Atrakcja turystyczna Starożytne miasto Perge

Opinie Starożytne miasto Perge

Starożytne miasto Perge
Średnia ocen
4.75
5.7
Słońca
Rekomendacja 100%

Opis Starożytne miasto Perge

Charakterystyka ogólna
Perge to obecnie dystrykt w prowincji Antalya, dawniej najważniejsze z miast starożytnej Pamfilii. Pierwsza osada powstała w ok. X wieku p.n.e. na Wzgórzu Akropol na Północy. Od samego początku miasto posiadało niewielki port przy rzece Kestros (dzisiaj Aksu cap), który zapewniał mieszkańcom względny dobrobyt. W VII wieku p.n.e. miasto znajdowało się w rękach lidyjskich, a potem w perskich. Aleksander Wielki zdobywał z tego miejsca Side i Aspendos. Wielkim synem tego miasta był Apolloniusz z Perge (262 - 190 p.n.e.), jeden z najbardziej znaczących matematyków okresu starożytności. Wprowadził takie pojęcia matematyczne, jak elipsa, hiperbola czy parabola; podał wartość liczby 17, a także wyznaczał tory gwiazd i księżyca. Działał głównie w Aleksandrii.
Po śmierci Aleksandra, jak to bywało z pogranicznymi miastami, rządziły tu na zmianę wojska Seleucydów, Ptolemeuszy i królestwa Pergamonu. Od roku 129 p.n.e. Perge należało do Rzymu i prosperowało spokojnie w ramach pax roman. Chociaż miasto położone było 12 km od morza, mieszkańcy czerpali zyski z handlu morskiego, ponieważ rzeka w czasach starożytnych była żeglowna. W początkowych latach naszej ery swoje kazania głosili tu Paweł i Barnabasz. Wraz z wizytą św. Pawła (48 r.) rozpoczął się chrześcijański okres historii miasta. Jednakżę nowa religia nie znalazła wielu wyznawców, ponieważ silnie rozwinięty był tutaj kult Artemidy. Mimo to rezydował tutaj biskup, który reprezentował miasto na soborze powszechnym w Nicei (dzisiaj Iznik) w 325 r. i na kongresie w Efezie w 431 r.
Do największego znaczenia Perge doszło w czasach bizantyńskich, kiedy to powstały tu aż trzy bazyliki. Ale napady Persów i Arabów zmusiły wielu mieszkańców regionu do ucieczki i tak też się stało z obywatelami Perge. Seldżucy, kiedy trafili tu w 1078 r., zastali wioskę, nieprzypominającą w niczym wspaniałego dawniej miasta. Pod koniec XIV w. wioska trafiła w granice państwa ottomańskiego, a w XVI w. mieszkali tutaj jedynie turkmeńscy pastuszkowie, ale i oni po jakimś czasie się stąd wyprowadzili.


Co zobaczyć? I kto powinien tu zajrzeć?
Bezpośrednio przy ulicy znajdują się ruiny teatru zbudowanego w stylu hellenistycznym ok. 100 lat przed Chrystusem, który mieścił w 40 rzędach ok. 12000 widzów. Podobnie jak w innych miastach zajmowanych przez Rzymian, i ten budynek został przebudowany. Jednym z najważniejszych dodatków rzymskich jest bariera odgradzająca scenę od widowni, co miało chronić widzów przed atakami dzikich zwierząt lub przypadkowymi ciosami gladiatorów. Na gerze, naokoło audytorium, poprowadzono zadaszone arkady, pośrodku których umieszczono łukowy portal będący głównym wejściem do teatru. Inne wejścia zlokalizowane były po bokach widowni, w połowie wysokości. Całkiem nieźle zachowany budynek skene był piętrowy, a marmurowe reliefy ilustrowane były scenami mitologicznymi oraz postaciami Artemidy i kilku innych bogów. Ciekawie użyto tylną ścianę skene, w której urządzono fontannę z kilkoma kaskadami. Z górnego poziomu teatru rozciąga się najładniejszy widok na całe miasto. Dalej na północ, po prawej stronie, znajdują się ruiny stadionu (hipodrom) o długości 243 m i szerokości 34 m. Powstał mniej więcej w tym samym czasie co teatr (poł. II w. p.n.e.). W związku z tym, iż jest to teren równinny, rzędy siedzeń musiały być podpierane ogromnymi wspornikami. Warto wiedzieć, że należy on do jednych z lepiej zachowanych starożytnych stadionów w całej Azji Mniejszej. Prześciga go jedynie ten w Afrodyzji (nieopodal Denizli). Po południowej stronie biegną trybuny, od północy zaś zlokalizowane było ogromne wejście na teren stadionu, po którym zostało jedynie kilka kamieni. Rzędy siedzeń ukrywają inne pomieszczenia. Niektóre z nich pełnuły funkcję boksów dla koni i klatek dla dzikich zwierząt, a inne - sklepów. Wyścigi rydwanów czy walki gladiatorów mogło obserwować naraz ok. 12 tys. widzów.
Po wejściu na teren ruin przechodzi się przez bramę miasta z czasów rzymskich (IV w., Brama Triumfalna). Wraz z nią zbudowali oni ciąg murów, rozszerzając granice miasta, które otoczone było wcześniejszymi, hellenistycznymi murami z monumentalną bramą widoczną w oddali. Bramę z zewnątrz ozdobiono skąpymi płaskorzeźbami, natomiast od wewnątrz bardzo bogatymi, a dodatkowo postawiono tam w niszach statuy bóstw i cesarzy. Resztki reliefów, posągów i fryzów złożono tuż za bramą po lewej i prawej stronie. Od bramy rzymskiej do hellenistycznej (wewnętrznej) ciągnęły się mury z propylonami (ozdobnymi wejściami) mniej więcej pośrodku ich długości. Przez lewy propylon wstępowało się do imponującego kompleksu rzymskich łaźni. Pośród ruin można zobaczyć system podłogowego ogrzewania wody (wyobraźmy sobie szlachetnie urodzonych obywateli miasta zażywających kąpieli w basenach w jednym z pomieszczeń).
Ogromna brama wewnętrzna (lub hellenistyczna) zbudowana została ok. III w. p.n.e. Pomiędzy okrągłymi wieżami można było wejść lub wjechać przez portal na dziedziniec w kształcie podkowy. Dalej przez piętrową bramę z trzema portalami wchodziło się na główną ulicę miasta. Naokoło dziedzińca, w jego murach, mieściły się nisze kryjące posągi bóstw i znaczniejszych obywateli miasta. Niektóre zachowane bazy, poprzez inskrypcje, informują o tym, co przedstawiały posągi: m.in. kilku legendarnych założycieli miasta (jak np. Mopsos i Kalchas). Rzymianie postawili tutaj co najmniej dwa posągi członkom rodziny Planciusza Warusa, słynnej z wielu inskrypcji rozrzuconych po mieście, który był senatorem za cesarza Nerona (połowa I w.). Jego żona Plancia Magna pełniła funkcje najwyższej kapłanki w świątyni Artemidy. Ufundowała ona wiele wspaniałych budowli pergameńskich. Jej posąg znajdował się w jednej z nisz w bramie zewnętrznej (eksponowany współcześnie w muzeum antalijskim). Również jej grobowiec zlokalizowany był nieopodal bramy, na południowy wschód od portalu.
Główna ulica (długość ponad 400 m, szerokość 20 m), po której bokach poprowadzona była wspaniała kolumnada, prowadziła od bramy wewnętrznej do stóp wzgórza z akropolem. Gdzieniegdzie w marmurowej wykładzinie można zauważyć ślady wozów. Po bokach ulicy umieszczone były sklepy i liczne budynki administracji. Na niektórych kolumnach można jesczcze zobaczyć szczątkowe reliefy; jeden z nich przedstawiał boginię Artemidę z atrybutami: łukiem, strzałami i pochodnią. Wzdłuz ulicy ciągnął się pośrodku rodzaj ozdobnego akweduktu, na którego końcu znajduje się dobrze zachowane, częściowo odrestaurowane nimfeum, czyli ozdobna fontanna (II w.). Była to ogromna, wielopiętrowa konstrukcja zdobiona licznymi kolumnami i posągami. Do dziś zachował się tylko jeden: przedstawienie lokalnego boga bieżącej wody Kestrosa, personifikacji rzeki. Spływającą wodę rozprowadzał po mieście wspomniany akwedukt i system kanałów.
Kilkadziesiąt metrow przed nimfeum główna ulica krzyżuje się z inną drogą, której również towarzyszyła kolumnada. Widać przy niej odrestaurowany łuk, przez który można było przejść się na osi wschód — zachód. Kierując się w lewo (zwróceni przodem do wzgórza), dotrzemy do ruin palestry (miejsce treningu zapaśników) zbudowanej za cesarza Klaudiusza (41 — 54). Ruiny te, to jedne z najstarszych w Perge. Jeszcze dalej na zachód, po lewej, obejrzymy fragmenty rzymskiej łaźni (III w.), a potem przejdziemy przez bramę zachodnią, za którą znajduje się nekropolia. Od nimfeum ciągnie się wąska ścieżka na akropol. Z dawnych zabudowań nie zachowało się wiele. Zobaczymy ruiny cysterny z czasów bizantyńskich i fundamenty kilku innych budowli. Akropol zasiedlony był we wczesnym okresie rozwoju miasta, potem mieszkańcy przeprowadzili się na dół, a w czasach bizantyńskich znowu wrócili na wzgórze, aby obronić się przed agresywnymi plemionami napierąjacymi ze wschodu. Mniej więcej w połowie głównej ulicy, po lewej stronie, kierując się z północy na południe, miniemy ruiny bizantyńskiej bazyliki z V w. Badacze są zdania, że była to katedra (kościół biskupi) Perge. Na wschód od bramy wewnętrznej zobaczymy dawną agorę. Boki miały długość ok. 75 m i każdy otaczały portyki, przy których mieściły się sklepy. Pośrodku agory znajdowała się niewielka okrągła świątynia (tzw. tolos) dedykowana prawdopodobnie Hermesowi. Jej zadaszenie podtrzymywane było przez 16 marmurowych kolumn.
Na uwagę zasługuje także imponująca agora z IV wieku. Obok bramy zewnętrznej obejrzymy także pozostałości bizantyńskiego kościoła. Na północy rozciąga się na nowo urządzona ulica arkadowa w kierunku zamku. Po prawej stronie widać trzy kolumny płaskorzeźby - środkowa ukazuje Artemisa z Perge ze strzałą, łukiem i pochodnią.
Będąc w tej okolicy, warto również zajść do muzeum w Antalyi, gdzie zostały wyeksponowane cenne znaleziska z Perge, wśród nich sarkofag z II wieku przedstawiający dwanaście prac Heraklesa oraz wiele gigantycznych posągów bogów i cesarzy.


Informacje praktyczne i porady / Dojazd
Perge znajduje się 15 km na wschód od znanego kurortu Antalyi, 2 km od mniejszej miejscowości Aksu.
Perge można zwiedzać codziennie od maja do września w godzinach 9:00-19:30, zaś w miesiącach do października do kwietnia w godzinach 9:00-18:00. Wstęp: 10 USD.


332 zdjęcia: Starożytne miasto Perge

Starożytne miasto Perge
od Karsten
z dnia: 01.06.2016
Starożytne miasto Perge
od Karsten
z dnia: 01.06.2016

Starożytne miasto Perge
od Karsten
z dnia: 01.06.2016
Starożytne miasto Perge
od Karsten
z dnia: 01.06.2016

Starożytne miasto Perge
od Karsten
z dnia: 01.06.2016
Starożytne miasto Perge
od Karsten
z dnia: 01.06.2016
Następne zdjęcia atrakcji turystycznych

Hotele w okolicy

4.5
Słońca
Rekomendacja: 80%
Dojazd własny
1 dzień
Odległość: 5,4 km

5.0
Słońca
Rekomendacja: 83%
Dojazd własny
1 dzień
Odległość: 11,4 km
Goście chwalą: dobre wyposażenie pokoju, wielkość pokoju, stan hotelu, piękny basen, wielkość łazienki

5.5
Słońca
Rekomendacja: 95%
Oferty wycieczek
3 dni, AI
Dojazd własny
1 dzień
Odległość: 11,6 km
Goście chwalą: dobrą znajomość języków obcych, przyjazny personel, przystosowanie dla rodzin z dziećmi, piękną plażę, ogólną czystość


Firma
O nas
Prasa
 
Wybierz język


Atrakcje turystyczne Starożytne miasto Perge, infromacje o Starożytne miasto Perge od urlopowiczów, - porady Riwiera Turecka

HolidayCheck.pl jest
członkiem Polskiej
Izby Turystycznej.
 
HolidayCheck.pl jest
w prestiżowym gronie
firm polecanych
przez magazyn Forbes
© 1999 - 2017, wszelkie prawa zastrzeżone.
Serwis HolidayCheck.pl używa plików cookies w celu identyfikacji, konfiguracji, utrzymywania sesji, prowadzenia statystyk oraz obsługi emisji reklam. Korzystanie z serwisu HolidayCheck.pl oznacza wyrażenie zgody na wykorzystywanie plików cookies. Więcej szczegółów tutaj.
Poi index