucji w 1974 r. – 25 kwietnia,

- Święto Pracy – 1 maja,

- Narodowe Święto Portugalii – 10 czerwca,

- Dzień Republiki – 5 października,

- Dzień Odzyskania Niepodległości – 1 grudnia.

Wszystkie wymienione daty są dniami wolnymi od pracy. Miasta wówczas tętnią życiem i kolorami, a wszystkiemu towarzyszą często koncerty oraz wystawy.

Ośrodkami licznych wydarzeń kulturowych są głównie Lizbona i Porto. Cyklicznie organizowane są m.in.:

- festiwal wina w Porto,

- maratony w Lizbonie,

- Festas dos Santos Populares w Lizbonie (czerwiec),

- festiwal Fado w Lizbonie czy

- Rock in Rio w Lizbonie.

 

Specjalności kulinarne
Specjalnością kulinarną Portugalii są ryby i owoce morza. Z ryb najbardziej popularne są grillowane lub pieczone sardynki podawane z ziemniakami i surówką oraz przygotowywany na różne sposoby dorsz. Z owoców morza bez problemów dostaniemy: krewetki, ostrygi, homary, ośmiornice, kalmary oraz kraby. Do dań gotowych, popularnych w Portugalii należą m.in.: flaczki z fasolą i warzywami, zielona zupa (zielona kapusta i ziemniaki), wieprzowina z małżami, stek wołowy czy zupa z chleba z jajkiem i czosnkiem – przysmak mieszkańców Alentejo. Posiłkom często towarzyszy lampka portugalskiego wina, cenionego w Europie.

 

Warte zobaczenia
Portugalia jest bogata w atrakcje turystyczne. Miejsca najczęściej odwiedzane to:

- Lizbona – stolica Portugalii obfitująca w liczne atrakcje kulturowe i architektoniczne,
- Sintra – letnia rezydencja władców portugalskich (pałace, zamki, klasztory, parki),


- Przylądek Roca – najdalej na zachód wysunięty punkt lądu stałego Europy,


- Évora i Templo Romano – najlepiej zachowany rzymski zabytek w Portugalii,


- Porto – miasto pięknych widoków i portugalskiego wina,

- Dolina Côa i ryty naskalne na świeżym powietrzu,

- białe wioski (Monsaraz, Marvao),

- Batalha – wielki, gotycki klasztor,

- Coimbra – zabytkowy uniwersytet i barokowo-klasycystyczna katedra Sé Nova z 1541 roku,

- Fatima – miejsce kultu religijnego (objawień Matki Boskiej).

Portugalia: Przewodnik

Portugalia

Zwrócona ku Atlantykowi, Portugalia związana jest z oceanem, tak jak bywa się związanym ze starym przyjacielem, z którym porozumiewamy się już bez słów i bez obawy, że zostaniemy źle zrozumiani. W tym przypadku związek ten ma długą historię, bowiem życie tego kraju zawsze toczyło się wokół morza; było to życie rybaków rozumiejących fale, sztormy i przypływy. O jakości klimatu decydują tu morskie wiatry oraz wysokie temperatury, które szczególnie na południu aż nadto dają się we znaki. W sumie jednak klimat tamtejszy to niezmiernie przyjemny klimat śródziemnomorski. Po odświeżających zimach nadchodzą dni na przemian deszczowe i słoneczne, będące preludium do późniejszych, gorących dni, typowych dla lata. Portugalia była zawsze odizolowana od reszty Europy. Z jednej strony oddzielona równinami kastylijskimi, z drugiej Pirenejami, co stanowiło przeszkodę nie do pokonania, zwłaszcza w czasach, gdy nie było dróg ani środków transportu. Portugalia leży nad brzegiem oceanu w południowo-zachodniej Europie; jest krajem o wielkiej różnorodności krajobrazowej – na północy góry i doliny, w centrum równiny rozciągające się ku południowi. Wybrzeże usiane jest plażami. Niektóre z nich niewielkie, ze skalnym zapleczem, inne wydają się nieskończonymi połaciami bardzo drobnego piasku, wybielanego dzień w dzień oceaniczną falą. Jeśli chodzi o przeszłość tego kraju, to wprost trudno wybrać, które spośród wielu ważnych momentów są najistotniejsze. Nazwa „Portugalia” z pewnością wzięła się od nazwy miasta położonego nad rzeką Duero, zamieszkiwanego przez rybaków i kupców. Rzymianie nazywali je Portus Calle. Z czasem stało się ono jednym z najważniejszych centrów urbanistycznych na całym półwyspie. Obecnie miejsce to nosi nazwę Porto i jest drugim co do wielkości miastem w kraju, opasanym wodami rzeki wijącej się wśród pagórkowatych winnic i chat rozrzuconych pod kopułą kapryśnego nieba. Kolebką kraju była północ, a historia zaczęła toczyć się wtedy, gdy panowanie nad hrabstwem Portucale objął książę Burgundii.
Honoru tego nie pozbył się nawet wtedy, gdy został królem. W 1143 roku dzięki odwadze i talentowi swego pierwszego króla Alfonsa syna Henryka, Portugalia stała się samodzielnym państwem. Przyszłość miała dowieść, że chwile takie były w historii tego kraju bardzo krótkie. Liczyło się jednak i to, że po raz pierwszy udało się wyrwać spod panowania Kastylii. Sytuacja uległa zmianie w 1580 roku, kiedy to hiszpański monarcha wykorzystał powiązania rodzinne w celu objęcia tronu portugalskiego. Był nim Filip II, pierwszy z trzech władców o tym samym imieniu, którzy mieli władać Portugalią aż do połowy XVII wieku. Odzyskanie niepodległości nastąpiło w 1640 roku, lecz okres poprzedni pozostawił trwały ślad w poczuciu dumy narodowej i pogłębił z natury sceptyczny charakter Portugalczyków. Gdziekolwiek się znajdziemy, będziemy napotykać ślady odległej przeszłości, kiedy dni mijały powoli, a wszystko samo w sobie stanowiło cykl. Od czasu do czasu tr... czytaj dalej
Portugalia

Zwrócona ku Atlantykowi, Portugalia związana jest z oceanem, tak jak bywa się związanym ze starym przyjacielem, z którym porozumiewamy się już bez słów i bez obawy, że zostaniemy źle zrozumiani. W tym przypadku związek ten ma długą historię, bowiem życie tego kraju zawsze toczyło się wokół morza; było to życie rybaków rozumiejących fale, sztormy i przypływy. O jakości klimatu decydują tu morskie wiatry oraz wysokie temperatury, które szczególnie na południu aż nadto dają się we znaki. W sumie jednak klimat tamtejszy to niezmiernie przyjemny klimat śródziemnomorski. Po odświeżających zimach nadchodzą dni na przemian deszczowe i słoneczne, będące preludium do późniejszych, gorących dni, typowych dla lata. Portugalia była zawsze odizolowana od reszty Europy. Z jednej strony oddzielona równinami kastylijskimi, z drugiej Pirenejami, co stanowiło przeszkodę nie do pokonania, zwłaszcza w czasach, gdy nie było dróg ani środków transportu. Portugalia leży nad brzegiem oceanu w południowo-zachodniej Europie; jest krajem o wielkiej różnorodności krajobrazowej – na północy góry i doliny, w centrum równiny rozciągające się ku południowi. Wybrzeże usiane jest plażami. Niektóre z nich niewielkie, ze skalnym zapleczem, inne wydają się nieskończonymi połaciami bardzo drobnego piasku, wybielanego dzień w dzień oceaniczną falą. Jeśli chodzi o przeszłość tego kraju, to wprost trudno wybrać, które spośród wielu ważnych momentów są najistotniejsze. Nazwa „Portugalia” z pewnością wzięła się od nazwy miasta położonego nad rzeką Duero, zamieszkiwanego przez rybaków i kupców. Rzymianie nazywali je Portus Calle. Z czasem stało się ono jednym z najważniejszych centrów urbanistycznych na całym półwyspie. Obecnie miejsce to nosi nazwę Porto i jest drugim co do wielkości miastem w kraju, opasanym wodami rzeki wijącej się wśród pagórkowatych winnic i chat rozrzuconych pod kopułą kapryśnego nieba. Kolebką kraju była północ, a historia zaczęła toczyć się wtedy, gdy panowanie nad hrabstwem Portucale objął książę Burgundii.
Honoru tego nie pozbył się nawet wtedy, gdy został królem. W 1143 roku dzięki odwadze i talentowi swego pierwszego króla Alfonsa syna Henryka, Portugalia stała się samodzielnym państwem. Przyszłość miała dowieść, że chwile takie były w historii tego kraju bardzo krótkie. Liczyło się jednak i to, że po raz pierwszy udało się wyrwać spod panowania Kastylii. Sytuacja uległa zmianie w 1580 roku, kiedy to hiszpański monarcha wykorzystał powiązania rodzinne w celu objęcia tronu portugalskiego. Był nim Filip II, pierwszy z trzech władców o tym samym imieniu, którzy mieli władać Portugalią aż do połowy XVII wieku. Odzyskanie niepodległości nastąpiło w 1640 roku, lecz okres poprzedni pozostawił trwały ślad w poczuciu dumy narodowej i pogłębił z natury sceptyczny charakter Portugalczyków. Gdziekolwiek się znajdziemy, będziemy napotykać ślady odległej przeszłości, kiedy dni mijały powoli, a wszystko samo w sobie stanowiło cykl. Od czasu do czasu tradycyjny spokój przerywają uroczystości, w czasie których ogromne procesje podążają za wizerunkiem świętego patrona spoczywającego na udekorowanym kwiatami ołtarzu. Są to chwile, gdy różnorodność barw procesji rywalizuje z kolorami lokalnej porcelany i regionalnych strojów. Przy takich okazjach zgromadzone tłumy przeżywają wszystko tak jakby nie miało się już więcej powtórzyć, a nawet gdyby, to i tak przyjdzie na to czekać okrągły rok. O zachodzie słońca, stare czerwone dachówki kłaniają się wyniosłym wieżom kościołów, a miejskie place udzielają gościny gawędzącym grupkom. Na każdym kroku napotkacie zamki, wieże strzelnicze wykute w kamieniu, solidne wały obronne, fortyfikacje wokół miasteczek tworzące prawdziwe „żywe” muzea. Wszelkie tego typu konstrukcje znaczą drogi, które musieli pokonywać królowie chrześcijańscy w walce z Maurami, przypominają miejsca znane z opowieści o wróżkach i księżniczkach. To także miejsca, których współczesny świat nie pozbawił wspomnień o wojennej przeszłości i które przypominają o wspólnych korzeniach, wywodzących się z północnej Afryki. Nie są to jedyne oznaki minionej dzielności. Były i inne chwile, nie związane z wojnami i bólem rozstania. Wiążą się one z odkryciami na dalekich morzach. Zaczęło się od wysp atlantyckich: Madery, Azorów i Wysp Zielonego Przylądka, a potem były inne kontynenty. Kontakty przetrwały przez wieki, jakby to ocean sprzyjał powstawaniu związków z najodleglejszymi zakątkami. Statki opuszczające Lizbonę pod koniec XV wieku zmierzały z pewnością ku tajemnicom kryjącym się w morskich głębinach, złym duchom wyzwalanym przez niesprzyjającą pogodę, na koniec świata gdzieś za horyzontem. Czas pomiędzy niebem a morzem przynosił żeglarzom nie tylko przykre niespodzianki. Przed końcem stulecia Vasco da Gama opłynął Przylądek Dobrej Nadziei, co umożliwiło Portugalczykom przedostanie się na wschodnie wybrzeże Afryki i dalej, do Indii. Przebycie 1500 różnych szlaków doprowadziło do odkrycia Brazylii, jeszcze innego kontynentu i nowego poglądu na to, jaka jest Ziemia. Fakty te utrwala sztuka okresu panowania Manuela w każdym z pomników wzniesionych w owym czasie. W formie epickiej opowiadają o tym „Luzjady” Camoesa, obszerny poemat, obrazujący saudosismo, nostalgiczną tęsknotę, właściwą charakterowi Portugalczyków, wiarę w siłę napędową, leżącą u podstaw wszelkich czynów, we wpływ przeszłości na to, co może zdarzyć się w przyszłości. Pomiędzy tamtymi czasy a teraźniejszością wiele się zdarzyło: przeplatały się obfitość i głód, radość i smutek powodzenie i rozpacz, jak choćby w czasie wielkiego trzęsienia ziemi w 1755 roku. Ono to przecież dało Pombalowi szansę zbudowania nowego miasta i uratowania kraju przed upadkiem ekonomicznym. Niestety, z nadejściem następnego stulecia na kraj spadły kolejne cierpienia, związane z najazdami armii napoleońskiej. Rewolucja 1910 roku przeistoczyła kraj w republikę. Rodzina królewska i arystokracja, skazane na wygnanie, znalazły schronienie w Wielkiej Brytanii. Lata nie ustabilizowanych rządów przyniosły wreszcie zamach stanu w 1926 roku, co miało uratować gospodarkę, ale zakończyło się odizolowaniem Portugalii od reszty Europy i świata. Po latach wymuszonego odosobnienia, utrzymywanego siłą, wypadki zapoczątkowane w kwietniu 1974 roku pozwoliły wprowadzić demokrację parlamentarną. Wypadki, które jeszcze raz dowiodły niezłomności charakteru narodowego. Ciekawe, że żaden z kryzysów politycznych i społecznych nie zmienił natury Portugalczyków, będącej pomieszaniem melancholii i pasji, otwartego serca i opuszczonych powiek –łez wyciskanych przez smutne pieśni fado, przemieszanych ze łzami radości. Wygląda to tak jakby te najważniejsze cechy charakteru Portugalczyków zakodowane były w najdalszych zakątkach duszy, do których świat zewnętrzny nie ma dostępu.

zamknij


Firma
O nas
Prasa
 
Wybierz język


Wybierasz się na wczasy do Europa? Polecamy hotele w Portugalia. Na Holidaycheck znajdziesz oferty wycieczek do Portugalia. Zanim wyjedziesz na wymarzone wczasy, przeczytaj o Portugalia. Twój urlop zaczyna się tu i teraz - znajdź i zobacz hotele w Portugalia

HolidayCheck.pl jest
członkiem Polskiej
Izby Turystycznej.
 
HolidayCheck.pl jest
w prestiżowym gronie
firm polecanych
przez magazyn Forbes
© 1999 - 2017, wszelkie prawa zastrzeżone.
Serwis HolidayCheck.pl używa plików cookies w celu identyfikacji, konfiguracji, utrzymywania sesji, prowadzenia statystyk oraz obsługi emisji reklam. Korzystanie z serwisu HolidayCheck.pl oznacza wyrażenie zgody na wykorzystywanie plików cookies. Więcej szczegółów tutaj.
Country index