Nowa Zelandia

Wycieczki Nowa Zelandia - Last Minute Nowa Zelandia - Wczasy Nowa Zelandia

Nowa Zelandia Mapa
Christchurch
Christchurch
Auckland
Auckland
Rotorua
Rotorua
Wellington
Wellington
Wyspa Południowa
Wyspa Południowa

Nowa Zelandia - wszystkie regiony:

Relacje z podróży Nowa Zelandia

W Nowej Zelandii spędziłam trzy tygodnie. Tylko trzy tygodnie – tam zdecydowanie powinno się wyjechać na dł... czytaj dalej

Popularne hotele - Nowa Zelandia

5.0
Słońca
Rekomendacja: 100%
Dojazd własny
1 dzień

5.5
Słońca
Rekomendacja: 100%
Dojazd własny
1 dzień


5.3
Słońca
Rekomendacja: 100%
Dojazd własny
1 dzień

5.1
Słońca
Rekomendacja: 100%
Dojazd własny
1 dzień

5.1
Słońca
Rekomendacja: 93%
Dojazd własny
1 dzień

4.9
Słońca
Rekomendacja: 100%
Dojazd własny
1 dzień



5.3
Słońca
Rekomendacja: 100%
Dojazd własny
1 dzień

Informacje i porady praktyczne - Nowa Zelandia


Przed podróżą

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Na granicy / wiza
Polacy przyjeżdżający w celach turystycznych do Nowej Zelandii na okres nie dłuższy niż 3 miesiące nie potrzebują wizy. Warunkiem przekroczenia granicy jest paszport o ważności co najmniej o 3 miesiące dłuższej od daty planowanego wyjazdu, a także okazanie dokumentu potwierdzającego zamiar opuszczenia Nowej Zelandii w planowanym terminie (np. potwierdzenie rezerwacji biletu powrotnego).

Na granicy należy wypełnić deklarację celną, na podstawie której urzędnik imigracyjny przeprowadza z przyjezdnym krótką rozmowę: o krajach w których było się w ostatnim miesiącu, jaki jest powód przyjazdu, co zamierzamy obejrzeć, gdzie mieszkać, jak podróżować, kiedy planuje powrót i poprosi o okazanie potwierdzenia rezerwacji biletu powrotnego. Jeśli rozmowę przejdziemy pomyślnie wbija pieczątkę określającą termin opuszczenia Nowej Zelandii. Następnie zostaniemy pokierowani do strefy biosecurity, gdzie urzędnicy sprawdzą wszystkie zadeklarowane przez nas rzeczy, a zadeklarować należy m.in.: sprzęt turystyczny (namiot, buty trekingowe), jedzenie czy picie (wwieźć można jedynie niektóre artykuły spożywcze fabrycznie zamknięte) . Jest to bardzo rygorystycznie przestrzegane. Następnie rzeczy są prześwietlane. Za próbę wwiezienia czegoś czego nie zadeklarowaliśmy grozi mandat. Takie rzeczy jak namiot sprawdzane są dodatkowo w laboratorium pod kątem ewentualnej obecności nasion czy zarodników. Na szczęście cała procedura nie trwa zbyt długo.
 

Szczepienia
Turystów wjeżdżających do Nowej Zelandii nie obowiązują szczepienia ochronne. Na wyspach nie ma również szczególnych zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych
 

Klimat / Kiedy jechać?
Planując wyjazd do Nowej Zelandii należy pamiętać,że pory roku wyglądają tam odmiennie od naszych. W nasze lato tam jest pełnia zimy, a wiosną żółkną liście. Zatem najlepszymi miesiącami na podróżowanie po Nowej Zelandii i korzystanie w pełni z uroków tego kraju są „nasze” miesiące zimowe, czyli od grudnia do końca lutego. Natomiast sezon turystyczny trwa od października do maja.
 

Waluta
Walutą obowiązującą w Nowej Zelandii jest dolar nowozelandzki (NZD). Obowiązuje on od 1967 roku, kiedy to zastąpił funty,szylingi oraz pensy. Nominały banknotów to: 5, 10, 20, 50 i 100 dolarów, zaś bilonu to: 10, 20 i 50 centów, a także 1- i 2-dolarówki


Język
W Nowej Zelandii obowiązują dwa języki urzędowe:angielski (język dawnych kolonizatorów wysp) i maoryski (język rdzennych mieszkańców kraju).
 

Prąd / Zasięg telefonów komórkowych
W nowozelandzkiej sieci płynie prąd o taki samym napięciu jak w Polsce – prąd zmienny 230 V. Konieczna jest jednak przejściówka –do gniazdek wchodzą wtyczki o trzech płaskich bolcach: jeden pionowy i dwa ukośne. W wielu hotelach i motelach są specjalne gniazdka na dwu bolcowe wtyczki z napięciem 110 V do golarek elektrycznych.

Kraj i ludzie

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Historia / Obyczaje
Nowa Zelandia jest jednym z ostatnich większych skrawków lądu, które zostały zasiedlone przez ludzi. Nie ma pewności skąd przybyli nowi mieszkańcy, jednak uważa się, że pochodzą z polinezyjskich wysp. Podstawą do takich wniosków jest język maoryski, który najbardziej spokrewniony jest znarzeczami ludów zamieszkujących Wyspą Cooka i Tahiti. Nie ma pewności również co do okresu zasiedlenia. Niektóre źródła podają 800 rok, jako prawdopodobny termin osiedlenia Maorysów, inne dowodzą, że mogło to mieć miejsce dopiero w XIII wieku.

Smutna historia Maorysów rozpoczyna się wraz z europejskimi odkryciami. Pierwszy wyspy Nowej Zelandii wypatrzył holenderski żeglarz Tasman 13 grudnia 1642 roku. Powitały go dźwięki maoryskich rogów.Tasman nie zdając sobie sprawy, że jest to „zaproszenie” do walki, odwzajemnił powitanie, podnosząc tym samy rzuconą mu rękawicę. Zginęło wówczas 4 marynarzy, reszta zdołała uciec. Dalszego kartowania wysp dokonywano jedynie z morza i uznano je za nieprzyjazne i pozbawione walorów gospodarczych. Odkryte ziemie nazwano od holenderskiej prowincji – Nieuw Zeeland. Następni Europejczycy pojawili się na wyspach dopiero 100 lat później. W 1769 roku do wybrzeży Nowej Zelandii dotarł James Cook, którego pozytywne doświadczenia zetknięcia z tubylcami oraz dostrzeżenie potencjału nowych ziem spowodowały powolną ich kolonizacje. W 1792 roku jako pierwsi przybyli na wyspy angielscy myśliwi. Początkowo ich celem były foki cenione za skóry, jednak gdy ich populacja drastycznie spadła, przyszła pora na wieloryby. Z czasem Wieka Brytania zaczęła dożyć do aneksji Nowej Zelandii. Wicegubernatorem nowej kolonii został Wiliam Hobson, który przybył na wyspy w 1840 roku. Miał on przekonać maoryskich wodzów, aby zrzekli się suwerenności na rzecz Wielkiej Brytanii, pod dość korzystnymi warunkami dla tubylców. Odpowiedni dokument, znany jako Traktat z Waitangi podpisano już 6 lutego 1840 roku. Na jego mocy Maorysi zrzekli się suwerenności, ale zachowali prawa do swoich ziem i zyskali takie prawa obywatelskie, jakie mieli Anglicy mieszkający w Nowej Zelandii. Dokument ten okazał się niezwykle kontrowersyjny. Był niejednokrotnie łamany przez kolonizatorów, co stało się przyczynkiem do wielu wojen. Po latach jednak stał się podstawą do roszczeń Maorysów oraz wypłacania milionowych odszkodowań za odebrane ziemie.

Od 1856 roku Nowa Zelandia, mimo podległości brytyjskiej koronie, miała już własny rząd, a w 1907 roku uzyskała status dominium. Od 1947roku Nowa Zelandia jest niepodległym krajem.
 

Mentalność / Tradycja
Około 15% ludności Nowej Zelandii uważa się za Maorysów, pozostali obywatele są potomkami anielskich kolonizatorów bądź nowymi emigrantami. Nowozelandczycy z dumą nazywają siebie i wszystko co nowozelandzkie mianem – Kiwi. Od lat 90 tych XIX wieku są liderem odważnych przemian politycznych i społecznych np. jako pierwszy kraj przyznał kobietom prawa wyborcze. Dużo uwagi poświęcają również ochronie przyrody, która urosła w Nowej Zelandii do miana pilnie strzeżonego skarbu narodowego. Nowozelandczycy zdecydowanie przeciwstawiają się również broni atomowej i żywności modyfikowanej genetycznie, której nie dopuszczają na rynek krajowy.
 
Nowa Zelandia dąży do zachowania różnorodności kulturowej i równości społecznej między Maorysami i Pakeha (Europejczykami). Pierwsi z nich przez lata byli pozbawiani ziem i zniechęcani do własnej kultury. Dziś powracają chętnie do swoich korzeni. Wiele oficjalnych imprez poprzedzają maoryskie ceremonie, języka maori naucza się w szkołach, a także używa podczas obrad parlamentu.
 

Religia
Tradycyjna wiara Maorysówbazowała na kulcie przodków oraz czczeniu przyrody. Dla Maorysów wszystko co żyło miało życiową moc – mauri. Miały ją również wszelkie żywioły. Bogom i półbogom, kojarzonym z przyrodą, należał się najwyższy szacunek oraz ofiary. Składano je podczas błagalnych lub dziękczynnych ceremonii, którym przewodził kapłan.
 
W XIX wieku Maorysów bardzo silnie nawracano na chrześcijaństwo, tym samym niemal zupełnie niszcząc ich tradycyjną wiarę. Wśród chrześcijan dominują anglikanie i katolicy, ale różnorodność wyznań jest bardzo duża: mormoni, świadkowie Jehowy, hinduiści, zielonoświątkowcy, muzułmanie czy ratana i ringatu (chrześcijanie maori). Duża część społeczeństwa nowozelandzkiego (ponad 30%) deklaruje ateizm, agnostycyzm lub bezwyznaniowość.

Transport

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Lotniska / Wynajem samochodów
Największe międzynarodowe lotnisko Nowej Zelandii znajduje się w Auckland. Drugim pod względem rangi jest Christchurch, a główny przewoźnik to linie Air New Zealand. Połączenia z Europą wymagają transferów, a możliwe kierunki to: Azja, Australia czy Ameryka. Popularna trasa to Londyn-Auckland. Obsługują ją Cathay Pacific i Air New Zealand, oferujące przesiadkę w Hong Kongu oraz Thai Airways, Malaysian Airlines, a także Singapore Airlines z transferami na swoich lotniskach.

Nowa Zelandia dysponuje również gęstą siecią połączeń krajowych, które obsługują linie: Air New Zealand, australijskie Qantas oraz Pacific Blue. Główne wewnętrzne porty lotnicze znajdują się w: Auckland, Hamilton, Dunedin, Queenstown, Wellington i Christchurch. Istnieją również połączenia pomiędzy 20 mniejszymi ośrodkami regionalnymi (od Invercargill na południu po Kaitaii na północy), które mniejszymi maszynami obsługują Air New Zealand Link.

Popularnym sposobem podróżowania po Nowej Zelandii wśród turystów jest wynajęcie auta osobowego lub kempingowego. Do większości atrakcji turystycznych dociera transport publiczny, ale nie kursuje odpowiednio często i nie zawsze dociera do najdalszych, najpiękniejszych zakątków Nowej Zelandii. Największe wypożyczalnie, takie jak: Hertz, Budget, Thrifty, Avis czy Jucy Rentals oferują duży wybór aut i ubezpieczeń dla klientów.

W Nowej Zelandii obowiązuje ruch lewostronny. Większość kraju jest górzysta, a drogi kręte, przez co często niezbyt duże odległości pokonuje się długo.
 

Transport publiczny
Sieć połączeń autobusowych w Nowej Zelandii jest dość gęsta i daje możliwość dotarcia do większych atrakcji turystycznych. Trzeba poświęcić na to jednak więcej czasu. Największym przewoźnikiem, kursującym pomiędzy głównymi miastami i większymi miasteczkami jest Intercity. Trasy regionalne obsługują mniejsze firmy, a wybór jest spory. Dobrą opinią cieszy się np. Atomic Shuttles obsługujący połączenia na Wyspie Południowej. Natomiast firmy, takie jak: Kiwi Experience i Magic Travellers Network, nastawione się głównie na obsługę turystów. Kursują one między głównymi atrakcjami turystycznymi i schroniskami. Decydując się na konkretnego przewoźnika warto spytać o ewentualne karnety lub zniżki.

Sieć kolejowa w Nowej Zelandii nie jest imponująca. Przewoźnik TranzScenic obsługuje jedynie 3 szlaki: Christchurch – Greymouth, Auckland – Hamilton – Wellington oraz Picton – Kaikoura – Christchurch. Wszystkie trzy trasy cieszą się popularnością głównie ze względu na widoki. Niewielka sieć kolei podmiejskich istnieje jedynie w dużych miastach: Wellington i Auckland.

Z Wyspy Południowej na Wyspę Północną można przedostać się promem jednego z dwóch przewoźników: Interislander lub Bluebridge. Promy kursują kilka razy dziennie, przeprawa trwa około 3 h, a na odprawę należy stawić się na godzinę przed wypłynięciem.

Wydarzenia/atrakcje

Ostatnia wersja została edytowana przez administrator
Wydarzenia
Niezaprzeczalnie największym wydarzeniem w Nowej Zelandii jest mecz rugby, który zarówno na trybuny, jak i przed telewizory przyciąga tłumy ludzi, czyniąc go niekiedy wręcz świętem narodowym. Członkowie reprezentacji narodowej – All Blacks – traktowani są niemal jak półbogowie.

Bardziej przyziemne nowozelandzkie święta to:

- Nowy Rok (1-2 stycznia),

- Dzień ANZAC (Australian and New Zealand Army Corps, 25 kwietnia),
- Urodziny Królowej (pierwszy poniedziałek kwietnia),

- Święto Pracy – (czwarty poniedziałek października),

- Boże Narodzenie (25-26 grudnia).


Specjalności kulinarne
Trudno wskazać jedną, typową potrawę narodową Nowej Zelandii. Świat kulinarny wysp ma wiele twarzy. Mocno zakorzenioną kuchnię brytyjską z czasem zaczęły wypierać specjały z obrzeża Pacyfiku – od kuchni azjatyckiej po kalifornijską. Popularny jest zarówno udziec jagnięcy, wieprzowina, drób, dziczyzna, jak i owoce morza wszelkiego typu. Niemal prosto z burty można posmakować takich egzotycznych skorupiaków jak: sercówki, paua (haliotis), toheroa, pipi, tautau, a także tłuste ostrygi, langusty, kina (morskie jeżowce), przegrzebki oraz przeróżne ryby. Popularne jest również sushi, które za niewielkie pieniądze można zakupić niemal wszędzie.

Kuchnia maoryska nie króluje wprawdzie w codziennym jadłospisie Nowozelandczyków, ale cieszy się dużym zainteresowaniem wśród turystów. Główną kulinarną atrakcją jest hangi – mięso z warzywami pieczone wpiecu ziemnym. Inne maoryskie specjały to: liście paproci (pikopiko), huhu (żyjące w pniach tłuste robaki), leśna bazylia (kawakawa) czy nasiona tęgosza, z którego nasion wytwarza się pieczywo.

Jednak przede wszystkim Nowa Zelandia słynie z białego wina.


Styl życia
Nowozelandczyków cechuje duży luz i otwartość. Zawsze uśmiechnięci, chętni do pomocy, zdystansowani do problemów i niezwykle dumni ze swojego pochodzenia – tak w skrócie można opisać mieszkańców antypodów. Sami siebie nazywają Kiwi i lubią taki przedrostek dodawać przed wieloma dziedzinami życia np. kiwi-sklep, kiwi-ubezpieczenia, kiwi-bank.

Warte zobaczenia
Wyspa Północna, mniej górzysta niż Południowa, zachwyca wulkanicznym obliczem. Rejon geotermiczny Rotorui, Pogrzebana Wioska i trzy wciąż czynne wulkany (Tongariro, Ngauruhoe, Ruapehu) w Parku Narodowym Tongariro to niektóre atrakcje ściągające tłumy turystów. Zwiedzając Wyspę Północną warto zobaczyć:

- Waitomo Caves – jaskinie ze świecącymi w ciemności owadami,

- Wai-O-Tapu – strefa geotermiczna z gejzerami, gorącymi błotami i bulgoczącymi oczkami,

- Park Narodowy Tongariro – piesze wędrówki wśród trzech wciąż czynnych wulkanów (wulkaniczny krajobraz),

- Rotoruę – tamtejsze gorące źródła, centrum kultury maoryskiej (Te Puia),

- Pogrzebana Wieś – wioska, którą po wybuchu wulkanu Tarawera pogrzebały popioły i lawa,

- Matamata – możliwość zwiedzenia farmy, która posłużyła twórcom Władcy Pierścieni jako Hobbiton,

- Zat. Obfitości i Thames – dziś niewielkie miasteczko niczym z Dzikiego Zachodu, powstałe w czasie gorączki złota (lata 60-70 XIX w.), warto odwiedzić niewielką kopalnię złota, która niegdyś przynosiła największe zyski Nowej Zelandii,


Wyspa Południowa to przede wszystkim:

- Milford Sound – głęboko wyżłobiony, malowniczy fiord,

- Lodowce: Franciszka Józefa i Foksa – można podejść pod czołolodowca,
- Muzeum Narodowe w Wellington (Te Papa),

- Szczyt Aoraki, czyli najwyższą górę Nowej Zelandii,  zwaną również Górą Cooka,
- Skały Naleśnikowe na zachodnim wybrzeżu,

- Kaikoura – rejs po oceanie i obserwacja wielorybów.

Firma
O nas
Prasa
 
Wybierz język


Wybierasz się na wczasy do Australia i Oceania? Polecamy hotele w Nowa Zelandia. Na Holidaycheck znajdziesz oferty wycieczek do Nowa Zelandia. Zanim wyjedziesz na wymarzone wczasy, przeczytaj o Nowa Zelandia. Twój urlop zaczyna się tu i teraz - znajdź i zobacz hotele w Nowa Zelandia

HolidayCheck.pl jest
członkiem Polskiej
Izby Turystycznej.
 
HolidayCheck.pl jest
w prestiżowym gronie
firm polecanych
przez magazyn Forbes
© 1999 - 2017, wszelkie prawa zastrzeżone.
Serwis HolidayCheck.pl używa plików cookies w celu identyfikacji, konfiguracji, utrzymywania sesji, prowadzenia statystyk oraz obsługi emisji reklam. Korzystanie z serwisu HolidayCheck.pl oznacza wyrażenie zgody na wykorzystywanie plików cookies. Więcej szczegółów tutaj.
Country index